Μικροκομοτηναίικα 11-11-2023

Τα στρογγυλοποιημένα, άνευρα, γενικόλογα και ισορροπημένα συνήθως ψηφίσματα των δημοτικών συμβουλίων, όπως και το πρόσφατο στο δήμο Κομοτηνής, με τις γνωστές επισημάνσεις περί ειρήνης, άραγε έχουν κανένα νόημα, χρησιμότητα και πραγματική σημασία;
Και ούτε συμβάλλουν σε κάτι θετικό, που θα προέρχονταν αν όλα αυτά συνοδεύονταν συγχρόνως και με δράσεις για ανθρωπιστική βοήθεια, ή ως μέσο πίεσης σε αυτούς οι οποίοι είναι οι ρυθμιστές των καταστάσεων.
Άρα απλώς είναι ένα ακόμα ψήφισμα, άνευ πραγματικής σημασίας και ουσίας, αφού δεν καταδικάζουν ή επαινούν κάποιους, ούτε προφανώς λαμβάνονται υπόψη σοβαρά από πουθενά.
Συνεπώς γίνεται ένας διαγωνισμός το ποιος είναι πιο ευαισθητοποιημένος και ανθρωπιστής. Υπάρχει όμως άραγε κανείς πολίτης που δεν ευαισθητοποιημένος και οργισμένος από τόσους θανάτους αμάχων και μικρών παιδιών, ή είναι υπέρμαχος του πολέμου;
Είναι στις αρμοδιότητες τελικά του δημοτικού συμβουλίου η συζήτηση επί διώρου για να καταλήξουν σε ένα κοινό ανακοινωθέν; Και πως θα αξιολογηθεί η στάση του καθενός;
Αυτοί που έφυγαν τελικά και απείχαν όπως ο δήμαρχος και δύο αντιδήμαρχοι, ή ο Γιάννης Λεβέντης που καταψήφισε, χαρακτηρίζονται αρνητικά; Ενώ όσοι ψήφισαν είναι πιο ευαισθητοποιημένοι και ουμανιστές;
Η ξεκάθαρα όπως και στις άλλες βέβαια αντίστοιχες περιπτώσεις γίνεται ένα επικοινωνιακό παιχνίδι εντυπώσεων, χωρίς κανένα πρακτικό αποτέλεσμα;

------------

Τρεις και ο κούκος ήταν και στη διαμαρτυρία για τον πόλεμο στη Γάζα, που πραγματοποιήθηκε και στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής. Αυτό σημαίνει όμως ότι οι άλλοι πολίτες αδιαφορούν; Προφανώς και όχι.
Ενώ πρόσφατα στη διαμαρτυρία που έγινε κυρίως από συλλόγους και φορείς προσκείμενους στο ΚΚΕ, εκατοντάδες γυναίκες της μειονότητας έδωσαν το παρών, μανδηλοφορούσες, για να καταδικάσουν το Ισραήλ να στηρίξουν τους Παλαιστίνιους.
Αλλά χωρίς βέβαια να γίνεται καμία αναφορά ευθέως για τις πολύνεκρες επιθέσεις της Χαμάς. Απλώς συντάχθηκαν εκ του πονηρού σε διοργάνωση άλλων, αλλά με το πνεύμα των αντίστοιχων διαδηλώσεων που πραγματοποιούνταν τότε στην Τουρκία.
Διαδηλώσεων τύπου Ερντογάν, μονόπλευρα δηλαδή και διπλωματικά. Για τα παιχνίδια που θέλει να παίξει και η Άγκυρα στον παλαιστινιακό. Η πολιτική και η διπλωματία όμως ασκούνται κυρίως από το κράτος και το αρμόδιο υπουργείο.
Όχι από φορείς και τους δήμους που αναφέραμε πριν. Και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όλοι στο παρελθόν. Το ζήσαμε και στην περιοχή μας με τις γνωστές αδελφοποιήσεις δήμων της Τουρκίας, που κάποιοι αυτοδιοικητικοί τότε ανέβασαν ψηλά τον πήχη ότι η διπλωματία των δημάρχων θα μπορούσε να αλλάξει πολλά.
Να δώσει ώθηση στην εμπέδωση κλίματος φιλίας, ίσως να επιφέρει και πολλές αλλαγές στη φιλία και στη συνεργασία των δύο λαών, που προφανώς δεν έγινε αν το αντιλαμβάνονται κάποιοι αιθεροβάμονες αυτό. Ας αρκεστούν οι περισσότεροι στα του οίκου τους.

----------

Με γρίφους, έντονη ανησυχία, προβληματισμό για το μέλλον και το ρόλο του Λιμένα Αλεξανδρούπολης και την αγωνία του εν μέσω κάποιων καταστάσεων που συνιστούν τροχοπέδη για τη συνέχιση του εθνικά σημαντικού έργου, που δεν συνάδουν με τη δική του στάση ζωής όπως αναφέρει, υπέβαλε την παραίτησή του, που του είχε ζητηθεί όμως, ο πρόεδρος Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ.
Αναφέροντας βέβαια και το έργο το οποίο επιτεύχθηκε και το εθνικό συμφέρον που διακυβεύεται για την ανάδειξη της περιοχής. Αλλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο πρόεδρος με την παραίτησή του, απευθύνει πολλές αιχμές σε κάποιους που δεν κατονομάζει και δείχνει ότι δέχτηκε και πιέσεις ουσιαστικά για να παραιτηθεί.
Τι συμβαίνει λοιπόν πραγματικά στο Λιμένα Αλεξανδρούπολης; Ήταν μία αλλαγή που εντάσσεται στη λογική και το πνεύμα να αναλάβουν κάποιοι ίσως πιο πρόθυμοι και συνεργάσιμοι από τα κεντρικά, για το σχεδιασμό που υπάρχει στην κατεύθυνση της αναβάθμισης του ΟΛΑ;
Αφού πολλές φορές καταλόγισαν την θητεία του προέδρου θετική. Υπήρχαν κόντρες στελεχών της διοίκησης σε επίπεδο νομού όπως πληροφορούμαστε και με το δεδομένο ότι και η εποπτεύουσα αρχή το ΤΑΙΠΕΔ, έχει πρόεδρο από το νομό Έβρου;
Από τη στιγμή όμως που διατηρούν όλοι κλειστά τα χαρτιά τους, μήπως υπήρχε και διαφωνία σε αλλαγές οι οποίες έρχονταν για τη χρήση του Λιμένα και το στρατηγικό σχεδιασμό από την κεντρική πολιτεία και εμπόδιο ήταν ο νυν πρόεδρος, που ενδεχομένως εξέφραζε διαφορετικές απόψεις;
Μήπως ακόμα υπάρχουν ενδοκομματικές κόντρες και τοπικά πολιτικά παιχνίδια, αφού τελικά δεν είχε βάλει στο παρελθόν υποψήφιος βουλευτής και δέχτηκε τη θέση του προέδρου του ΟΛΑ;
Ότι και να συμβαίνει γρήγορα θα αποσαφηνιστεί, θα το μάθουμε και θα φανεί φυσικά από τον ποιον θα επιλέξουν να τοποθετήσουν ως αντικαταστάτη του. Και σύντομα μάλιστα.

---------

Τις συνήθειες των φοιτητικών τους χρόνων φαίνεται ότι θυμήθηκαν αρκετοί σύντροφοι στο ΣΥΡΙΖΑ, με αποχωρήσεις, απειλές διάσπασης, αέναους αριστερούς λόγους και τους αγώνες που έδιναν στα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων επί παντός επιστητού και στους δρόμους.
Η χαρά της κάλπης που αποφασίζει για όλα είναι σύμφυτη φαίνεται στο DNA ορισμένων και έρχεται ως απειλή και το δημοψήφισμα για να αποφασίσει ο λαός και όχι η ομάδα που ελέγχουν στην κεντρική επιτροπή και στα όργανα, οι ομπρελίστες.
Αν και οι αποχωρήσεις έρχονται πολύ πιο γρήγορα, όποτε απαλλάσσουν τον πρόεδρο από αυτή τη διαδικασία. Εμείς είμαστε η γνήσια αριστερά διατυμπανίζουν όλοι στις ανακοινώσεις τους, βάλλοντας εναντίον αυτών που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτοί που παρεισέφρησαν στο κόμμα και δεν εκφράζουν τις ιδέες και τα οράματα τους. Εκτός πραγματικότητας δηλαδή οι άνθρωποι, αφού αυτός ο λαός που μέμφονται τους έκανε κυβέρνηση και υπουργούς. Οι πολίτες δεν ψήφισαν αριστερά και ΣΥΡΙΖΑ, ούτε τις δικές τους ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Πόση πολιτική ματαιοδοξία και αίσθηση πολιτικής ανωτερότητας έχουν κάποιοι για τον εαυτό τους; Αισθάνονται ως κλειδοκράτορες και θεματοφύλακες του κόμματος, γνώστες της μόνης αλήθεια και συνάμα θεωρούν τους εαυτούς τους σοφούς και αρίστους;
Και περιμένουν από τους πολίτες να τους στηρίξουν αν θα φτιάξουν ένα δικό τους κόμμα; Πεδίο δόξης λαμπρό να δοκιμάσουν, για να ανακαλύψουν που τους κατατάσσουν οι πολίτες στις επόμενες κάλπες, με αυτές τις λογικές και τις νοοτροπίες.