Μ. Λαζαρίδης: «Αναδεικνύουμε τη γεωγραφική μας θέση σε στρατηγικό κεφάλαιο»

Τη σημασία της κύρωσης των συμφωνιών του ελληνικού δημοσίου με την Chevron και τη HELLENiQ Energy για τις περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης, υπογράμμισε, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας - βουλευτής Π.Ε. Καβάλας του κόμματος,  Μακάριος Λαζαρίδης, στη συζήτηση για το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων νοτίως της Πελοποννήσου και της Κρήτης.

Η Ελλάδα, όπως είπε, με τη συγκεκριμένη εξέλιξη «διπλασιάζει την έκταση των θαλάσσιων περιοχών όπου διεξάγονται έρευνες, ενισχύει την ενεργειακή της αυτονομία και αναβαθμίζει τη γεωπολιτική της θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.  Με τέσσερις υπογραφές, διευρύνουμε το ενεργειακό μας αποτύπωμα στη Μεσόγειο».

Στη νέα πραγματικότητα, υποστήριξε ο κ. Λαζαρίδης, η πατρίδα μας «αρνείται να παρακολουθήσει απλώς τις εξελίξεις, αλλά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωσή τους. Με αγωγούς, με διασυνδέσεις, με LNG τερματικούς σταθμούς, με τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, αλλά και πλέον με την πιθανή παραγωγή δικού της φυσικού αερίου. Με άλλα λόγια: Αναδεικνύουμε τη γεωγραφική μας θέση σε στρατηγικό κεφάλαιο. Και αυτή η πολιτική δεν είναι αποσπασματική. Είναι μέρος μιας ευρύτερης εθνικής στρατηγικής που η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, υλοποιεί με συνέπεια τα τελευταία χρόνια».

Δεν εκχωρούνται κυριαρχικά δικαιώματα

Ο Μακάριος Λαζαρίδης, απαντώντας στην αντιπολίτευση που «αναζητά δήθεν “παγίδες” στις συμβάσεις και μιλά για  κινδύνους και αβεβαιότητες», σημείωσε:

«Ας είμαστε σοβαροί. Οι συμβάσεις αυτές δεν εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα. Οι τυπικές νομικές ρήτρες δεν συνεπάγονται καμία παραχώρηση και τίθενται ακριβώς για να θωρακίσουν το Δημόσιο απέναντι σε τυχόν αποζημιώσεις από τις εταιρείες. Και προφανώς τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν είναι υπόθεση ιδιωτικών συμβάσεων, αλλά ζήτημα τήρησης του Διεθνούς Δικαίου και μόνο. Από μόνη της, εξάλλου, η αντίδραση της Τουρκίας στον ΟΗΕ μας δικαιώνει. Επίσης, οι συμβάσεις δεν επιβαρύνουν το ελληνικό δημόσιο με επενδυτικό ρίσκο, διασφαλίζουν στο κράτος περίπου το 40% των κερδών σε περίπτωση παραγωγής και επιπλέον δημιουργούν θέσεις εργασίας, επενδύσεις και ανάπτυξη».