Φάνης Κωφίδης: Μέρες που είναι, «συν Αθηνά και χείρα κίνει»

Μέσα ακόμη στη μεγάλη εορτή του ΠΑΣΧΑ και με τις παραδοσιακές ευχές να μας υπενθυμίζουν την προσδοκία για προσωπική και συλλογική προκοπή, μήπως είναι ευκαιρία για όλους μας να αναρωτηθούμε πώς θα μπορούσε καθένας μας να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του, στο πνεύμα «συν Αθηνά και χείρα κίνει», για να κάνουμε κατάτι πιο εύκολο το έργο για το Φως της Ανάστασης στις ζωές μας;

Σε μία χώρα με γιγάντιο απόθεμα Πολιτισμού, μήπως δεν πρέπει πλέον να μας τρομάζει να κατανοήσουμε ότι κάθε είδους βελτίωση και προκοπή, δεν έχει καμμία αξία εάν ο άνθρωπος επαφίεται σχεδόν αποκλειστικά στα ευχολόγια, την  προσευχή, τη θεία Παρέμβαση, αν δεν συνειδητοποιεί ότι το ισχυρότερο εργαλείο της βελτίωσης είναι ο εγκέφαλός του, ως οικοδεσπότης της Σκέψης και της Λογικής; Διότι είναι πολύ εύκολο να αφηνόμαστε στη Θεία Πρόνοια και Κρίση, προκειμένου να νοιώθουμε ανακούφιση από καθημερινές, μεγαλύτερες ή και υπαρξιακές ανησυχίες!

«Μιλώντας για Λογική σε καμμία περίπτωση δεν εννοείται η απαξίωση της Πίστης ως πανίσχυρη δύναμη στον ψυχισμό κάθε ατόμου»

Είναι στη φύση του ανθρώπου να ελπίζει στο Θεό για να αντιμετωπίζει το φυσικό άγχος της φθοράς, της απώλειας, της πορείας προς το θάνατο. Και να βρίσκει παρηγοριά, γαλήνη και σιγουριά απέναντι στις αβεβαιότητες του μάταιου τούτου κόσμου. Αλλά πολύ απέχει η κανονικότητα αυτή από το να ξεχνάμε τις πραγματικές μας δυνατότητες.  Που προκύπτουν όταν προσπαθούμε να ενεργοποιούμε επαρκώς το ισχυρότερο εργαλείο που διαθέτουμε, που δεν είναι άλλο από τη ΛΟΓΙΚΗ, το μεγαλύτερο δώρο Θεού και Φύσης στον κόσμο μας. Μιλώντας για Λογική σε καμμία περίπτωση δεν εννοείται η απαξίωση της Πίστης ως πανίσχυρη δύναμη στον ψυχισμό κάθε ατόμου. Επειδή η Λογική δεν αποκλείει ούτε το συναίσθημα, ούτε τη διαίσθηση, ούτε ασφαλώς τις υπαρξιακές ανάγκες του. Η Λογική είναι μηχανισμός Γνώσης, προβληματισμού, έρευνας και παραδοχής ότι δεν είναι απεριόριστη η αντίληψη του ανθρώπου! Λογική σημαίνει παραδοχή ότι υπάρχει και φύση πραγμάτων που δεν εξηγείται, ή δεν έχει εξηγηθεί ακόμη. Σημαίνει ότι δεν έχει νόημα ούτε βάση να μιλάμε για μετά-φυσική, αλλά για υπερ-βατικό! Η διαφορά είναι τεράστια: μεταφυσική σημαίνει ότι υπάρχει φύση και ουσία πέρα από το όλον της φύσης! Ε, λοιπόν όχι. Τέτοιο πράγμα δεν υφίσταται. Θεός και προφανώς αυτό που υπάρχει είναι η ανώτερη φύση πέραν του βατού, πέραν της γνωστής και αισθητής πραγματικότητας, η άγνωστη ουσία πέραν της αντίληψης του ανθρώπου, που ίσως είναι μπροστά μας να κατανοηθεί κάποτε, ίσως όμως και να μην κατανοηθεί ποτέ με όρους πειράματος.

Αλλά εδώ έρχεται η πραγματική δύναμη της Λογικής που αποδέχεται τη λειτουργία της Πίστης. Η οποία πέρα από κανόνες εργαστηρίου οδηγεί τον άνθρωπο στη μέγιστη εμπειρία που επιφυλάσσεται για καθένα: τη φώτισή του, τη γνωριμία με το υπερβατικό, τη θέαση που λέει η θεολογία, η Παράδοση, αλλά και μέρος της Φιλοσοφίας. Φώτιση όμως σημαίνει την ανώτερη κατάσταση συνείδησης μέσα στην επαφή με το άχρονο και άχωρο, αυτό που παρέχει απόλυτο συναίσθημα γαλήνης, σιγουριάς, αγάπης. Εάν βιώσει ποτέ ο άνθρωπος αυτήν την εμπειρία, τότε πλέον ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ, αφού πλέον δε χρειάζεται να ελπίζει, ούτε να πιστεύει, επειδή τώρα ΓΝΩΡΙΖΕΙ το ανώτερο, ίσως το ανώτατο πράγμα που μπορεί να ζήσει ποτέ..Δηλαδή δεν υπάρχει καμμία απολύτως αντίφαση ανάμεσα στη Γνώση και την Πίστη! Αντιθέτως η Πίστη παίρνει τη σκυτάλη από την καθημερινή, πεπερασμένη γνώση και σαν γέφυρα φτάνει τον άνθρωπο στην ανώτερη, τη θεία Γνώση! 

«Αν αυτό γίνει κατανοητό,  κάνουμε ένα τεράστιο βήμα για την προσωπική και συλλογική μας προκοπή»

Ε λοιπόν αυτό είναι ο ορισμός της ΛΟΓΙΚΗΣ. Της κατανόησης των πραγμάτων με κάθε φυσικό μέσο. Με τη μάθηση, τη διαίσθηση, την απλή έως τελικά την ανώτερη εμπειρία της ανθρώπινης συνείδησης.  ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟ, κάνουμε ένα τεράστιο βήμα για την προσωπική και συλλογική μας προκοπή. Ιδίως σε κοινωνίες όπου σημαντικό μέρος τους επηρεάζονται παιδιόθεν από προκαταλήψεις, επικίνδυνη σύγχυση αλλά και διάφορες ιδεοληψίες. Είναι δυστύχημα για τη χώρα μας ακόμη και σήμερα να μπερδεύουν κάποιοι «ταγοί» και αρκετός κόσμος το Συμβολισμό με την Πραγματικότητα. Είναι άλλο πράγμα το Σύμβολο και άλλο το Συμβολιζόμενο. Άτομα και κοινωνίες ωριμάζουν όταν έχουν αντικατασταθεί μέσα τους η σύγχυση αυτή με τη δύναμη της Λογικής, που επιτρέπει και στις δύο πλευρές της- δηλαδή τη Γνώση και την Πίστη- να μην αποκλείουν η μία την άλλη, αλλά να βρίσκονται σε μία φυσική και ακλόνητη συνέργεια στην πορεία βίωσης του νοήματος στη ζωή μας. Την αρμονία και αγάπη μέσα μας, αλλά και στην επαφή με την κοινωνία, το φυσικό και τον υπερβατικό κόσμο.

Όταν επομένως κάνουμε τις όμορφες ευχές μας στους άλλους, θα ήταν μια πολύτιμη βοήθεια για όλους μας, να μην είμαστε-συνήθως άθελά μας- φορείς σύγχυσης και άγνοιας. Η σύγχυση και η άγνοια είναι τα στοιχεία που κρατάνε δέσμιο το μυαλό του ανθρώπου, παράγοντας κενά, που γεμίζουν με φόβους, άγχος, εσωστρέφεια και εγωισμό, ξεκινώντας το σπιράλ της αμετρίας, του φανατισμού, των άκρων,  της συνωμοσιολογίας και του παραλόγου. Με τελικό θύμα την Αλήθεια, την ορθή Κρίση, τη Δικαιοσύνη και έτσι την προκοπή μας.

Α, και πού είστε!..για να μην ξεχνιόμαστε από την επικαιρότητα, ας μην έχουμε καμμιά αμφιβολία ότι η μετάθεση ευθύνης, το έλλειμμα εμπιστοσύνης, ακόμη και η προσκόλληση σε σωτήρες και πελατειακές σχέσεις, συνδέεται άρρηκτα με το επίπεδο ψύχραιμης λειτουργίας του νου. Μακριά από τη σύγχυση και τις παράλογες δοξασίες. Και αυτό είναι θέμα Παιδείας. Της διαχυμένης κουλτούρας στην οικογένεια, την κοινωνία, το σχολείο, τους ταγούς. Με σημαντικότερη την ευθύνη του πολιτικού προσωπικού, που ας μην ξεχνούμε όμως ότι βγαίνει από τα σπλάχνα της κοινωνίας που εκπροσωπεί. 

Συν Αθηνά και χείρα κίνει λοιπόν. Ας ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι Γνώση και Πίστη πάνε μαζί, ας σκεφτούμε ότι όσο περισσότερες ευχές κάνουμε, μάλλον τόσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη για Λογική και ας ευχηθούμε «Φως Ανάστασης και Διαφώτιση» να πάνε χέρι-χέρι..Άντε, χείρα-χείρα.