Μικροκομοτηναίικα 20-03-2026

Μόνο με την παρουσίαση του βιβλίου του Ιθάκη που σαφώς το θεωρεί εφαλτήριο για να διαμορφώσει την επόμενη πολιτική του κίνηση ο Αλέξης Τσίπρας λειτουργώντας συγχρόνως και παρασκηνιακά κάνοντας συναντήσεις με υποστηρικτές του που θα στελεχώσουν το νέο κόμμα, έχασε πολύτιμο πολιτικό χρόνο για να το ανακοινώσει.
Και όσο δεν ξεκαθαρίζει πλήρως τις προθέσεις του, ο χρόνος πλέον θα είναι αμείλικτος απέναντι του. Σχεδόν την επόμενη Άνοιξη έρχονται οι εθνικές εκλογές και η αναβλητικότητα του ήδη αποθαρρύνει πολλούς πρώην συντρόφους που θα ήθελαν να συνταχθούν μαζί του, να το σκεφτούν σοβαρά. Αφού ούτε καν οι ίδιοι γνωρίζουν αν τελικά θα κάνει αυτό το βήμα.
Αντιλαμβανόμαστε βέβαια ότι ο ίδιος μετράει τις προθέσεις των βασικών συντρόφων και στελεχών που είναι διασκορπισμένοι στα άλλα κόμματα της αριστεράς, ελπίζοντας ότι πολλοί εξ’ αυτών θα τον ακολουθήσουν.
Ήδη υπάρχουν κάποιες παραιτήσεις στελεχών το τελευταίο χρονικό διάστημα στα κόμματα αυτά, αλλά συνυπολογίζει και την κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού, αν ευοδωθεί όμως, γιατί αυτό θα του αφαιρέσει και κάποια δυναμική από την προσπάθεια που θέλει να κάνει.
Χάθηκε όμως πολύτιμος πολιτικά χρόνος που χρειάζεται, αν θέλει κάποιος να κάνει μία σοβαρή προσπάθεια για τη δημιουργία ενός νέου κόμματος. Που δεν θα θυμίζει το παρελθόν, γιατί αν συνδεθεί με αυτό ενδεχομένως δεν μπορεί να φέρει και καλά αποτελέσματα, από τις αποτυχίες της κυβερνητικής του πολιτικής.
Κυρίως όμως θα πρέπει να δώσει και το πολιτικό του στίγμα, δηλαδή σε ποιο χώρο θα κινηθεί αυτό το κόμμα, για να έχει αξιώσεις και προοπτική. Και από το πουθενά και το μηδέν προφανώς δεν γίνεται να περιμένεις να κερδίσεις στις εθνικές εκλογές, όπως οραματίζεται και ονειρεύεται μάλλον ο ίδιος και οι συνεργάτες του.

Κι όσο περνάει ο καιρός τόσο θα εγκλωβίζεται στην αναβλητικότητα του και την έλλειψη σοβαρής πολιτική στάσης, που αυτό θα αξιολογείται αρνητικά από τους πολίτες, υποστηρικτές και εν δυνάμει ψηφοφόρους.
Περνώντας την αίσθηση στους πολίτες ότι ξεκινά ανεπιτυχή προσπάθεια χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και σωστούς συνεργάτες, δείχνοντας απλώς ότι ενδεχομένως θα έχει τη δυνατότητα να μπει στη βουλή παίρνοντας κάποια ποσοστά, αλλά αυτό τους αποθαρρύνει για να τον στηρίξουν.
Σε τοπικό επίπεδο πάντως πολλοί παλιοί και νέοι σύντροφοι και από τη Ροδόπη, έδωσαν το παρόν στην παρουσίαση του βιβλίου του που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Αν και οι σχέσεις αυτών που παρευρέθηκαν δεν είναι και τόσο αγαστές.
Κάθε προσπάθεια στην πολιτική χρειάζεται να γίνεται στο σωστό timing όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένως και ο χρόνος αυτός μάλλον έχει περάσει ανεπιστρεπτί για το όποιο νέο και φημολογούμενο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Εξάλλου στην πολιτική δεν αφήνεις μία κατάσταση να σαπίσει για να πέσει σαν ώριμο φρούτο, αλλά κινείσαι δυναμικά για να μπορέσεις να πείσεις τους Έλληνες πολίτες ότι εκφράζεις το κάτι καινούργιο. Και αυτό δεν το έχει καταφέρει ακόμα ο Αλέξης Τσίπρας.
Και είναι άγνωστο φυσικά αν θα προλάβει να το καταφέρει με τον τρόπο που κινείται, όσο δεν ξεκαθαρίζει τις προθέσεις του. Περιμένει μάλλον να αυτοδιαλυθούν τα κόμματα της αριστεράς και να ενταχθούν οι σύντροφοι και τα ορφανά στο δικό του κόμμα, κάτω από μια «νέα εθνική πυξίδα» όπως την εννοεί ο ίδιος.

Για να ακριβολογούμε βέβαια, στην παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα στην Αλεξανδρούπολη βρέθηκαν όλοι οι παλιοί του σύντροφοι και φάνηκε ότι οι Ροδοπίτες μάλλον είναι …βιβλιόφιλοι, ειδικά ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Ροδόπη Δημήτρης Χαρίτου και ο νυν βουλευτής της Νέας Αριστεράς Οζγκιούρ Φερχάτ.
Αφού αμφότεροι έχουν παρακολουθήσει σχεδόν όλες τις άλλες παρουσιάσεις πανελλαδικά του βιβλίου. Να υποθέσουμε ότι με τη γνωστή κόντρα που υπάρχει μεταξύ τους, ότι προσπαθούν να προσεταιριστούν τον Αλέξη Τσίπρα για τον ποιον θα αξιοποιήσει την επόμενη φορά, αν τελικά κάνει την πολιτική του κίνηση;
Να εκτιμήσουμε ακόμα ότι επειδή έκανε σαφή αναφορά στην ομιλία του για άλλη μία φορά και τόνισε ότι έγινε μία εργαλειοποίηση της μειονότητας στις εκλογές του 2023 και ότι το καμπανάκι χτυπάει για συγκεκριμένο στέλεχος, που ήδη κλείνει την πόρτα της εισόδου για να συνταχθεί μαζί του;
Στην πολιτική βέβαια ποτέ μη λες ποτέ και τα πάντα γίνονται, αλλά αλήθεια χωράνε στο ίδιο κόμμα Οζγκιούρ Φερχάτ και Δημήτρης Χαρίτου, γεγονός που ίσως θα βόλευε τον Αλέξη Τσίπρα; Τι να σκεφθούμε επίσης όταν βλέπουμε να προβάλει και τη λογική μιας εθνικής γραμμής και στρατηγικής, που ουσιαστικά πατά στα βήματα της κυβέρνησης;

Αλλά μάλλον είναι η ώρα που ψαρεύει σε θολά νερά με πελαγωμένους συντρόφους στην αριστερά που δεν γνωρίζουν τι μέλλει γενέσθαι, αλλά ψάχνουν και ανοίγουν ένα παράθυρο ελπίδας για να συνταχθούν μαζί του.
Όταν όμως έρθει η ώρα για να διατυπώσει σοβαρά τις προτάσεις και τις θέσεις του για ένα νέο πολιτικό φορέα, τότε προφανώς κάποιοι θα μείνουν εκτός. Γιατί δεν μπορεί να είναι και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ.
Εξάλλου εκτιμούμε ότι ο ίδιος και η βασική ομάδα η οποία τον στηρίζει έχουν πλήρη γνώση για τα πολιτικά πεπραγμένα της χώρας μας, την πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό των δυνάμεων της αριστεράς και έχουν υπολογίσει τις δυνατότητες και την προοπτική που μπορεί να έχει μία τέτοια νέα πολιτική κίνηση.
Και μάλλον αντιλήφθηκαν ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα και ρόδινα όπως τα σχεδίαζαν από την αρχή, ενώ πολλοί πρώην σύντροφοι αναρωτιούνται γιατί έφυγε άραγε χωρίς να κάνει καμιά αυτοκριτική για τις δυο συνεχόμενες ήττες που υπέστη από τη Νέα Δημοκρατία.
Με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από την πολιτική, να μείνει άφωνος για αρκετό χρονικό διάστημα και τώρα να επανέρχεται και πάλι ως σωτήρας θέλοντας μάλιστα να απομακρύνει και το κακό παρελθόν που όμως θα τον κυνηγά. Είπαμε βέβαια ότι ο ελληνικός λαός ξεχνά, αλλά όχι και τόσο εύκολα και γρήγορα.