Μικροκομοτηναίικα 04-02-2026

Ομολογουμένως ήταν επιτυχής η εκδήλωση της παρουσίασης του νέου βιβλίου του Ευριπίδη Στυλιανίδη για την τεχνητή νοημοσύνη, γιατί δεν εύκολο φυσικά να γεμίζει η αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής και όχι μόνο, αφού αυτό ίσως δεν μπορούν να το καταφέρουν ούτε και τα κόμματα, αλλά μόνο κάποιες αξιόλογες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Το κατάφερε με την επιλογή των ομιλητών, αφού δεν επικεντρώθηκε σε κομματικές παρουσίες, γιατί εκτός του Θοδωρή Ρουσόπουλου καθοριστική ήταν και η συμβολή του Ευάγγελου Βενιζέλου, που έχει τις γνώσεις βέβαια ως συνταγματολόγος να πει την άποψή του πάνω σε ζητήματα που άπτονται και τα διλήμματα που τίθενται για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.
Κυρίως βέβαια πως νομοθετικά θα προστατευτούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να κατοχυρωθεί με το ελληνικό Σύνταγμα η δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Πόνταρε όμως ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και στη συμπαράσταση των τοπικών φορέων και θεσμικών της περιοχής για την εκδήλωση του βιβλίου του, ξεφεύγοντας από τα στενά κομματικά πλαίσια.
Κι έτσι στην αίθουσα του μεγάρου βρέθηκαν πολίτες και πολιτικοί από άλλα κόμματα και πολιτικοί του αντίπαλοι. Αποδεικνύοντας για μία άλλη φορά ότι είναι οργανωτικός, μεθοδικός, επίμονος κι αν θέλει κάτι μπορεί να το καταφέρει.
Αποδεικνύεται επίσης ότι οι ευρύτερες συνεργασίες με την τοπική κοινωνία και με αξιόλογους εκπροσώπους από τα άλλα κόμματα, γίνονται αποδεκτές από τον κόσμο, που ευελπιστεί ότι κάτι θετικό θα πάρει από μία τέτοια εκδήλωση.
Πέραν όμως όλων αυτών απέδειξε και κάτι άλλο. Ότι υπάρχουν αρκετοί πολίτες που τον συμπαραστέκονται ακόμα όσο και αν προσπαθούν κάποιοι κομματικοί του αντίπαλοι να περάσουν το μήνυμα ότι είναι απών από τα προβλήματα και την περιοχή.
Ας αναλογιστούν όμως οι παρόντες και όσοι με ευκολία του ασκούν σκληρή κριτική, άραγε μπορούν να γεμίσουν αυτοί μία αίθουσα όπως το Μέγαρο για να παρουσιάσουν ένα δικό τους πόνημα, ή να κάνουν μια εκδήλωση; Εκεί θα φανεί και η αποδοχή του κόσμου προς το πρόσωπο τους και η δυναμική τους.

Αφού όμως θα είναι και εισηγητής του κόμματος στη βουλή στο νομοσχέδιο για τη συνταγματική αναθεώρηση ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, να του επιστήσουμε την προσοχή ότι παρόλο αυτά που θα επεξεργαστούν θα είναι καθαρά μία κυβερνητική επιλογή, ίσως θα πρέπει να θέσει στο βαθμό που μπορεί βέβαια κι άλλες παραμέτρους, ώστε να μην αρκεστούν σε μια άτολμη και ανεπαρκή μεταρρύθμιση.
Θα πρέπει να προβληματιστούν πολύ σοβαρά όλοι οι κυβερνητικοί παράγοντες που ετοιμάζουν την συνταγματική αναθεώρηση, άραγε το κατά πόσο κουμπώνουν οι κυβερνητικές τους επιλογές, με τις προτεραιότητες που θέτει και επιζητά η ίδια η κοινωνία για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει.
Δηλαδή δεν είναι μόνο η όποια άρση της μονιμότητας στο δημόσιο, η καθιέρωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, που θα δούμε βέβαια το κατά πόσο θα αλλάξουν όλα αυτά σε τι επίπεδο, αλλά η ίδια η ουσία του Συντάγματος.
Ένα Σύνταγμα που πρωτίστως θα πρέπει να το σέβονται οι κυβερνώντες και να μην το ερμηνεύουν όπως θέλουν και τους βολεύει. Και να επικεντρωθούν στα ζητήματα τα οποία θέτει επί τάπητος η κοινωνία κι εκεί να εστιάσουν.
Δεν υπάρχουν δηλαδή κυβερνητικές ευθύνες για τα μεγάλα τους πολιτικά λάθη, στην αδυναμία και την ανεπάρκεια να τιθασεύσουν τη μεγάλη ακρίβεια; Δεν ευθύνονται για τα θέματα της ανεργίας, του δημογραφικού και της μεγάλης μετανάστευσης των νέων, όταν αποδυναμώνουν την πατρίδα μας;
Δεν θα πρέπει να λογοδοτούν για την υψηλή και παράλογη φορολογία στα καύσιμα και την υποθήκευση της χώρας στους δανειστές; Ακόμα και το ισχύον Σύνταγμα τους επιτρέπει να υποβαθμίζουν την ζωή των Ελλήνων; Προφανώς όχι. Άρα θα έπρεπε να το σέβονται περισσότερο.

Εκτιμούμε ότι πολύ εύστοχα είναι και τα σχόλια στην προσωπική του σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, του πρώην υπουργού και ομιλούντος στην Κομοτηνή προχθές για το βιβλίο του Ευριπίδη Στυλιανίδη, καθηγητή του συνταγματικού δικαίου Ευάγγελου Βενιζέλου. Που για την αναθεώρηση του Συντάγματος θέτει τρία σημαντικά ζητήματα, ώστε να μπορεί να προχωρήσει ένας σοβαρός διάλογος.
Επισημαίνει ότι πρώτα χρειάζεται να σεβαστούμε το ίδιο το Σύνταγμα και μετά να το αναθεωρήσουμε, αφού η χώρα μας αντιμετωπίζει βαθιά κρίση αξιοπιστίας των θεσμών και διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου. Εξάλλου τίποτα δεν αποκαταστάθηκε επισημαίνει μετά την μεγάλη οικονομική κρίση, αφού η επιστροφή στην κανονικότητα μάλλον υπάρχει μόνο στα λόγια.
Επίσης αναφέρει ο καθηγητής ότι το Σύνταγμα απαιτεί προκειμένου να αναθεωρηθεί, να διαμορφώνεται μια ειλικρινής και ουσιαστική αναθεωρητική συναίνεση και να επικροτείται τουλάχιστον από την πλειοψηφία τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών. Μόνο έτσι επιτυγχάνεται η εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.
Κι όλα αυτά φυσικά δεν μπορούν να γίνουν όπως εκτιμάμε με ανοιχτές τις υποθέσεις των Τεμπών με την λανθασμένη διαχείριση, την δίκη των υποκλοπών, την υπό εξέλιξη εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που προφανώς καθιστούν αβέβαιο το εγχείρημα αν η χώρα στις επόμενες εθνικές εκλογές μπορεί να έχει ένα βιώσιμο σχήμα διακυβέρνησης.
Και το τρίτο που θέτει ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως όρο προκειμένου να συζητήσουν σοβαρά το θέμα είναι ότι όλοι θα πρέπει να έχουν πλήρη αίσθηση των ορίων που θέτει η πολλαπλότητα των έννομων τάξεων, δηλαδή να εναρμονίζονται όλα με το εθνικό, διεθνή και ενωσιακό δίκαιο. Ζητάει πολλά; Προφανώς και όχι αν θέλουν να κάνουν μια σοβαρή συνταγματική αναθεώρηση και όχι να λειτουργήσουν με σκοπιμότητες, όπως ήδη τους κατηγορεί η αντιπολίτευση.

Σε απλή γλώσσα να επισημάνουμε ότι δεν μπορεί να αναθεωρείται ένα Σύνταγμα, που νομιμοποιεί μία κυβερνητική πολιτική, η οποία αποδέχεται πολίτες δύο ταχυτήτων. Που ενώ φτωχοποιούνται συνεχώς πολίτες και επαγγελματικές τάξεις, κάποιοι εκμεταλλεύονται τις περιστάσεις και τους νόμους για να αισχροκερδούν ασύστολα.
Ούτε ένα αναθεωρημένο Σύνταγμα μπορεί να αφήνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών να φτάνει στα Τάρταρα και το πιο δυναμικό κομμάτι της κοινωνίας μας να φεύγει στο εξωτερικό για να επιβιώσει.
Δεν μπορεί αν σέβονται κάποιοι πραγματικά το Σύνταγμα να μην προστατεύουν τους πολίτες με μια ορθολογιστική πολιτική κατανομής του πλούτου, ενισχύοντας συνεχώς τους μεγάλους ομίλους και τα μεγάλα συμφέροντα γνωστών επενδυτών, που δηλώνουν πολύ υψηλά κέρδη.
Αυτό που ζητούν οι πολίτες της χώρας είναι ένα Σύνταγμα που θα μπορούν να δικαιωθούν για κάθε αδικία, που να εξυπηρετούνται από την κρατική μηχανή, που θα προστατεύονται να έχουν μια καλή καθημερινή διαβίωση και να βιοπορίζονται με αξιοπρέπεια.
Όταν ζητούν μετ’ επιτάσεως στη συνταγματική αναθεώρηση την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων που δεν αποδίδουν ή είναι απόντες από τη δουλειά τους, δεν έπρεπε να προστατευόμαστε και εμείς από την ανεπάρκεια της κάθε κυβέρνησης και την επιλήψιμη κυβερνητική διαχείριση των οικονομικών της χώρας που την πληρώσαμε ήδη πολύ ακριβά;
Ένα Σύνταγμα θα πρέπει να καθιστά ουσιαστικά τους πολιτικούς υπηρέτες του λαού και όχι να λειτουργούν με απολυταρχικό τρόπο και να αποφεύγουν τις ευθύνες τους, ή να στηρίζουν επιλεκτικά μεμονωμένα συμφέροντα.