Μικροκομοτηναίικα 13-03-2026

Εδώ ο κόσμος καίγεται, οι ανατιμήσεις ήδη πηγαίνουν σύννεφο στα καύσιμα και στα προϊόντα διατροφής, η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται βέβαια να εξομαλυνθεί τους επόμενους μήνες, αλλά η κυβέρνηση για άλλη μία φορά επένδυσε στα ίδια άτολμα μέτρα του παρελθόντος, εστιάζοντας στο πλαφόν κέρδους. Σωστό βέβαια μέτρο αλλά ανεπαρκές.
Όχι όμως για να σταματήσει την ακρίβεια και τον πληθωρισμό που θα υπάρξει λόγω του πολέμου, αλλά για να αποφύγει φαινόμενα αισχροκέρδειας. Αλλά δεν προχωρά έστω και προσωρινά σε δραστικού τύπου μέτρα με τη μείωση στο ΦΠΑ και τον πολύ υψηλό ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα.
Που με τις πιο μετριοπαθείς αναλύσεις των ειδικών ανέρχεται τουλάχιστον στο 65%. Άρα όλα τα άλλα που θα εφαρμόσει αφορούν όχι τη μεγαλύτερη κρατική εισπραξιμότητα, αλλά τα κέρδη των ιδιωτών από την κανονική τιμή του 35%.
Ενώ στην Ευρώπη ήδη προχώρησαν σε μειώσεις στη φορολογία, παρόλο που ο ειδικός φόρος στα καύσιμα είναι στο μισό ποσοστό αναλογικά με τη χώρα μας. Άρα αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι ότι οι ραγδαίες ανατιμήσεις που έρχονται, μάλλον δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια μείωσης.
Ενώ το κράτος κερδίζει πολύ περισσότερα πλέον, αφού η σταθερή φορολογία στις αυξημένες τιμές αποφέρει πολύ πιο μεγαλύτερα έσοδα στα δημόσια ταμεία. Προσφιλής και βολική τακτική της κυβέρνησης, από τις προηγούμενες κρίσεις. Που θα προσφέρει και άλλα οφέλη όμως στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Το μυστικό είναι να συγκεντρωθούν συνήθως μεγάλα πλεονάσματα και μετά ένα μικρό μέρος από αυτά να γίνουν επιδόματα για πληττόμενους, φτωχούς, ειδικές πληθυσμιακές ομάδες.
Ενώ τη νύφη της ακρίβειας θα την πληρώσει ο μέσος πολίτης, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, που αυτοί θα επιβαρυνθούν για όλα, αλλά δεν θα είναι αποδέκτες των επιδομάτων με τα χαμηλά εισοδηματικά κριτήρια που θέτει η κυβέρνηση.
Το ζήτημα δηλαδή είναι να φτάσει η βενζίνη στα 2,5 ευρώ ανά λίτρο για να ενεργοποιήσει το full pass ή το market pass, με την ακρίβεια που θα εκτιναχτεί στα ύψη; Και το κράτος γιατί να κερδίζει περισσότερα όταν όλοι χάνουν και επικρατούν τέτοιου είδους καταστάσεις;
Άρα λοιπόν αν έπρεπε να φρενάρει την ακρίβεια για το τρίμηνο αυτό όπως έχει υπολογίσει η κυβέρνηση, το πρώτο που θα έκανε είναι να μειώσει για αυτό το χρονικό διάστημα τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και το ΦΠΑ.
Έστω κι αν επικρατεί ως κυβερνητικό αφήγημα η λογική, ότι από αυτά τα μέτρα θα ευνοούνται και οι έχοντες. Μάλλον έχει διαστρεβλωθεί στη χώρα μας η έννοια αυτών που έχουν. Εκτός αν με εισόδημα 14.000 ευρώ για έναν και για οικογένεια 24.000 ευρώ θεωρείσαι πλούσιος.
Μέσες οικογένειες που με το ζόρι τα βγάζουν πέρα και τώρα θα πρέπει να επωμιστούν και τα νέα μεγαλύτερα βάρη, με τις λανθασμένες πολιτικές για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό, που τις ζήσαμε και στο παρελθόν και απέτυχαν, καταχρεώνοντας την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Ενώ τα δημοσιονομικά της χώρας που δεν αντέχουν δήθεν, η ιστορία έχει αποδείξει μέχρι τώρα ότι σε όλες τις κρίσεις αυξάνονται αφού κρατείται ο φόρος στο ίδιο επίπεδο, ενώ η αγοραστική δύναμη των πολιτών μειώνεται.

Έφυγε πρόωρα από τη ζωή ο πρώην δήμαρχος Κομοτηνής Δημήτρης Κοτσάκης, αγαπητός σε πολλούς, απλός, ανθρώπινος και προσιτός, πάντα με το χαμόγελο, αφήνοντας ως παρακαταθήκη το στίγμα του στην πόλη επί θητείας του.
Κατάφερε στις δημοτικές εκλογές του 2006 να εκλεγεί έναντι ενός ισχυρού αντιπάλου τότε του αείμνηστου Τάσου Βαβατσικλή με ποσοστό 52,5% στο δεύτερο γύρο και με τη στήριξη μόνο της Νέας Δημοκρατίας, σε μια εποχή που υπερτερούσαν οι δήμαρχοι που προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ.
Αυτό οφείλονταν στη δική του δυναμική αλλά και τη μεγάλη αποδοχή που είχε από την κοινωνία, αλλά και στα λάθη του αντιπάλου του, που θεωρώντας σίγουρη τη νίκη του μετά τις πρώτες κάλπες, άσκηση σκληρή κριτική όχι μόνο στον ίδιο, αλλά και στο βουλευτή Ευριπίδη Στυλιανίδη θεωρώντας τον υπεύθυνο για αυτή την ήττα.
Αλλά παρόμοια κριτική άσκησε και στην ελάσσονα αντιπολίτευση, χάνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα μεγάλο ψηφοθηρικό κοινό, που θα μπορούσε να τον στηρίξει στη δεύτερη Κυριακή. Και φυσικά ήρθε η ανατροπή.
Στις εκλογές του 2010 όμως δεν μπόρεσε να αντέξει, γιατί παρουσιάστηκε ένας νέος αντίπαλος που ήταν προετοιμασμένος εδώ και καιρό, με ένα καλό ψηφοδέλτιο και αγαπητό πρόσωπο στους πολίτες, ο Γιώργος Πετρίδης που στο δεύτερο γύρο πήρε το 61% και εκλέχτηκε δήμαρχος Κομοτηνής.
Προφανώς δεν είναι τυχαίο που ο πρώην αντίπαλός του στις εκλογές του 2010 Γιώργος Πετρίδης σε ανάρτηση του αναφέρει. «Δημήτρης Κοτσάκης, έντιμος δήμαρχος, έντιμος αντίπαλος. Καλό ταξίδι».

Ούτε είναι τυχαίο που όλα τα πρόσωπα που εμπλέκονται με την πολιτική και την αυτοδιοίκηση και όχι μόνο, αλλά και απλοί άνθρωποι, αναφέρονται με τα καλύτερα λόγια στο Δημήτρη Κοτσάκη, θεωρώντας τον έναν έντιμο άνθρωπο και πολιτικό, αξιοπρεπή που διακατέχονταν από ευγένεια και στην αυτοδιοικητική του πορεία, στην κοινωνική του ζωή και στην επαγγελματική του σταδιοδρομία.
Αν και μετά την ήττα του απομακρύνθηκε διακριτικά από αυτοδιοικητικά και πολιτικά δρώμενα, έδειχνε μάλλον πικραμένος όπως εκτιμούμε, γιατί έδωσε σε πολλούς, εμπιστεύτηκε περισσότερους, αλλά απογοητεύτηκε.
Παρόλα αυτά κράτησε την αξιοπρέπειά του, δεν άσκησε κρητική σε κανέναν, διαχειρίστηκε τα προβλήματα του και ασχολούνταν όμως δίνοντας συμβουλές σε νεώτερους. Και άφησε μία γενιά νέων στελεχών μέσω της παράταξής του στην αυτοδιοίκηση, που δραστηριοποιούνται ακόμα.
Απέδειξε ότι στην πολιτική υπάρχουν ακόμα και άνθρωποι που την ασκούν με ήθος ύφος και δεν την θεωρούν ως ένα εφαλτήριο για βιοπορισμό και επάγγελμα. Δεν λειτούργησε δηλαδή πολιτικά, αλλά περισσότερο ανθρώπινα.
Η πολιτική για τέτοιου είδους ανθρώπους όμως είναι μια ψυχοφθόρα διαδικασία, αλλά αφήνουν το στίγμα τους ως παρακαταθήκη για τους νεότερους.