Μικροκομοτηναίικα 08-01-2026

Με ένα πενιχρό βοήθημα των 45 δις ευρώ που θεωρούνται βέβαια λίγα για να ενισχύσουν τις επιδοτήσεις για όλους τους αγρότες της Ευρώπης, έρχεται η Ευρωπαία Επίτροπος Φον ντερ Λάιεν, να δελεάσει τις χώρες που αντιδρούν στην υπογραφή της συμφωνίας που θέλουν να υπογράψουν με τέσσερις χώρες της νοτίου Αμερικής, για την άρση των δασμών στα αγροτικά τους προϊόντα.
Γνωρίζοντας ότι αυτό θα είναι και η ταφόπλακα για τους αγρότες της Ευρώπης και κυρίως των χωρών του Νότου, προκειμένου να επιτύχουν μία ευνοϊκή εμπορική συμφωνία, κυρίως όμως για να εξάγουν αντίστοιχα τα δικά τους βιομηχανικά προϊόντα, αυτοκίνητα ηλεκτρονικές συσκευές κλπ.
Ενισχύοντας για άλλη μια φορά τις χώρες του βιομηχανικού βορρά, αλλά αφήνοντας βορά στη φθήνια και στο αθέμιτο ανταγωνισμό τα ευρωπαϊκά αγροτικά προϊόντα, που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να συναγωνιστούν τις τιμές των προϊόντων από τις χώρες αυτές.
Που κυμαίνονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και είναι άκρως ανταγωνιστικά και σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά και αμφιβόλου ποιότητας με τους δείκτες που θέτει η ΕΕ. Με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σταδιακά στην εξαφάνιση και στο μαρασμό τον πρωτογενή τομέα στην Ευρώπη.
Δύο μέτρα και δυο σταθμά όπως συνηθίζει η ΕΕ. Γιατί την ίδια ώρα που θέλει να άρει τους δασμούς για τα αγροτικά προϊόντα από αυτές τις χώρες για να ενισχύσει τη βιομηχανία της, επιβάλλει δασμούς σε χώρες της νοτιανατολικής Ασίας και στην Κίνα, για βιομηχανικά προϊόντα που ανταγωνίζονται τις δικές τους βιομηχανίες και στα ηλεκτρικά τους αυτοκίνητα που είναι σαφώς φθηνότερα των ευρωπαϊκών. Για να ενισχύσουν τις δικές τους αυτοκινητοβιομηχανίες που αντιμετωπίζουν ήδη προβλήματα.

Προσανατολίζουν και πιέζουν συνάμα με τις αποφάσεις τους και με την συμφωνία Mercosur που θέλουν να περάσουν τώρα οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, τα αδύναμα βιομηχανικά κράτη μέλη. Και σέρνουν τους ηγέτες τους σε μία διαδικασία στήριξης συμφερόντων για ορισμένες δικές τους βιομηχανίες, που ευνοούν τις αναπτυγμένες μόνο χώρες του Βορρά, αλλά δημιουργούν πολλαπλά προβλήματα στις φτωχές και αγροτικές κυρίως χώρες του Νότου.
Γίνονται συμφωνίες δισεκατομμυρίων ευρώ και δίνουν τα ψίχουλα από το διπλανό τραπέζι, όπως τώρα τα 45 δις ευρώ, για να στηρίξουν τον ευρωπαϊκό πρωτογενή τομέα, όταν μάλιστα οι ίδιοι φροντίζουν να του σκάψουν το λάκκο.
Σαφώς ακόμα και μετά από αυτή την έξυπνη ντρίπλα οι ηγέτες των χωρών του Νότου δεν θα πρέπει να υπογράψουν. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά το πώς θα λειτουργήσει η συμφωνία αυτή μελλοντικά και θα πλήξει τον αγροτικό τομέα.
Δεν μπορεί ξαφνικά σε μικρό χρονικό διάστημα οι χώρες του Νότου και η Ελλάδα να γίνουν βιομηχανικές σε τέτοιο επίπεδο μάλιστα που να μη χρειάζονται τον πρωτογενή τους τομέα, ή να επενδύσουν στις υπηρεσίες και σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Εξάλλου ούτε αυτό θα το επιθυμούσαν.
Η Ευρώπη της αλληλεγγύης του πολιτισμού και της στήριξης υποτίθεται όλων των κρατών-μελών μέσω των οργάνων της και των ευρωπαίων αξιωματούχων, δυστυχώς λειτουργεί ως dealer της πολεμικής τους βιομηχανίας, των ηλεκτρονικών της προϊόντων και της αυτοκινητοβιομηχανίας τους, για να στηρίξει τις χιλιάδες θέσεις εργασίας και τα συμφέροντα των μεγάλων.
Αν όμως ενδώσει η χώρα μας και υπογράψει αυτή τη καταστροφική συμφωνία για εμάς, άραγε τι έχει να προτάξει στον αντίποδα των χιλιάδων θέσεως εργασίας που θα χαθούν στον αγροτικό τομέα; Που θα τους απορροφήσει;

Πάντως το τυράκι αυτό που έβαλε πονηρά η Ευρωπαία Επίτροπος για να δελεάσει και να παγιδεύσει τους ηγέτες των χωρών του νότου που αντιδρούν σε μία τέτοια τύπου συμφωνία, άρχισαν να το τσιμπάνε αρκετοί. Όπως η πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της χώρας μας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε μάλιστα και δημόσια με τα καλύτερα λόγια για την πρωτοβουλία αυτή της Φον ντερ Λάιεν, να δοθούν επιπλέον πόροι 45 δισεκατομμυρίων ευρώ για τον αγροτικό τομέα, σε όλους τους όμως τους αγρότες της Ευρώπης στο πλαίσιο του νέου πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
Και τη χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός ως μία πρόταση που δείχνει ότι η φωνή της Ελλάδας στην Ευρώπη ακούγεται πιο δυνατά και πιο καθαρά. Απομόνωσε δηλαδή ουσιαστικά το πραγματικό γεγονός, ότι τα χρήματα αυτά δίνονται για να στηρίξουν μελλοντικά τους αγρότες μας από τις επιπτώσεις της επώδυνης συμφωνίας Mercosur, που θα είναι η ταφόπλακα του αγροτικού κόσμου.
Και προσπάθησε επικοινωνιακά να το περάσει ως δική μας διεκδίκηση και ένα άλλο νέο πακέτο μέτρων στήριξης που θα δοθεί πλέον στους αγρότες. Αλλά διαφορετικά είναι να πιστώνονται περισσότερα χρήματα για τις αγροτικές επιδοτήσεις και σε άλλο επίπεδο κινείται η βοήθεια αυτή να δίνεται για να ισοφαριστούν οι μεγάλες απώλειες από τις επιπτώσεις μιας τέτοιας συμφωνίας.
Μιας συμφωνία όμως κομμένη και ραμμένη στα δικά τους συμφέροντα και όχι για το καλό των αγροτών όπως περιγράψαμε πιο πριν. Και ξεκάθαρα η Ευρωπαία Επίτροπος το αναφέρει ότι η τα χρήματα αυτά δίνονται ως αντιστάθμισμα στις μελλοντικές απώλειες που θα έχουν οι αγρότες και όχι ως ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα, όπως το μετέτρεψαν οι δικοί μας κυβερνώντες.

Στην ανακοίνωση όμως του πρωθυπουργού μας πουθενά δεν γίνεται αναφορά για την συμφωνία αυτή, για να το παρουσιάσει ως μία άλλη διεκδίκηση ευρωπαϊκών κονδυλίων για τους αγρότες, στο συνολικό πακέτο βέβαια που εξήγγειλαν χθες και εξειδικεύτηκε από τρεις υπουργούς.
Που φαίνεται όμως ότι δεν διέθετε και τίποτα σημαντικό, αφού οι αγρότες το θεωρούν ένα γενικόλογο σχέδιο που δεν αγγίζει τα πραγματικά τους προβλήματα και αιτήματα. Δηλώνοντας ότι δεν πείθονται με όλα αυτά και θα συνεχίσουν πιο δυναμικά τις κινητοποιήσεις τους.
Γιατί κυρίως οι προτάσεις τους επικεντρώθηκαν κυρίως σε τρία σημεία, όπως στη μείωση περίπου ενός λεπτού στο αγροτικό ρεύμα ανά κιλοβατώρα, την επιδότηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα από τον επόμενο …Νοέμβριο, μέτρα που δεν φέρνουν κάποια σημαντικά χειροπιαστά αποτελέσματα.
Όσο γα την ειδική σύμβαση barcode για όλα τα ελληνικά προϊόντα για να αποφεύγονται οι παράνομες ελληνοποιήσεις και εισαγωγές, ας μείνει ασχολίαστο γιατί οι ίδιοι οφείλουν να τα ελέγχουν όλα αυτά. Επαρκούν όμως αυτά; Και προφανώς όχι, ακόμα και το μοίρασμα κάποιων εκατομμυρίων που δεν θα επιστραφούν τελικά στην ΕΕ;
Εκτός αν θεωρούν επιτυχία ότι οι αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ θα δίνονται κατά 100% πλέον. Αλλά κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει λογικά γιατί περικόπτονταν οι αποζημιώσεις επί χρόνια για ζημιές σε ποσοστά της τάξης του 25%, ενώ οι αγρότες πλήρωναν αδρά για να ασφαλίζουν την παραγωγή τους.
Ήταν μία αδικία δηλαδή που θα έπρεπε να επιλυθεί ούτως ή άλλως εδώ κι χρόνια. Κι έτσι όλα ξεκινούν πάλι από το σημείο μηδέν, επειδή κάποιοι δεν κατανοούν την κρισιμότητα της κατάστασης και δεν επενδύουν ούτε στο μέλλον και τη βιωσιμότητα του κλάδου.