Ανησυχία για την ασφάλεια πεζών στην Κομοτηνή – Επιστολή μητέρας στην Εισαγγελία: «Εκτίθεμαι σε κίνδυνο μαζί με τα παιδιά μου»

Μία μητέρα από την Κομοτηνή απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές καταγγέλλοντας ότι στο κέντρο της πόλης —στην πλατεία Ειρήνης και σε κεντρικούς εμπορικούς δρόμους— έχουν αναπτυχθεί παράνομες ή αυθαίρετες κατασκευές από καταστήματα εστίασης, οι οποίες, όπως καταγγέλλει, καταλαμβάνουν κοινόχρηστους χώρους και περιορίζουν τη διέλευση των πεζών.

Στην επιστολή της περιγράφει μια παγιωμένη κατάσταση όπου τα πεζοδρόμια εμφανίζονται, σύμφωνα με την ίδια, να χρησιμοποιούνται ως προέκταση ιδιωτικών επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η ασφαλής μετακίνηση, ιδίως για γονείς με μικρά παιδιά, ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία. Η πολίτης ζητά τη διερεύνηση της νομιμότητας των κατασκευών, την απόδοση ευθυνών και την αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας του δημόσιου χώρου.

Η επιστολή αναλυτικά:

Αξιότιμε κ. Εισαγγελέα,

Σας απευθύνομαι ως μητέρα και ως πολίτης που βιώνει καθημερινά μια κατάσταση η οποία δεν συνάδει με έννομη τάξη, αλλά με πλήρη εγκατάλειψη της νομιμότητας στον δημόσιο χώρο. Με την παρούσα επιθυμώ να καταγγείλω την ύπαρξη παράνομων κατασκευών σε προσόψεις καταστημάτων εστίασης που βρίσκονται στην Κεντρική Πλατεία ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΟΔΩΝ του Δήμου Κομοτηνής.

Συγκεκριμένα, παρατηρείται η εγκατάσταση αυθαίρετων κατασκευών όπως κλειστοί ή ημι-κλειστοί χώροι, σταθερές τέντες, προεκτάσεις επί κοινοχρήστων χώρων και άλλες παρεμβάσεις, οι οποίες φαίνεται να έχουν πραγματοποιηθεί χωρίς τις απαιτούμενες άδειες. Στο κέντρο της Κομοτηνής, και ιδίως σε δρόμους όπως η Ερμού, η Βενιζέλου, η Ορφέως και στους γύρω εμπορικούς δρόμους, η αυθαίρετη κατάληψη πεζοδρομίων από καταστήματα έχει λάβει καθολικό χαρακτήρα. Η εικόνα που παρουσιάζεται δεν είναι μεμονωμένη ούτε περιστασιακή- πρόκειται για μια παγιωμένη κατάσταση όπου τα πεζοδρόμια έχουν στην πράξη μετατραπεί σε ιδιωτικούς χώρους εκμετάλλευσης.

Οι κατασκευές αυτές καταλαμβάνουν κοινόχρηστους χώρους, περιορίζουν τη διέλευση πεζών και ενδέχεται να παραβιάζουν την ισχύουσα πολεοδομική, διοικητική και υγειονομική νομοθεσία, καθώς και τους κανονισμούς χρήσης κοινόχρηστων χώρων του Δήμου. Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, όπως αποτυπώνονται και στο σχετικό έγγραφο, η παραχώρηση χρήσης πεζοδρομίου επιτρέπεται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η ύπαρξη ελάχιστου πλάτους περίπου 2,50 μέτρων, προκειμένου να διασφαλίζεται η ελεύθερη και ασφαλής διέλευση των πεζών. Η πρόβλεψη αυτή καταστρατηγείται συστηματικά.

Στην καθημερινή πραγματικότητα, το πλάτος αυτό είτε δεν υφίσταται είτε καταλαμβάνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τραπεζοκαθίσματα, με αποτέλεσμα να μην απομένει κανένας λειτουργικός χώρος διέλευσης. Η παράβαση αυτή δεν είναι τυπική αλλά ουσιαστική και επικίνδυνη. Οι πεζοί, και ιδιαίτερα εγώ ως μητέρα, εξαναγκαζόμαστε να εγκαταλείπουμε το πεζοδρόμιο και να κινούμαστε στο οδόστρωμα, ανάμεσα σε κινούμενα οχήματα. Κάθε διαδρομή μετατρέπεται σε κατάσταση υψηλού κινδύνου, όπου η ασφάλεια των παιδιών μου εξαρτάται από την τύχη και όχι από τον σχεδιασμό της πόλης. Συνοδεύοντας καθημερινά ένα βρέφος σε καρότσι και ένα νήπιο με ποδηλατάκι, βρίσκομαι σε διαρκή αδυναμία να κινηθώ σε ευθεία γραμμή, να περάσω από σημεία ή να διασχίσω δρόμους με ασφάλεια.

Αναγκάζομαι να κάνω παρακάμψεις, να κατεβαίνω στο δρόμο, να σταματώ απότομα, να εκτίθεμαι σε κίνδυνο μαζί με τα παιδιά μου. Αυτό δεν είναι απλώς δυσκολία — είναι μια καθημερινή κατάσταση φόβου και ανασφάλειας. Παράλληλα, ενώ η νομοθεσία προβλέπει ότι δεν πρέπει να παρεμποδίζεται η πρόσβαση σε εισόδους πολυκατοικιών και καταστημάτων, στην πράξη τραπεζοκαθίσματα τοποθετούνται ακριβώς μπροστά σε αυτές, περιορίζοντας ή και αποκλείοντας την πρόσβαση. Η παραβίαση αυτή δεν πλήττει μόνο τη λειτουργικότητα της πόλης αλλά και βασικά δικαιώματα των κατοίκων. Επιπλέον, ενώ προβλέπεται ότι η χρήση του κοινόχρηστου χώρου πρέπει να γίνεται εντός συγκεκριμένων ορίων και ποσοστών, παρατηρείται συστηματική υπέρβαση, με τα καταστήματα να επεκτείνονται αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα.

Το αποτέλεσμα είναι η πλήρης αλλοίωση του χαρακτήρα των πεζοδρομίων και η μετατροπή τους σε προέκταση ιδιωτικών επιχειρήσεων. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι προβλέψεις για διατήρηση επαρκούς ελεύθερου χώρου, που σε ορισμένες περιπτώσεις φθάνει έως και τα 3 μέτρα, αγνοούνται πλήρως.

Η παράλειψη αυτή έχει ως συνέπεια όχι μόνο την ταλαιπωρία, αλλά τον ουσιαστικό αποκλεισμό ολόκληρων κατηγοριών πολιτών από την πόλη. Άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένοι και γονείς με μικρά παιδιά δεν μπορούν να κινηθούν με ασφάλεια, γεγονός που συνιστά σοβαρή κοινωνική ανισότητα. Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί μεμονωμένη ή ανεκτή. Πρόκειται για ένα γενικευμένο φαινόμενο στο σύνολο σχεδόν του εμπορικού κέντρου, που δημιουργεί την εικόνα πλήρους απουσίας ελέγχου και εφαρμογής του νόμου. Ως πολίτης, δεν μπορώ να αγνοήσω τις ευθύνες των αρμόδιων αρχών.

Ο Δήμος Κομοτηνής έχει την ευθύνη της παραχώρησης και εποπτείας των κοινόχρηστων χώρων, ενώ η Αστυνομική Αρχή οφείλει να διασφαλίζει την τήρηση της νομιμότητας. Η παρούσα κατάσταση αποδεικνύει ότι οι υποχρεώσεις αυτές είτε δεν ασκούνται επαρκώς είτε δεν ασκούνται καθόλου, με αποτέλεσμα την παγίωση μιας κατάστασης αυθαιρεσίας. Δεν πρόκειται για ένα απλό ζήτημα καθημερινής όχλησης. Πρόκειται για μια κατάσταση που θέτει σε κίνδυνο την ανθρώπινη ασφάλεια, περιορίζει θεμελιώδη δικαιώματα και υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών. Ως μητέρα, θεωρώ αδιανόητο να μην μπορώ να κινηθώ με τα παιδιά μου με ασφάλεια στην ίδια μου την πόλη.

Για όλους αυτούς τους λόγους, σας καλώ να προβείτε άμεσα στις απαιτούμενες ενέργειες για τη διερεύνηση της κατάστασης, την απόδοση ευθυνών τόσο στους παραβάτες όσο και, όπου συντρέχει περίπτωση, στα αρμόδια όργανα που όφειλαν να ελέγχουν, και τη λήψη ουσιαστικών μέτρων για την αποκατάσταση της νομιμότητας. Παρακαλώ για τη διενέργεια άμεσου ελέγχου από τις αρμόδιες υπηρεσίες, την εξακρίβωση της νομιμότητας των εν λόγω κατασκευών και την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων σε περίπτωση διαπίστωσης παραβάσεων.