Άλλη μια καταστροφική χρονιά για τα ξερικά βαμβάκια στην Ροδόπη

Η εικόνα των χωραφιών είναι απογοητευτική. Δεν υπάρχει παραγωγός που να συγκομίσει περισσότερα από 100 κιλά με τον μέσο όρο να είναι ακόμη και κάτω από τα 70

Η σεζόν για τη βαμβακοκαλλιέργεια στη περιοχή μας οδεύει προς το τέλος, οπότε είναι η στιγμή για να εξάγουμε κάποια συμπεράσματα. Όπως γνωρίζουμε τα μισά χωράφια της Ροδόπης είναι μη αρδευόμενα, λόγω χρόνιων κρατικών παθογενειών που άφηναν συνεχώς τις αγροτικές επενδύσεις σε δεύτερη μοίρα.

Η εικόνα των χωραφιών είναι απογοητευτική. Δεν υπάρχει παραγωγός που να συγκομίσει περισσότερα από 100 κιλά με τον μέσο όρο να είναι ακόμη και κάτω από τα 70.

Συνάδελφοι που δεν έχουν δική τους βαμβακοσυλλεκτική δεν αξίζει καν να πληρώσουν τα 30 με 40 ευρώ ανά στρέμμα για να συλλέξουν το προϊόν τους. Για να κάνεις απόσβεση το συγκεκριμένο κόστος με τη σημερινή τιμή πώλησης βαμβακιού που είναι στα 40λ/kg πρέπει να μαζέψεις τουλάχιστον 80 κιλά που δυστυχώς δεν υπάρχουν, άρα για άλλη μία χρονιά θα δούμε ασυγκόμιστα χωράφια.

Κάποιος πολύ εύστοχα θα μπορούσε να ρωτήσει και γιατί βάζουν βαμβάκια αφού «μπαίνουν μέσα»;

Τα προηγούμενα χρόνια οι αγρότες μας με σωστή διαχείριση και με μέσο όρο 1 με 2 ποτιστικές βροχές κάθε καλοκαίρι μπορούσαν να κάνουν τα ξερικά βαμβάκια μία βιώσιμη καλλιέργεια με παραγωγές που κυμαίνονταν στα 150 με 250 κιλά όπου σε χρονιές ρεκόρ είδαμε ακόμη και 350 κιλά ανά στρέμμα.

Δυστυχώς όμως, βλέπουμε ότι αυτές οι χρονιές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Φέτος διανύουμε το τρίτο κατά σειρά καλοκαίρι όπου δεν έχει ρίξει ούτε μια ποτιστική βροχή με καταστροφικά αποτελέσματα στην αγροτική παραγωγή και κατ επέκταση στο εισόδημα των αγροτών.

Επίσης, η ξερική βαμβακοκαλλιέργεια δεν είναι κάτι πρωτοφανές που συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα.

Στις ΗΠΑ η πλειοψηφία των βαμβακιών είναι μη αρδευόμενα, φυσικά κι εκεί οι παραγωγοί στηρίζονται στις καλοκαιρινές βροχές, κάτι που στην χώρα μας βλέπουμε να εκλείπει.
Ο χειμώνας προβλέπεται δύσκολος…