Μικροκομοτηναίικα 13-02-2026

Οι δύο πολιτικοί ηγέτες Κυριάκος Μητσοτάκης και Ταγήπ Ερντογάν ουσιαστικά στην πολύωρη συζήτηση τους συμφώνησαν ότι διαφωνούν στα θέματα υψηλής πολιτικής και προχώρησαν σε συμφωνίες στα μικρά που συμφέρουν και στις δύο χώρες.
Και ο καθένας στο δικό του μονόλογο, χωρίς να υπάρχει απάντηση που θα έφερνε ένταση και κόντρες μεταξύ τους, ανέφερε αυτά τα οποία ήθελε να ακούσει το εκλογικό του ακροατήριο. Εξασφαλίζοντας μια περίοδο ήρεμου κλίματος, τουλάχιστον μέχρι τις επόμενες εθνικές τους εκλογές. Αν και το ήρεμο κλίμα δεν είναι όπως στο παρελθόν, το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Κατά τα άλλα ούτε σοφότεροι γίναμε για τις NAVTEX της Τουρκία που δεσμεύουν το μισό Αιγαίο, τις αντιδράσεις τους για τα αποστρατικοποιημένα νησιά, τις γκρίζες ζώνες που θέτουν συνεχώς και τις παράνομες και μονομερείς τους ενέργειες για ΑΟΖ που δεν τους ανήκουν και το όραμα της γαλάζιας πατρίδας.
Και συμφώνησαν γενικώς και αορίστως να λυθούν τα προβλήματα όλα στη βάση του διεθνούς δικαίου. Ενός δικαίου βέβαια που η χώρα μας το σέβεται, ενώ αλλιώς το εννοεί και το μεταφράζει η Τουρκία.
Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκε και η κόντρα που αφορά την Θράκη όπου διαβιεί κατά την άποψη του Ερντογάν «τουρκική μειονότητα», ενώ στην απάντηση του ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον επανέφερε στην τάξη με βάση τις Συνθήκη της Λωζάννης, που αναφέρει ότι η μειονότητα είναι μουσουλμανική και απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες.
Δεν γίναμε δηλαδή σοφότεροι, κερδίσαμε ένα χρονικό διάστημα ανοχής και άνοιξε πάλι ένας δίαυλος επικοινωνίας, διαλόγου και συνεννόησης, έστω και σε ζητήματα χαμηλής πολιτικής. Απλά υπογράφτηκαν κάποιες συμφωνίες σε άλλα πεδία. Που και αυτά βέβαια είναι κέρδος για τη χώρα μας.

-----------------

Είναι γνωστή η τακτική όλων των κυβερνήσεων και της Νέας Δημοκρατίας τώρα, που όταν επιθυμούν να εκτονώσουν μια αρνητική κατάσταση με διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις, λειτουργούν με το διαίρει και βασίλευε και χρησιμοποιούν τους δικούς τους φιλικά διακείμενους στο κόμμα συνδικαλιστές, για να έχουν μια υποστήριξη έστω και επικοινωνιακά.
Έτσι λίγο πριν συναντηθούν με τους αγρότες και κτηνοτρόφους που διαμαρτύρονται στην Αθήνα την προηγούμενη ημέρα έκαναν στο υπουργείο και το Μέγαρο Μαξίμου συνάντηση με τους δικούς τους συνδικαλιστές του πρωτογενή τομέα και προέδρους σωματείων που φαίνεται ότι διάκεινται φιλικά με την κυβέρνηση.
Για να περάσουν φυσικά την εικόνα ότι θέλουν να διατηρηθεί ο δίαυλος επικοινωνίας και ότι η κυβέρνηση επιθυμεί πραγματικά να λύσει τα προβλήματά τους. Για αυτό και οι δηλώσεις των παρευρισκομένων προέδρων ήταν όλες στο ίδιο μοτίβο.
Δηλαδή σε απλά ελληνικά έδειξαν ότι έφυγαν μετά την συνάντηση με τον πρωθυπουργό και τις δεσμεύσεις που απέσπασαν τόσο ευχαριστημένοι, που η χαρά τους δεν κρύβονταν. Αυτά τα έλεγαν οι ίδιοι, που πριν από λίγο καιρό όμως ήταν στα κάγκελα εναντίον της κυβέρνησης.
Είναι αυτοί που έχασαν τα κοπάδια τους και δεν γνωρίζουν πότε θα τα αναπληρώσουν. Αλλά τώρα επαινούν τον πρωθυπουργό και τον υπουργό που τους υποσχέθηκε κάποια βασικά πράγματα, τα οποία όμως θα έπρεπε να έχουν δοθεί μέχρι τώρα. Δηλαδή ζωοτροφές για έγκλειστα ζώα.
Αρκεί να περάσουν το μήνυμα όπως το έπραξαν ήδη ότι θα πρέπει να τηρηθούν αυστηρά οι κανόνες βιοασφάλειας για να μπορέσουμε τελικά να βάλουμε τέλος στο ιό της ευλογιάς των αιγοπροβάτων.
Οι ντόπιοι που συμμετείχαν στην σύσκεψη κρατούν και ως επτασφράγιστο μυστικό δήθεν τι συζήτησαν με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό, γιατί είχαν υποσχέσεις ότι κάτι παραπάνω θα πάρει η περιοχή μας. Κι υπόσχονται να τα ανακοινώσουν στους κτηνοτρόφους στην κοπή της βασιλόπιτας το Σάββατο.
Δηλαδή οι δικοί μας είχαν ξεχωριστή σύσκεψη με τον πρωθυπουργό για να καταλάβουμε, ή θέλουν να το παρουσιάσουν ως επιτυχία επειδή κατάφεραν να διαβούν τα σκαλιά του Μαξίμου; Τώρα απλώς επαινούν την κυβέρνηση.

--------------

Αν όμως διαχρονικά δεν υλοποιηθούν πολλά από αυτά τα οποία τους υποσχέθηκαν, τότε μάλλον δεν έχουν κανένα δικαίωμα να διαμαρτύρονται από δω και πέρα. Τουλάχιστον αυτοί που λειτουργούν με αυτή τη λογική. Όταν όλοι οι άλλοι αγρότες και κτηνοτρόφοι διαμαρτύρονταν χθες στην Αθήνα.
Το να κρατηθούν όμως οι κανόνες βιοασφάλειας ήταν μόνο θέμα των κτηνοτρόφων ή και της πολιτείας και των αρμοδίων υπηρεσιών; Πως λύθηκε τώρα πρόσφατα το πρόβλημα της κάλυψης των κενών στις υπηρεσίες με την πρόσληψη στρατιωτικών κτηνιάτρων για να εποπτεύουν;
Εδώ και ενάμιση χρόνο χρειάζονται ζωοτροφές οι κτηνοτρόφοι που τους αναγκάζουν να έχουν έγκλειστα τα αιγοπρόβατα και δεν φταίνε σε τίποτα να τα ταΐζουν καθημερινά από τα αποθέματά τους, με πολύ μεγάλο κόστος.
Ήταν θέμα των κτηνοτρόφων και αυτό ή του υπουργείου που θα έπρεπε να το λύσει πολύ πιο πριν; Ας μην κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, γιατί το διαίρει και βασίλευε μιας κυβέρνησης με κυβερνητικού συνδικαλιστές και μη κυβερνητικούς, είναι μία γνωστή μέθοδος που εφαρμόστηκε σχεδόν από όλες τις κυβερνήσεις.
Και όλοι αυτοί που επαινούν τώρα ας θυμηθούν τη συμπεριφορά τους που από την αρχή της εξάπλωσης του ιού, έπνεαν τα μένεα εναντίον της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου. Γιατί με τον τρόπο αυτό απαξιώνουν το συνδικαλιστικό τους ρόλο.
Οι διεκδικήσεις δεν είναι θέμα δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας, θα πρέπει να αφορούν όλους και όχι μόνο μια μερίδα. Και πρέπει να εστιάζουν στην ουσία των προβλημάτων που ζητούν λύσεις, που θα έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί εδώ και πολύ καιρό μέχρι τώρα.

-----------------

Το παράλογο σε όλο του το μεγαλείο και η περίπτωση του Γιάννη Βασίλη Γιαϊλαλί, ήδη έχει προκαλέσει πλήθος αντιδράσεων, από πολιτικούς, σωματεία, ακόμα και την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, όταν ενημερώθηκαν από προχθές την αρνητική εξέλιξη που είχε και η δεύτερη αίτηση παροχής ασύλου.
Και παράλληλα το πρόβλημα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις, αφού με την απόρριψη της αίτησης ασύλου, εκδόθηκε και διαταγή υποχρεωτικής επιστροφής του στην Τουρκία, μέσα στις επόμενες 30 ημέρες.
Κι όμως ο Γιάννης Βασίλη Γιαϊλαλί είναι ποντιακής καταγωγής, ο οποίος αναζήτησε και βρήκε τις ελληνικές ρίζες της οικογένειας του, το γνωστοποίησε δημόσια και βαπτίστηκε και χριστιανός ορθόδοξος.
Αλλά δεν σταμάτησε εκεί και είχε έντονη δράση στη Τουρκία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και Ασσυρίων, πάλευε για τα δικαιώματα και την ιστορική αλήθεια και αυτό τον
οδήγησε στην ποινική του δίωξη, την σύλληψη και την φυλάκιση του.
Και φυσικά γνωρίζει τι θα συμβεί τώρα που τον απελάσει η χώρα μας, σε μια Τουρκία που απόλυτη εξουσία και στο δικαστικό σώμα έχει ο Τούρκος πρόεδρος. Κι όταν η γειτονική
απαγορεύει την είσοδο ήδη σε έλληνες ποντιακής καταγωγής και ερευνητές, γιατί μιλούν για το ζήτημα της Γενοκτονίας.
Είναι, επομένως, τουλάχιστον αντιφατικό η Ελλάδα να εξετάζει την επιστροφή στην Τουρκία ενός ανθρώπου που διώκεται ακριβώς για τους ίδιους λόγους.
Και γεννάται το ερώτημα, άραγε η περίπτωση αυτή του ασύλου δεν θα μπορούσε να λυθεί διαφορετικά, όταν στη χώρα μας δώσαμε σχεδόν άδεια παραμονής σε 10.000 Τούρκους πολίτες και διωκόμενους ως Γκιουλενιστές από την κυβέρνηση Ερντογάν, επειδή κινδυνεύει η ζωή τους;