Ζητείται ενσυναίσθηση

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις του πρωτογενούς τομέα, επιθυμώ μέσα από
τις στήλες της έγκριτης αυτής εφημερίδας, να καταθέσω τις ταπεινές μου σκέψεις

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις του πρωτογενούς τομέα, επιθυμώ μέσα από τις στήλες της έγκριτης αυτής εφημερίδας, να καταθέσω τις ταπεινές μου σκέψεις.

Πρωτίστως, να εκφράσω τις ευχαριστίες και τον έπαινό μου στο προσωπικό της Αστυνομίας, που με ευγένεια, υπομονή και επαγγελματική αρτιότητα ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ (έχω την εξαιρετική τιμή να είμαι γιός ΗΡΩΑ της Αστυνομίας που υπηρέτησε την Ελλάδα μας στις μάχες της Κρήτης και των Αθηνών καθώς και στην Ασφάλεια της Δράμας και της Καβάλας ως διοικητής, με μεγάλες επιτυχίες, όπως και οι δύο αδελφές μου και ο γαμπρός μου στην Ασφάλεια της Δράμας, της Καβάλας και της Κομοτηνής) και την υψηλή αποστολή τους, να επικρατεί στην πατρίδα μας το αίσθημα της ασφάλειας, που αποτελεί βασικό θεμέλιο του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Επίσης να συγχαρώ τον πρόεδρο των ΚΤΕΛ του Νομού Ροδόπης, που με δικές του ενέργειες επέτρεψαν οι διαμαρτυρόμενοι συμπολίτες μας, να αποχωρήσουν "τα χελιδόνια" της Κομοτηνής - η φοιτητική της νεότητα, που αιματοδοτεί οικονομικά και κοινωνικά το νομό Ροδόπης και αποτελούν τους καλύτερους "πρεσβευτές" της Θράκης μας, στην Ελληνική επικράτεια και στην Κύπρο.

Η εικόνα που βιώνουμε όλοι εμείς οι πολίτες που ταξιδεύουμε στην πατρίδα μας, μου την έδωσε εμφαντικά ένας φίλος μου από τις Η.Π.Α., λέγοντάς με "γιατί δεν ζητούν την βοήθεια των βουλευτών που ψήφισαν και ταλαιπωρούν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας;". Συνεπώς χρειάζεται ενσυναίσθηση!

*Δρ. ΑΠΘ, Δρ. Πανεπιστημίου
Γενεύης Ελβετίας,
Δρ. Πανεπιστημίου Harvard ΗΠΑ