Μικροκομοτηναίικα 14-01-2026

Οι πολυήμερες αγροτικές κινητοποιήσεις και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που επανέρχεται στο προσκήνιο, μάλλον χάλασαν το θετικό επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης, με τις παροχές, τις αυξήσεις και τη μείωση της φορολογίας που δόθηκαν από τις αρχές του χρόνου, μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και φρέναραν την προσπάθεια να κεφαλαιοποιήσουν αυτά τα οφέλη.
Κι όπως φαίνεται νέα κόμματα αναφύονται που ακόμα βέβαια δεν έκαναν επίσημα την παρουσία τους, με τους Αλέξη Τσίπρα που τελευταία δείχνει μια στασιμότητα, γιατί περισσότερο ακούγεται το φημολογούμενο και υπό διαμόρφωση κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.
Προσθετικά αυτά θα επιβαρυνθούν την τελευταία προεκλογική χρονιά με πολλές δίκες που θα ξεκινήσουν για το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που ενδεχομένως θα πυροδοτήσουν αρνητικά και πάλι το αισιόδοξο κυβερνητικό αφήγημα. Ιδιαίτερα αν εμπλακούν σε αυτό και ονόματα κομματικών στελεχών και πολιτικών του κόμματος.
Συνεπώς η κυβέρνηση θα πρέπει να αναδιπλωθεί και να προχωρήσει ακόμα και σε πρόωρες εκλογές το Φθινόπωρο, αν και ο πρωθυπουργός δήλωσε κατηγορηματικά ότι θα εξαντλήσει την τετραετία.
Άρα αν το πιστεύει αυτό θα πρέπει άμεσα να προχωρήσει σε έναν ευρύ ανασχηματισμό, βάζοντας πιο κατάλληλα πρόσωπα στα αντίστοιχα υπουργεία. Ο ανασχηματισμός που ήδη τον προσδιορίζουν σύντομα στο κόμμα θα πρέπει να δώσει ένα νέο κυβερνητικό σχήμα και πρόσωπο, να διορθώσει λάθη και αρρυθμίες και να φρενάρει την αναποτελεσματικότητα ορισμένων υπουργών. Ενδεχομένως να υπάρξουν εκπλήξεις αλλά και ανοίγματα σε δυσαρεστημένα στελέχη της ΝΔ.

Άρα εκ των πραγμάτων σίγουρα τη νύφη πρώτος θα την πληρώσει στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ο υπουργός Κώστας Τσιάρας, που ως Ιφιγένεια θα του χρεωθεί η έλλειψη διορατικότητας να ανοίξει έγκαιρα διαύλους επικοινωνίας με τους αγρότες.
Και επανέρχεται πάλι το σενάριο και το αναμασούν οι παραπολιτικές στήλες στα κεντρικά της υπουργοποίησης τόσο του Ανδρέα Λοβέρδου που εντάχθηκε στη ΝΔ, αλλά και του πρώην υπουργού και βουλευτή Ροδόπης Ευριπίδη Στυλιανίδη.
Γιατί όπως εκτιμούν πολλοί είναι το πρόσωπο που μπορεί να γίνει ο συνδετικός κρίκος του αποστασιοποιημένου και διαφοροποιημένου αρκετές φορές μέχρι τώρα, πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, ανοίγοντας μια πόρτα συνεργασίας και με το Καραμανλικό μπλοκ.
Σενάριο βέβαια που έχει επανέλθει άλλες δυο φορές μέχρι τώρα, αλλά δεν έχει ευοδωθεί. Αλλά έστω και ένα υφυπουργείο αν του προταθεί την τελευταία στιγμή, με τα δύσκολα τα οποία αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, δεν θα βοηθούσε μάλλον καθόλου.
Και ίσως αυτό τον οδηγούσε να είναι υποψήφιος και στην Αθήνα την επόμενη φορά και η μάχη εκεί είναι πολύ δύσκολη για να εκλεγεί. Αλλά συγχρόνως θα χαροποιούνταν και κάποιοι κομματικοί του αντίπαλοι στη Ροδόπη, που επί χρόνια τρέφουν ελπίδες εκλογής.
Έτσι το πιο πιθανό σενάριο είναι τοποθετηθεί με τη σύμφωνη γνώμη και πρόταση του προέδρου της βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, ως εισηγητής της ΝΔ στη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Για την πρόταση αυτή είναι ενήμερος και ο πρωθυπουργός.
Βέβαια το μαχαίρι και το πεπόνι το έχει πάντα ο πρωθυπουργός και ουδείς γνωρίζει ποιες θα είναι οι κινήσεις του, κατά πόσο θεωρεί απαραίτητο να ρίξει γέφυρες με όσους διαφωνούν, η αν διατηρήσει το υπάρχον σχήμα εμπλουτίζοντάς το με στελέχη του κέντρου και της σοσιαλδημοκρατίας, όπως το συνηθίζει μέχρι τώρα.

Πόσο αποδεκτά και πιστευτά όμως γίνονται από τους πολίτες όλα αυτά και τους πείθουν, όταν ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα σε ένα κυβερνητικό σχήμα και οι αλλαγές αφορούν το πώς θα πλευρίσουν περισσότερους ψηφοφόρους από άλλα κόμματα και όχι την παραγωγή έργου και αποτελεσμάτων;
Όπως και να έχει όμως η κατάσταση, το γεγονός είναι ότι η ΝΔ παρά τους ισχυρούς κλυδωνισμούς που δέχεται και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τα μέτωπα που έχει ανοίξει, συνεχίζει να είναι ακόμα δημοσκοπικά το πρώτο κόμμα.
Παρόλο που οι δημοσκοπήσεις προβάλλουν και τη δυναμική του Αλέξη Τσίπρα που ενδεχομένως είναι ο μόνος που μπορεί να συνενώσει την αριστερά, αλλά και της …έκπληξης της Μαρίας Καρυστιανού.
Το πολιτικό τοπίο όμως είναι τόσο ρευστό και με φημολογούμενες προς το παρόν υποψηφιότητες που δεν ανακοινώθηκαν επίσημα, οι δημοσκοπήσεις καθίστανται έωλες και πλασματικές, με δεδομένο ότι απαντούν πολλές φορές που ούτε στις κάλπες θα πάνε να ψηφίσουν.
Εξάλλου ο καθένας θα πρέπει να ξεδιπλώσει και το δικό του πολιτικό στίγμα, να δημοσιοποιήσει τις απόψεις και τις θέσεις του για να αξιολογηθεί και ανάλογα από τους πολίτες. Και Τσίπρας και Καρυστιανού έχουν πολύ δρόμο ακόμα μπροστά τους για να ολοκληρώσουν την προσπάθεια δημιουργία ενός πολιτικού φορέα.
Και να εδραιωθούν ως μια σοβαρή πολιτική κίνηση με αξιώσεις που μπορεί να έχει μια αξιοπρεπή εμφάνιση. Κατά τα άλλα ζούμε σε μία δημοκρατική χώρα και έχει δικαίωμα ο καθένας να πολιτεύεται και να φτιάχνει κόμμα, όμως οι πολίτες θα τους κρίνουν.

Ψηφίζει όμως ο Έλληνας με πολιτικά κριτήρια ή καθαρά προσωπικά, όταν τα κόμματα έχουν αποδομηθεί εδώ και χρόνια, όπως και οι ιδεολογίες τους, αφού οι πολίτες δεν βρίσκουν παρά μικρές διαφορές μεταξύ τους στην άσκηση της εξουσίας; Ψηφίζει μήπως πρόσωπα τελικά που εκτιμά και πιστεύει ότι θα μπορούν να πράξουν και κάτι διαφορετικό;
Όλα αυτά είναι πολύ νωρίς να αξιολογηθούν θα πρέπει να σχηματοποιηθούν πρώτα τα κόμματα. Και προς το παρόν ο πολυκερματισμός των κομμάτων της αριστεράς καλά κρατεί. Και οι σύντροφοι περιμένουν ένα θαύμα για πολύπλευρες συνεργασίες που μάλλον είναι ένα ανέφικτο όνειρο.
Είναι δύσκολη η υπόθεση να βρουν τον τρόπο να αναπτύξουν κάποιες συνεργασίες και να γίνουν οι απαραίτητες διεργασίες για να αποκτήσουν μία πιο σοβαρή πολιτική οντότητα. Ακόμα και η δυναμική της μοναδικής προς το παρόν αξιωματικής αντιπολίτευσης που είναι το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, αντιμετωπίζει πολλά επικοινωνιακά προβλήματα και υπάρχουν αρκετές εσωκομματικές διαμάχες, που κρατούν το κόμμα σε χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά.
Και μπορεί η Μαρία Καρυστιανού να χρησιμοποίησε ως εφαλτήριο την υπόθεση των Τεμπών για να κάνει την πολιτική της κίνηση, αλλά έχει αρκετούς υποστηρικτές ειδικά στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Όλοι την στήριξαν τότε στον αγώνα της περιμένοντας να πάρουν το δικό τους μερίδιο και ποσοστό για τα δικά τους κόμματα, από την στιγμή που δεν πολιτεύονταν. Τώρα όμως θα πληρώσουν το τίμημα. Αν και τα κόμματα διαμαρτυρίας δεν είχαν ποτέ κάποια ιδιαίτερη τύχη στην Ελλάδα, παρά μόνο έκαναν ζημιά σε άλλους.