Μικροκομοτηναίικα 11-03-2026

Στην πολιτική όποιος λειτουργεί σπασμωδικά και παίρνει αποφάσεις στο πόδι μόνο και μόνο για να αποδείξει στους εσωκομματικούς του αντιπάλους ότι μπορεί να διευρύνει το κόμμα και να αποφύγει την εσωστρέφεια, μάλλον τα πράγματα γυρίζουν μπούμερανγκ εναντίον του.
Έτσι λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ υποτίθεται την ώρα που παίρνει τα πάνω του και οδεύει προς το συνέδριο, άρχισαν πάλι οι εσωκομματικές τριβές μετά την ανακοίνωση του δεύτερου κύματος διεύρυνσης, με πρόσωπα από την αριστερά και τη δεξιά.
Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης όμως Βαγγέλης Κορακάκης διέψευσε τη συμμετοχή του στην επιτροπή του κόμματος και μάλιστα με γλαφυρό τρόπο περιέγραψε, ότι όταν επικοινώνησαν κάποιοι μαζί του νόμιζε ότι θα συμμετέχει σε κάποια συναυλία με τα τραγούδια του και το μπουζούκι του και όχι με την πολιτική του.
Και τους υπενθύμισε ως γνωστόν ότι συνεχίζει ο ίδιος να στηρίζει το ΚΚΕ. Άρα κάποιοι δεν κατάλαβαν καλά και προσπαθούν να παίξουν με ονόματα ανθρώπων που δεν έχουν εμπλακεί με την πολιτική, από άλλους χώρους, αλλά στο τέλος την πατάνε.
Η ίδια πολιτική πατάτα έγινε και με τον πρώην πρύτανη του ΕΚΠΑ Θοδωρή Πελεγρίνη που και εκεί υπήρχαν αρκετές εσωκομματικές αντιδράσεις, αφού πολλοί θυμήθηκαν ότι επί θητείας του ήρθε πολλές φορές σε κόντρα με τους φοιτητές, αλλά και ότι δεν εκφράζει και κάτι το καινούργιο και νέο που θέλει να παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ, φτιάχνοντας την επιτροπή συμπαράταξης και διεύρυνσης.

Και ο κατάλογος των λαθών δεν έχει τελειωμό, γιατί συνεχίζεται και με άλλα στελέχη με τη διεύρυνση που θέλει να κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης τόσο προς τα αριστερά του, αλλά και προς τα δεξιά, αφού αναφέρουν ότι μαζί τους θα είναι και πρώην υποψήφιοι βουλευτές με τη ΝΔ.
Δεν γνωρίζουμε ποια είναι η δυναμική των τυχαίων αυτών προσώπων και πώς μπορεί να λειτουργήσει αθροιστικά με αυτή την έννοια για τα ποσοστά του κόμματος μου, με δεδομένο ότι κάποια πρόσωπα δεν έχουν έξωθεν καλή μαρτυρία από το παρελθόν, για να μπορέσουν να προσθέσουν, αντί να αφαιρέσουν από τη δυναμική τους.
Αντιλαμβανόμαστε όμως το άγχος που διακατέχει την ηγεσία του κόμματος να παρουσιάσει γρήγορα θετικά αποτελέσματα τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις και για αυτό ποντάρει σε μία εναλλακτική κυβερνητική πρόταση όπως θέλουν να επαινέσουν στα προσυνέδρια τους τα οποία έγιναν σε όλη την Ελλάδα, όπως και στην Κομοτηνή.
Γιατί κάποια πράγματα δεν αλλάζουν από τη μία μέρα στην άλλη και θέλουν το χρόνο τους να ωριμάσουν. Και σαφώς κάποιες τέτοιες κινήσεις πρέπει να γίνονται στο σωστό χρόνο για να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη για το κόμμα και να μην είσαι καταδικασμένος να βουλιάζεις συνεχώς στην εσωστρέφεια.
Και κυρίως πρέπει να αντιλαμβάνονται και τον παλμό της κοινωνίας σε διαφορετικές περιόδους, με όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν και με την ανασφάλεια και την ακρίβεια πάλι που χτυπά την πόρτα μας λόγω και του πολέμου στο Ιράν.

Αλήθεια πως εξηγούν πολιτικά την άνοδο πάλι των δημοσκοπικών ποσοστών της ΝΔ, με τους πολίτες να δείχνουν τώρα περισσότερη ευαισθησία και ανησυχία για τα θέματα της άμυνας και της ασφάλειες της χώρας τους;
Γιατί οι πολίτες και ο παλμός των πολιτών αλλά και τα προβλήματα τα οποία έχουν σε προτεραιότητα είναι ότι συμφωνούν και με την αγορά των φρεγατών, δεν κρύβουν την ανησυχία τους για τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν στην οικονομία μας από τον πόλεμο στο Ιράν, αλλά και συμφωνούν ακόμα και με τις επιλογές της κυβέρνησης να βοηθήσει την Κύπρο.
Και το ΠΑΣΟΚ –ΚΙΝΑΛ φαίνεται πάλι ότι κινείται σε χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά, παρά τον κατακερματισμό δυνάμεων που υπάρχει και από την καθίζηση στα αριστερά κόμματα. Και όσο δεν ξεκαθαρίζουν τις προθέσεις τους Τσίπρας και Καρυστιανού, αρχίζουν και αυτοί να ακολουθούν την δημοσκοπική πτωτική τους πορεία. Αλλά ούτε και αυτό μπορεί πλέον να εκμεταλλευτεί πολιτικά το ΠΑΣΟΚ.
Ακόμα και τώρα που συμφωνεί με τις διπλωματικές κινήσεις της κυβέρνησης, την αποστολή φρεγατών και αεροπλάνων και δεν διαφοροποιείται αρνητικά και επικριτικά όπως κάνουν τα άλλα κόμματα, που δεν αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης.
Όταν οι πολίτες δίνουν προτεραιότητα αυτή την ώρα στην άμυνα, την ασφάλεια και την οικονομία και περί άλλων τυρβάζουν στην αντιπολίτευση και η αριστερά πολλές φορές τα βλέπει και με αρνητικό μάτι, τότε μάλλον δεν μπορούν να κατανοήσουν τον παλμό και τις ανησυχίες του κόσμου.

Σαφώς και όλοι διαφωνούν με τον πόλεμο, ακόμα και με αυτόν που γίνεται στο Ιράν, αλλά όταν η πραγματικότητα σου χτυπά την πόρτα, τότε οι πολιτικοί θα πρέπει να πάρουν σαφείς θέσεις, να επιλέξουν συμμαχίες και δεν μπορούν να μένουν αμέτοχοι όπως εκτιμούν.
Η χώρα μας για πρώτη φορά μετά από χρόνια αποδεικνύει ότι βρίσκεται κοντά στην Κύπρο και την υπερασπίζεται. Έναντι της Τουρκίας που πέφτει σε απανωτά λάθη στέλνοντας αεροπλάνα στα κατεχόμενα, επειδή υποτίθεται κινδυνεύουν από τους πυραύλους Patriot που στήθηκαν στην Κάρπαθο για τη νατοϊκή άμυνα.
Ενώ εμείς έχουμε συμμάχους τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους, αναβαθμίζοντας τον γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας μας και κρατώντας αμυντική στάση. Άρα η άποψη των αριστερών κομμάτων ότι δεν πρέπει να εμπλεκόμαστε πουθενά και δεν έπρεπε καν να συνεισφέρουμε ακόμα σε αυτό το επίπεδο, που αποσκοπεί και ποιους καθησυχάζει;
Πόσοι ασπάζονται τις ανέξοδες ουμανιστικές τους ιδέες; Σαφώς κανείς δεν επιθυμεί τον πόλεμο, αλλά οι περισσότεροι αναγνωρίζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι η χώρα μας πήρε σωστή θέση και στάση, για να κερδίσει μελλοντικά.
Δεν μπορούμε να ξορκίσουμε το κακό και να πούμε ότι εμείς είμαστε αμέτοχοι όταν πέφτουν πύραυλοι στη γειτονιά μας και μάλιστα στην Κύπρο, που είναι η συνέχεια του ελλαδικού χώρου, όπως θέλουν πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης. Ούτε ξαφνικά να διώξουμε τις αμερικανικές βάσεις από την Ελλάδα, να σταματήσουμε τις συμφωνίες που έχουν γίνει για τους υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο και να περιμένουμε μετά υποστηρικτές στα δίκαια της χώρας μας.
Συνεπώς η εναλλακτική τους πρόταση μήπως είναι μόνο η τοξικότητα στην πολιτική, η άκρατη αντίδραση στις δύσκολες στιγμές, που μεγάλο ρόλο παίζουν και οι σωστές επιλογές; Γιατί για άλλη μια φορά, μάλλον βρισκόμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας, επιλέγοντας τους συμμάχους μας.