Η καλή πρωτοβουλία για την ανάπτυξη των αεροδρομίων μας και ο καλά δεμένος γάιδαρος της κυβέρνησης

Διαβάζω ότι η Περιφέρεια ΑΜΘ πρόκειται σε λίγες ημέρες να παρουσιάσει στην Καβάλα ένα στρατηγικό πλαίσιο ανάπτυξης των αεροπορικών συνδέσεων για τα αεροδρόμια της περιοχής μας. Εδώ και πολλά χρόνια προσπαθώ (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία είναι η αλήθεια) να περάσω την ιδέα να δοθούν κίνητρα σε αεροπορικές εταιρίες, κυρίως χαμηλού κόστους, για την προσέλκυση πτήσεων στα αεροδρόμια Αλεξανδρούπολης και Καβάλας. Άπειρα είναι τα παραδείγματα περιφερειακών Ευρωπαϊκών αεροδρομίων που βρίσκονταν στο «πουθενά» και ήταν ουσιαστικά κλειστά με μία ή και καμία πτήση την ημέρα και έχουν σήμερα αναπτυχθεί γύρω τους ολόκληρες πολιτείες, με χιλιάδες θέσεις εργασίας, μετά από την προσέλκυση πτήσεων χαμηλού κόστους. Εταιρείες λεωφορείων, ενοικίασης αυτοκινήτων, ταξί, εστιατόρια, καφέ, καταστήματα, εμπορικά κέντρα, ιδιωτικά πάρκινγκ, ξενοδοχεία και πολλά άλλα και κυρίως χωρίς ούτε ένα ευρώ δημόσιου χρήματος. Συν φυσικά το όφελος από τους χιλιάδες νέους επισκέπτες για την οικονομία της ευρύτερης περιοχής. Θεωρώ λοιπόν πολύ σημαντική την πρωτοβουλία και ειλικρινά ελπίζω να βγει κάτι θετικό από αυτήν και να μη δούμε μελέτες και στρατηγικές να καταλήγουν πάλι σε ένα ντουλάπι, όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα.

-Δεν καταλαβαίνω γιατί γίνεται τόση φασαρία με την τροπολογία που «εξυπηρέτησε» την Όλγα Κεφαλογιάννη για να λύσει τα οικογενειακά της ζητήματα. Σιγά το πράγμα. Τόσα και τόσα έγιναν, αυτό σας πείραξε; Και μη μου λέτε για το άρθρο 4, παρ. 1 του Συντάγματος που λέει ότι «Όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» κλπ κλπ. Δεν εννοεί αυτό που νομίζετε. «Όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, πλην όσων έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ένα νόμο για την πάρτη τους, ενώπιον του οποίου όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες είναι ίσοι». Αυτή είναι η σωστή ερμηνεία.

-Και ελάτε λίγο και στην θέση του Μητσοτάκη. Ας πούμε ότι είσαι προπονητής και το ματς πηγαίνει προς την λήξη του (εκλογές). Η ομάδα σου σέρνεται, βάζει συνέχεια αυτογκόλ και είναι κουρασμένη, παίζει άλλωστε ήδη σχεδόν 7 χρόνια. Σκέφτεσαι ότι αν συνεχίσεις έτσι μάλλον θα χάσεις.

Και ξαφνικά σηκώνεις τα μάτια και βλέπεις την αντίπαλη ομάδα. Στην δεξιά πλευρά κάποιοι παίκτες έχουν βγάλει τα θυμιατά και τα λάβαρα της εθνικής επανάστασης, άλλοι κοιτάνε άμα τους ψεκάζει κανένα αεροπλάνο ή τους έχουν καρφώσει πουθενά κανένα τσιπάκι και άλλοι περιμένουν ένα βετεράνο άσο να μπει στο γήπεδο για να τους οργανώσει. Στην αριστερή πλευρά οι παίκτες πλακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα πάρει την μπάλα, ενώ και οι άλλοι παίκτες που παίζουν αριστερά ετοιμάζονται να μπουν από τον πάγκο για να πλακωθούν με αυτούς που είναι ήδη μέσα. Ο τερματοφύλακας την έχει αράξει στο δοκάρι με τυρόπιτα και γάλα κακάο. Οι υπόλοιποι του κεντρώου άξονα έχουν φύγει από τις θέσεις τους και αντί να ασχολούνται με το ματς χαζεύουν τους αριστερούς που πλακώνονται. Και κάπου εκεί χαλαρώνεις και σκέφτεσαι, εντάξει, όσα αυτογκόλ και να βάλω, δεν γίνεται να χάσω από αυτούς.

Και θεωρείς τον γάιδαρο σου πολύ καλά δεμένο και ότι μπορείς ανενόχλητος να ξεδιπλώσεις όλο το παραδοσιακό δεξιό ταλέντο σου στην λογική «κάνουμε με το κράτος και τους θεσμούς ότι γουστάρουμε και λογαριασμό δεν δίνουμε».