Μικροκομοτηναίικα 06-03-2026

Ομόφωνη καταδίκη στο εφετείο για τη Χρυσή Αυγή και ένοχοι κρίθηκαν και οι 42 κατηγορούμενοι, αφού το κόμμα αυτό θεωρήθηκε τελεσίδικα πλέον εγκληματική οργάνωση. Ένας αγώνας έντεκα χρόνων σχεδόν για όσους ξέχασαν και η δημοκρατία και η δικαιοσύνη έκαναν το χρέος τους.
Με αυτούς τους τίτλους βέβαια οι περισσότεροι περιγράφουν την καταδίκη των στελεχών της Χ.Α., αλλά το πρόβλημα αγγίζει και χιλιάδες από τους υποστηρικτές τους, από τους 500.000 ψηφοφόρους, που διακατέχονται με ακροδεξιές, ρατσιστικές και φασιστικές ιδέες, που δεν ασπάζονται μόνο οι 42 καταδικασθέντες.
Φυσικά μπορεί κάποιος με την απλοϊκή λογική να πει ότι πολλοί παρασύρθηκαν και ψήφισαν, αλλά δεν συναινούσαν με τις ιδέες τους. Αλλά τώρα ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δυστυχώς αυτών των υποστηρικτών εκφράζονται μέσω άλλων ακροδεξιών κομμάτων, με πιο συγκεκαλυμμένη μορφή φυσικά και με παρεμφερή ιδεολογία, θέσεις και απόψεις.
Το ακροδεξιό κίνημα στην Ελλάδα έχει μεγάλα ποσοστά συνολικά και τέτοιου τύπου μικρά κόμματα και ιδεολογίες που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα έντονα προβλήματα που υπάρχουν, ποντάρουν στην υποστήριξη φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων που δεν έχουν και τίποτα να χάσουν, ή θέλουν ακόμα να λειτουργήσουν τιμωρητικά ενάντια στο σύστημα.
Αρέσκονται κυρίως σε απλοϊκές λογικές της πολιτικής και μιας άλλης κοινωνίας και τάξης πραγμάτων, που θα διαφεντεύει ο όχλος, οι ομάδες, τα λαϊκά δικαστήρια και όλα τα προβλήματα θα λύνονται με ένα νομοσχέδιο του αρχηγού και προέδρου.

Με τέτοιες λογικές που δυστυχώς ασπάζονται πολλοί, που θεωρούν ότι στη χώρα μας πολλά μπορούν να γίνουν σε μία ημέρα και εύκολα μάλιστα μπορεί να αποκτήσουν όλοι οικονομική άνεση και να φέρουν τη δική τους τάξη πραγμάτων, λειτουργούν τα ακροδεξιά κόμματα και οι αρχηγοί τους.
Ποντάρουν στο αφήγημα ότι η δημοκρατία που επικαλούνται οι άλλοι απέτυχε κατά την άποψη τους και εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των ολίγων, ενώ υπάρχει ατιμωρησία και αποδομούν πλήρως τους θεσμούς και τις ελεγκτικές αρχές, για να ενδυναμώσουν το σενάριο τους ότι έρχονται ως σωτήρες.
Είναι επιτακτικό χρέος της κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, αλλά και της κυβέρνησης, να εξαλείψει όλους εκείνους τους λόγους που οδηγούν μία μεγάλη μάζα ανθρώπων να στηρίζει ιδεολογίες τύπου Χρυσής Αυγής και να ασπάζεται εύκολα τέτοιες λογικές ρατσιστικές και μισαλλόδοξες, με ψηφοφόρους επιρρεπείς στην προπαγάνδα και στο λαϊκισμό.
Και το αυγό του φιδιού συνεχίζει όμως να εκκολάπτεται πάλι αλλά σε άλλη φωλιά, λίγο πιο …δημοκρατική. Και να στηρίζεται πάντοτε στα χαμηλά λαϊκά στρώματα, στην αγανάκτηση, στην οργή και στη φτώχεια αρκετών πολιτών, με μηδενιστικές πρακτικές, αφορισμούς και λογική καφενείου, για να φτιάξει ένα νέο δικό του στρατό.
Και για να αλλάξει αυτή η λογική σαφώς θα πρέπει να εξαλειφθούν και οι αιτίες. Να βαθύνει δηλαδή η δημοκρατία και να υπάρχει αξιοκρατία και δικαιοσύνη. Και προς αυτή την κατεύθυνση άραγε τι έχουν κάνει τα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου που μας κυβερνούν επί χρόνια;

Ελπίζουμε να έχουν γνώση και να εντείνουν τους ελέγχους στην αγορά και τη διακίνηση, για να αποφευχθούν οι ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις και η αδικαιολόγητη ακρίβεια που θα προκύψει λόγω του πολέμου στο Ιράν, αφού οι τιμές των καυσίμων θα συμπαρασύρουν και πολλά άλλα προϊόντα και εμπορεύματα.
Ήδη όμως οι τιμές των καυσίμων άρχισαν να παίρνουν την ανηφόρα και στην περιοχή μας ακόμα και αυτό έγινε αισθητό στα πρατήρια και πριν αρχίσει ο πόλεμος. Και μακάρι η διάρκεια του να μην ξεπεράσει τις 5 εβδομάδες όπως εκτιμούν οι ΗΠΑ.
Σύμφωνα και με τις εκτιμήσεις βέβαια των ειδικών ενδεχομένως το βαρέλι να πλησιάσει τα 100 δολάρια, οπότε και θα ξανάρθουμε πάλι στις πολύ υψηλές τιμές που είχαμε ζήσει στην περίοδο της ενεργειακής κρίσης, παρόλο που υπάρχουν τόσα μεγάλα αποθέματα στις αποθήκες των διυλιστηρίων που θα μπορούσαν να αποσοβήσουν και τον κίνδυνο ακόμα τον μεγάλων ανατιμήσεων, αν ήθελαν βέβαια.
Αλλά μια τέτοια κατάσταση την εκμεταλλεύονται δεόντως και στην Ελλάδα και το έχουμε ζήσει αρκετές φορές μέχρι τώρα. Να επικρατεί πάντοτε το παράλογο φαινόμενο, ότι μόλις αρχίζει και ανεβαίνει η τιμή του βαρελιού και πριν ακόμα διοχετευτεί στα βενζινάδικα, αρχίζουν και ανεβαίνουν ραγδαία οι τιμές.
Αλλά μόλις κατεβαίνουν οι τιμές και αισθητά μάλιστα πολύ χαμηλά, η μείωση αυτή περνάει στον καταναλωτή με το σταγονόμετρο και σε πολύ αργούς ρυθμούς και ποτέ δεν φτάνει στα πρότερα επίπεδα. Δεν είναι παράλογο αυτό;
Άρα θα πρέπει οι σοβαροί έλεγχοι να ενταθούν όχι μόνο στα βενζινάδικα όπως κάνουν συνήθως για να μπουν μικροπρόστιμα, γιατί την πολιτική αυτή των ανατιμήσεων την εφαρμόζουν πάντοτε τα μεγάλα διυλιστήρια. Η μεγάλη αισχροκέρδεια ξεκινά από αυτούς. Εξάλλου αυτό αποδείχθηκε και στο παρελθόν επί ενεργειακής κρίσης.

Στην Ελλάδα βέβαια η αισχροκέρδεια και οι αναιτιολόγητες ανατιμήσεις είναι σαν έναν εθνικό σπορ και πολλοί εκμεταλλεύονται τέτοιου είδους καταστάσεις για να έχουν μεγαλύτερα οφέλη βέβαια για τους ίδιους και να κερδίσουν περισσότερα από αυτά τα οποία δικαιούνται.
Και από τα καύσιμα αρχίζει το σπιράλ των αυξήσεων, με το μεγαλύτερο κόστος πλέον στις μεταφορές, την παραγωγή προϊόντων από ενεργοβόρες βιομηχανίες, το δικό τους παιχνίδι κάνουν και οι μεταπράτες και το αποτέλεσμα είναι να φτάνουν όλα στον καταναλωτή.
Όταν όμως έγινε υποτίθεται μια τεράστια προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης να τιθασεύσει την υφιστάμενη ακρίβεια, όλα αυτά θα πάνε στο βρόντο. Όχι φυσικά ότι κατάφεραν και τίποτα σπουδαίο, όπως συνεχίζει να λειτουργεί η αγορά στη χώρα μας, αλλά ακόμα και αυτά θα ακυρωθούν εν τοις πράγμασι.
Εκμηδενίζονται βέβαια και οι κάποιες πενιχρές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις ή στον κατώτατο βασικό μισθό που δόθηκαν πρόσφατα και επαινέθηκαν τόσο ως ανάχωμα για την ακρίβεια που υπήρχε όμως.
Πόσο δε μάλλον τώρα με τη νέα ακρίβεια που θα προκύψει και θα επιβαρύνει κατά πολύ νοικοκυριά αλλά και πολλές επιχειρήσεις. Και το ζήτημα είναι τώρα άραγε θα υπάρξουν αντίμετρα και επιδοματικές πολιτικές, όπως στο παρελθόν;