Η Βουλή τίμησε την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

«Αν η Τουρκία επιθυμεί να συγκαταλέγεται στη χορεία των πολιτισμένων κρατών, οφείλει να ζητήσει συγνώμη από τη διεθνή κοινότητα», το μήνυμα του υφυπουργού Μακεδονίας – Θράκης Κωνσταντίνου Γκιουλέκα

Με την τήρηση ενός λεπτού σιγής ολοκληρώθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η επετειακή αναφορά για την ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Ακολούθησε η επετειακή αναφορά για την παγκόσμια ημέρα Δημοκρατίας.

Ο α’ αντιπρόεδρος της Βουλής Ιωάννης Πλακιωτάκης στην ομιλία του τόνισε ότι στις 24 Σεπτεμβρίου 1998 με ομόφωνη απόφασή της η Βουλή των Ελλήνων, καθιέρωσε την 14^η Σεπτεμβρίου ως ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος.  «Σήμερα τιμούμε αυτή την ξεχωριστή και ζοφερή, για την Πατρίδα μας, ημέρα. Τιμούμε τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας, η ιστορική διαδρομή του οποίου τερματίσθηκε με απάνθρωπο τρόπο, τρεις σχεδόν χιλιετίες μετά την αρχική εγκατάσταση στα πατρογονικά χώματα της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης», σημείωσε ο κ. Ι. Πλακιωτάκης.

«Δεν λησμονούμε», υπογράμμισε ο α’ αντιπρόεδρος της Βουλής, «ότι οι ανείπωτες σφαγές, οι απάνθρωπες λεηλασίες και η σκληρή προσφυγιά που ακολούθησε αποτελούν το αποτέλεσμα μια συστηματικής προσπάθειας της Τουρκίας για την εξόντωση του ελληνικού στοιχείου από τα χώματα της Μικράς Ασίας». Συμπλήρωσε  ότι οι επιζώντες πρόσφυγες στην Μητέρα Πατρίδα μεταλαμπάδευσαν τις αξίες τους και την μακρά και πλούσια ιστορική, πολιτική και πολιτιστική παράδοσή τους.

Κ. Γκιουλέκας: «Μαύρη επέτειος του ελληνισμού»

Εκπροσωπώντας την κυβέρνηση ο υφυπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για Θέματα Μακεδονίας – Θράκης Κωνσταντίνος Γκιουλέκας σημείωσε: «Πρόκειται για μια μαύρη επέτειο του ελληνισμού, ίσως τη μεγαλύτερη καταστροφή που γνώρισε ο λαός μας, το έθνος μας μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Γιατί μετά από χιλιάδες χρόνια εκδιώχθηκαν, όχι από εκεί που πήγαν, αλλά από τις πατρογονικές τους εστίες με τον πιο βίαιο τρόπο, με σφαγές, με εξανδραποδισμούς, με διώξεις, εκατοντάδες χιλιάδες όσοι επέζησαν, γιατί πάρα πολλοί δεν πρόλαβαν να έρθουν στο μητροπολιτικό κέντρο, έμειναν για πάντα εκεί. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας διδάσκει τι πρέπει να αποφεύγουμε σε αυτόν τον τόπο. Γιατί πολλές αιτίες θα πρέπει να τις αναζητήσουμε και μέσα στη δική μας πολιτική ιστορία».

Κατέληξε λέγοντας ότι «αν η Τουρκία επιθυμεί να συγκαταλέγεται στη χορεία των πολιτισμένων κρατών, οφείλει να ζητήσει συγνώμη από τη διεθνή κοινότητα γι’ αυτά τα ολοκαυτώματα, γι’ αυτές τις γενοκτονίες με τις οποίες σημάδεψε τη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία».