Φάνης Κωφίδης με Προτεραιότητα Νο4: Περιμετρική Οδός, δύο υπόγεια Πάρκινγκς και τουριστική «εκτίναξη» του Δήμου Κομοτηνής

Το ενδιαφέρον στην πολιτική και την προκοπή μας, δεν μπορεί παρά να περιέχει και τα πιο καθημερινά ζητήματα, όπως η ζωή στους Δήμους μας. Και ενώ η καθίζηση του δρόμου Κομοτηνής-Βουλγαρία αναμένει λύση «Λογικής και Ταχύτητας», ας δούμε τι μπορεί και πρέπει να γίνει, ώστε η πόλη μας και ολόκληρος ο Δήμος να αναβαθμιστεί σε έναν τόπο περισσότερο λειτουργικό, πραγματικά ποιοτικό, πιο πλούσιο και ελκυστικό. Να αξιοποιήσει τα μοναδικά χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματά του, ώστε να είναι ένας σύγχρονος ευρωπαϊκός Δήμος, που προσφέρει ποιότητα ζωής και συνάμα κρατά τον ανάμεικτο χαρακτήρα της μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Να μπορεί να ανταγωνιστεί περιοχές όπως ο Βόλος, η Καλαμάτα, τα Ιωάννινα, ή ακόμη και η Καβάλα και Αλεξανδρούπολη, χωρίς να χάνει το χρώμα της.

«Και είναι Αλήθεια ότι και στην Κομοτηνή, μαζί με τα περίχωρά της, πρέπει να καταπολεμηθεί η μοιρολατρία ότι «αυτός είναι ο καλύτερος εαυτός μας».  

Ας είμαστε γενναίοι κάνοντας μία παραδοχή: Η Κομοτηνή και η περιφέρειά της, έχει πολλές ανεκμετάλλευτες δυνατότητες, αλλά και ανάγκες..Θα ήταν ισοπεδωτικό να πούμε ότι δεν έγινε τίποτα έως τώρα από τις δημοτικές διοικήσεις, αλλά και αφελές έως πολύ πολιτικάντικο να λέμε ότι ο Δήμος είναι «καλά»! Λένε ότι ο εχθρός του Καλού είναι το Καλύτερο, αλλά στην περίπτωσή μας μάλλον οφείλουμε να λέμε ότι εχθρός του Πολιτικαντισμού είναι η πολιτική της Αλήθειας. Και είναι Αλήθεια ότι στην Κομοτηνή, μαζί με τα περίχωρά της, πρέπει να καταπολεμηθεί η μοιρολατρία ότι «αυτός είναι ο καλύτερος εαυτός μας». Ότι «είμαστε εγκαταλειμμένοι από το Κέντρο» και «πάνω-κάτω αυτές είναι οι προοπτικές μας». Και εδώ μιλάμε δυστυχώς για ένα μέσο όρο αντιλήψεων που έχουμε για το εαυτό μας ως πολίτες, σχετικά με το αν μπορούμε να παίξουμε σε ανώτερη Κατηγορία ως Δήμος. Φαίνεται ότι καλά κρατεί ο φαύλος κύκλος «Έλλειμμα Ανάπτυξης και Εμπιστοσύνης, που οδηγούν σε έλλειμμα κοινής προσπάθειας, αφήνοντας χώρο σε προσωπικές ατζέντες και μικροπολιτικές, που τελικά τρέφουν ξανά το έλλειμμα Εμπιστοσύνης στις δυνάμεις μας». Επομένως το μεγάλο ερώτημα είναι πώς μπορούμε να βγούμε από αυτόν τον στροβιλισμό; Πώς μπορεί να γίνει η υπέρβαση;

«Ένα ολιστικό περιεχόμενο, με σχέδιο και σαφή εργαλεία υλοποίησης».

Όσο και να φαίνεται δύσκολο, η απάντηση είναι απλή: Με αλλαγή παραδείγματος σε δύο επίπεδα.

Πρώτα στην εκφορά του πολιτικού λόγου, όπου η σύνεση και το Μέτρο απέναντι στα πεπραγμένα των πολιτικών «αντιπάλων» ανοίγουν τα «αυτιά» αυτών που έχουν πραγματικά όρεξη να ακούσουν και να δούνε τι μπορεί να γίνει καλύτερα στο Δήμο μας. Βασικός παράγοντας ασφαλώς είναι και η πιο ενεργητική διεκδίκηση Περιφερειακών και Κεντρικών κονδυλίων, για την υλοποίηση στόχων και έργων. Αλλά τελικά για να διεκδικείς περισσότερα, πρέπει, μαζί με τη σωστή επικοινωνία, να έχεις φτιάξει ένα ολιστικό σχέδιο για το Δήμο, που-πέραν των καθημερινών αναγκών-να εμπεριέχει κάτι μοναδικό και απαραίτητο μαζί. Ένα οραματικό περιεχόμενο, με σχέδιο και σαφή εργαλεία υλοποίησης. 

Και για να είμαστε ξεκάθαροι ας δούμε ποια έργα είναι εντελώς καταλυτικά για τη μεταμόρφωση της Κομοτηνής και ολόκληρου του Δήμου σε αυτό που επιτέλους έχει ανάγκη και μπορεί να είναι αλλά πολύ απέχει από το τη σημερινή εικόνα του.

1ον: Δημιουργία ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗΣ ΟΔΟΥ.

Δεν είναι δυνατόν, δεν μπορεί να είναι αποδεκτό, μία τόσο επίπεδη πόλη και με τόσους περιαστικούς δρόμους γύρω της να μην έχει μία ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΟΔΟ. Στην περίπτωσή μας είναι σχετικά εύκολο να γίνει, αφού το μόνο που χρειάζεται είναι η διευθέτηση κάποιων σημείων, όπου οι υπάρχοντες δρόμοι-που περικλείουν την πόλη-μπορούν ενωθούν σε ένα συνολικό κύκλο, και φυσικά η διαπλάτυνσή τους. Μόνο σε ένα σημείο χρειάζεται πιο κοπιαστική δουλειά και αυτό αφορά τη διάνοιξη νέα οδικού άξονα μόλις 3 χιλιομέτρων που θα ενώνει όλον το δυτικό «γιακά» (μεταξυ Campus και Σώστη) με το δρόμο μπροστά από νεο-ανεγειρόμενο Νοσκοκομείο. Έτσι θα εξυπηρετείται κόσμος από 7-8 χωριά που σήμερα πρέπει να εισέρχεται στην Κομοτηνή για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του.

Η δημιουργία της ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗΣ ΟΔΟΥ, εκτός της καταλυτικής του σημασίας για την εμπορική, λειτουργική και τουριστική αποσυμφόρηση και προσβασιμότητα στην πόλη, έχει κυριολεκτικά ζωτική σημασία, αφού το νέο Νοσοκομείο είναι σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από το κέντρο και κάθε επείγον περιστατικό-χωρίς την περιμετρική οδό-θα χρειάζεται να διασχίζει την πόλη, χάνοντας πολύτιμο χρόνο για επείγουσες καταστάσεις.

2ον: Κατασκευή 2 υπόγειων πάρκινκγς, τουλάχιστον 400 θέσεων το καθένα μέσα στην Κομοτηνή.

Είναι πραγματικά λυπηρό και πρακτικά τραγικό για την κυκλοφορία στον αστικό ιστό, ενώ είναι μία εντελώς επίπεδη πόλη να μην έχει υπόγεια πάρκινγκς, τη στιγμή που ο αριθμός των αυτοκινήτων διπλασιάστηκε μέσα σε 20 χρόνια ενώ οι δρόμοι «στένεψαν»…λόγω των ποδηλατοδρόμων(οι οποίοι καλώς έγιναν, αλλά χωρίς πρόβλεψη απέναντι στη μελλοντική κυκλοφοριακή υπερσυμφόρηση).

Όπως πολύ πρόχειρο είναι και το επιχείρημα ότι η πόλη είναι πάνω σε υπόγεια νερά. Με αυτήν τη λογική όλη η κεντρική Ευρώπη-που είναι πάνω στη λάσπη του Δούναβη και του Ρήνου-θα έπρεπε να μην έχει τα χιλιάδες σύγχρονα πάρκινκγς της. Ενδεικνυόμενα σημεία για τα υπόγεια πάρκινκγς στην Κομοτηνή θα μπορούσαν να είναι: ένα κάτω από το βυζαντινό τείχος κοντά στο ΡΕΞ, ενώ το δεύτερο κάτω από το Δημαρχείο, εξυπηρετώντας δύο βασικά σημεία συνάντησης δρόμων από τις παρυφές προς το κέντρο. Ασφαλώς υπάρχουν και εναλλακτικά σημεία. 

3ον: Περιαστικός τουριστικός περίπατος/αναψυχής κατά μήκος του ρέματος/αναχώματος Βοσβόζη, πίσω από τις γραμμές του τρένου κοντά στο Πανθρακικό Στάδιο(περιοχή Χίλια Δέντρα). Συγκεκριμένα, από τις γραμμές έως και τον οικισμό Υφανταί(έξοδος προς την εθνική οδό Κομοτηνή-Φανάρι)υπάρχει ανάχωμα/ευθύς χωματόδρομος 1700 μέτρων, με κατάφυτο ρέμα στη μία πλευρά και καταπράσινα κτήματα και αμπέλια από την άλλη. Ο καθαρισμός του ρέματος και η κατασκευή 4-5 ξύλινων περίπτερων ήπιας εστίασης πάνω στις όχθες του, αποδίδοντάς το για περίπατο, ποδήλατο και αναψυχή, μπορούν να εκτοξεύσουν την επισκεψιμότητα και μαζί με την Ευεξία να προσφέρουν κέρδος και εργασία σε μικρές επιχειρήσεις.

Στο ερώτημα «πού θα βρεθεί νερό συνεχούς ροής ιδίως το καλοκαίρι» ασφαλώς υπάρχει απάντηση με μία εύκολη εφαρμογή:

Τα σχεδόν 2 χιλιόμετρα της διαδρομής χρειάζονται λιγότερο από 8.000 τόνους ύδατος, ποσότητα που εύκολα μπορεί να λαμβάνεται από την υπάρχουσα πολύ μεγάλη δεξαμενή δίπλα στη Δύμη, που θα γεμίζει από τον Βοσβόζη. Ένα μέρος του νερού θα επιστρέφει με αντλίες ανακύκλωσης από το τέλος της διαδρομής/Υφανταί στην αρχή, στις γραμμές του τρένου. Μια σημαντική ποσότητα του νερού θα αποδίδεται στη φυσική ροή, ενώ το «κενό» ποσότητας που θα προκύπτει θα συμπληρώνεται από τη δεξαμενή της Δύμης. 

4ον: «Μετατρέποντας το μειονέκτημα σε πλεονέκτημα» ή «η Μεταμόρφωση του βατράχου σε Πρίγκιπα»

Άλλη μία ιδέα με εύκολη υλοποιησιμότητα είναι η πλήρης μεταμόρφωση της Κομοτηνής από μία εμφανώς ακαλαίσθητη πόλη με ανομοιογενείς πολυκατοικίες σε μία σύγχρονη αισθητική «διαδρομή» στο κέντρο και τα σοκάκια της, μέσω της αξιοποίησης/μετατροπής εκατοντάδων ΠΛΑΓΙΩΝ ΟΨΕΩΝ πολυκατοικιών σε ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ φυσικών και ιστορικών μνημείων της Θράκης και της Χώρας μας. Ή και με προσωπικότητες του Ελληνικού και παγκόσμιου Πολιτισμού. 

Όσον αφορά το παράκτιο μέτωπο αλλά και τον ορεινό όγκο του Δήμου, ας μιλήσουμε την επόμενη φορά. Εστιάζοντας στην παροχή τουλάχιστον 2000 επιπλέον κλινών μεταξύ Φαναρίου/Μολυβωτής και στην κατασκευή  5 ξύλο-πέτρινων ξενώνων με διαδρομές μεταξύ τους στα καταπράσινα βουνά μας. 

Το θέμα μας στην υπόθεση μητροπολιτικός Δήμος Κομοτηνής(όπως φυσικά και σε άλλους Δήμους) είναι να κατανοήσουμε ότι η μοιρολατρία «τίποτα δε γίνεται» δεν αφορά τους άλλους, αλλά του ίδιους τους εαυτούς μας. Επιτέλους, με συγκεκριμένο όραμα, σχεδιασμό και συνέπεια στην εφαρμογή, μπορούμε να ανέβουμε και μία, και δύο κατηγορίες. 

Απλώς πρέπει να το ΘΕΛΟΥΜΕ..και ΟΧΙ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ να παίξουμε εκεί που πραγματικά αξίζουμε!