Δύο γεφυράκια κρατούν εκτός χάρτη την πολιτιστική και τουριστική «ναυαρχίδα» της Ροδόπης

Γράφει ο Γιώργος Καρακωστίδης, πρόεδρος Δ.Σ. Συλλόγου Οικισμού Κρυονερίου

Άλλη μία τουριστική περίοδος ξεκινά, με την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης να προβάλλει εικόνα επιτυχίας και εντυπωσιακής αναπτυξιακής πορείας για το 2025, την ώρα που εδώ στη Ροδόπη, στη «ναυαρχίδα» της ενότητας, τη Μαρώνεια, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και αποκαρδιωτική.

Το Σπήλαιο του Κύκλωπα Πολύφημου, κορυφαίος μυθολογικός και ομηρικός προορισμός αλλά και σημείο αναφοράς της πολιτιστικής εξωστρέφειας της περιοχής, που θα έπρεπε να αποτελεί τη «σημαία» της Μαρώνειας και συνολικά της Ροδόπης, παραμένει όχι μόνο κλειδωμένο και εγκαταλελειμμένο αλλά και ουσιαστικά μη προσβάσιμο.

Η πρόσβαση προς τον χώρο του σπηλαίου, όπως αποτυπώνεται και σε πρόσφατη σχετική εικόνα που συνημμένα παραθέτω, έχει καταστεί εξαιρετικά προβληματική. Σε διαδρομή μόλις 1.400 μέτρων από τη διασταύρωση του επαρχιακού οδικού δικτύου Προσκυνητών - Μαρώνειας, δύο μικρά γεφυράκια έχουν μετατραπεί σε σημεία όπου η διέλευση οχημάτων είναι πλέον όχι απλώς δύσκολη, αλλά ουσιαστικά απαγορευτική. Σε τέτοιο βαθμό, που απαιτείται μάλιστα υποχρεωτική η αποβίβαση επιβατών για καθοδήγηση αλλά και λόγους ασφαλείας.

Το αποτέλεσμα είναι ένας διεθνώς αναγνωρίσιμος μυθολογικός προορισμός, που θα έπρεπε να αποτελεί τη «σημαία» της περιοχής, να παραμένει στην πράξη για ένα ακόμη έτος εκτός τουριστικού χάρτη, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες και παρεμβάσεις που ποτέ δεν μετουσιώθηκαν σε ουσιαστικό έργο.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι τόσο ο Δήμος Μαρωνείας - Σαπών όσο και η Περιφέρεια ΑΜΘ δείχνουν μηδενικά αντανακλαστικά, καθώς δεν ανταποκρίνονται στις συνεχείς δημόσιες παρεμβάσεις, εκκλήσεις και αναδείξεις του ζητήματος των τελευταίων ετών.

Έτσι, εύλογα γεννιούνται κάποια κρίσιμα ερωτήματα:

Πόσο τελικά κοστίζει η αποκατάσταση του οδικού δικτύου πρόσβασης των 1.400 μέτρων ή έστω των δύο αυτών σημείων που κρατούν έναν τόπο παγκόσμιας πολιτιστικής σημασίας ουσιαστικά κλειστό;

Για πόσο ακόμη θα αναμένονται μελέτες, εγκρίσεις και σχεδιασμοί, όταν δεν έχει διασφαλιστεί ούτε η στοιχειώδης και ασφαλής πρόσβαση σε έναν χώρο διεθνούς πολιτιστικού ενδιαφέροντος;

Σε μια περίοδο που η χώρα επενδύει στον πολιτιστικό και θεματικό τουρισμό, η εικόνα αυτή δεν αποτελεί απλώς τοπικό πρόβλημα. Αποτελεί σοβαρό ζήτημα διαχείρισης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Η αποκατάσταση της πρόσβασης στον περιβάλλοντα χώρο του Σπηλαίου δεν είναι έργο «μακράς πνοής». Είναι στοιχειώδης υποχρέωση της αυτοδιοίκησης — και μάλιστα χθες.

Έξι δεκαετίες μελετών, εξαγγελιών και υποσχέσεων δεν μπορούν να συνεχίζουν να αποτελούν άλλοθι αδράνειας για κανέναν πολιτικό και αυτοδιοικητικό της Ροδόπης.

Η εικόνα αυτή δεν αποτελεί απλώς τοπική υστέρηση. Αποτελεί ένδειξη μιας διαχρονικής αδυναμίας να μετατραπούν τα συγκριτικά πολιτιστικά πλεονεκτήματα της περιοχής σε πραγματική ανάπτυξη.

Η αλήθεια, όσο κι αν ακούγεται σκληρή, παραμένει η ίδια: δύο γεφυράκια αρκούν για να κρατούν εκτός χάρτη έναν από τους σημαντικότερους μυθολογικούς τόπους της χώρας.