Μικροκομοτηναίικα 06-02-2026

Μία γεύση της τοπικής επιχειρηματικότητας και της αγοράς πήρε στη διήμερη περιοδεία του στην Κομοτηνή ο Γιώργος Καββαθάς, με τις συναντήσεις που πραγματοποίησε με θεσμικούς και πολλούς επαγγελματικούς φορείς, με τους εκπροσώπους των ΟΕΒΕΣ.
Ξεκάθαρα ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ που μας επισκέφθηκε διαπίστωσε, ότι το δόγμα Πισσαρίδη στο οποίο αναφέρεται τακτικά και προέβλεπε το θάνατο του μικρού εμποράκου υπέρ των μεγάλων επιχειρηματικών σχημάτων, είναι γεγονός και έχει αφήσει για καλά το αποτύπωμά του στην επιχειρηματικότητα και εμπορική δραστηριότητα της πόλης μας.
Βρισκόμαστε σε μία εποχή χειμερινών εκπτώσεων κι όπως μας λένε οι περισσότεροι επιχειρηματίες όχι μόνο η κινητικότητα δεν θυμίζει παλιές καθημερινές μέρες, αλλά είναι πολύ πιο χειρότερα τα πράγματα.
Η αγορά κυριολεκτικά είναι καθισμένη και μετά λύπης διαπιστώνουν οι περισσότεροι ότι ακόμα και οι εμπορικοί δρόμοι δρόμος που άλλοτε έσφυζαν από ζωή από το καταναλωτικό κοινό, τώρα μετρούν πολλές κλειστές μικρές επιχειρήσεις.
Είτε το θέλουμε είτε όχι όμως, εκτός από αυτά που διαπιστώνουν οι επαγγελματίες του κλάδου, υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα πλέον το επιχειρείν που θα πρέπει να προσαρμοστούν οι περισσότεροι για να μη φύγουν από το επάγγελμα.
Είναι βέβαια πλέον πολύ δύσκολο να επιβιώσει μία μικρή επιχείρηση, με όλα αυτά τα φορολογικά βάρη και το μεγάλο λειτουργικό κόστος, χωρίς να υπάρχει βοήθεια από προγράμματα της πολιτείας ή της περιφέρειας.
Δύσκολο ακόμα επίσης είναι να εκσυγχρονιστεί για να μπορέσει να λειτουργήσει έστω ανταγωνιστικά και κόντρα σε πολύ μεγάλες εταιρίες και στις διαδικτυακές τους πωλήσεις, με επιχειρήσεις που προσαρμόζονται γρήγορα, έχουν τη δυνατότητα να εξελίσσονται και να αλλάζουν τακτικά και πολιτικές μάρκετινγκ.

Τα εμπορικά κέντρα και τα μεγάλα σούπερ μάρκετ που πουλάνε τα πάντα πλέον έχουν αυξηθεί στην πόλη μας, λειτουργώντας όχι μία μόνο μονάδα, αλλά και περισσότερα παραρτήματα, παίρνοντας τη μερίδα του λέοντος στη λιανική πώληση.
Κι εκτός αυτού ανοίγουν συνεχώς και πολύ μικρότερα παραρτήματα, σκορπισμένα μέσα στην αγορά της πόλης, για να εξυπηρετούν και τις μικρογειτονιές, φοιτητές και συνταξιούχους, που πολλές φορές δεν έχουν αυτοκίνητο γα να μετακινηθούν πιο μακριά.
Αυτό φυσικά σπρώχνει στο περιθώριο τα μίνι μάρκετ, τις μικρότερες επιχειρήσεις του κλάδου, αλλά παίρνει και πολύ μεγάλο μέρος του τζίρου από τις καθημερινές αγορές που κάνουν οι καταναλωτές και όχι μόνο τις εβδομαδιαίες, στα μεγάλα τους καταστήματα.
Πουλάνε ακόμα τα πάντα, ρούχα παπούτσια, εργαλεία, είδη οικιακής χρήσης, αφαιρώντας πελατολόγιο από τις ομοειδείς επιχειρήσεις της πόλης που προσπαθούν να κρατηθούν εν ζωή. Δημιουργείται μία νέα πραγματικότητα.
Και φυσικά όσο κι αν μεμψιμοιρούν κάποιοι, ή αν αναθεματίζουν μία υπάρχουσα κατάσταση, η ακόμα αν χάνουν πελατεία και από τις διαδικτυακές πωλήσεις από τις μεγάλες κινεζικές πλατφόρμες που κατακλύζουν ακόμα και την αγορά της πόλης, δεν τους βοηθά να γίνουν καλύτεροι και βιώσιμοι.
Σε κάποιες τέτοιες στρεβλές καταστάσεις δεν μπορεί να μπει φρένο ούτε να απαγορευτούν, με δεδομένο ότι υπάρχει μια ελεύθερη αγορά. Και κάποιοι μικροί δασμοί που εφαρμόζονται από την ΕΕ και τη χώρα μας δεν είναι ικανοί να αναστρέψουν την κατάσταση με τα κινεζικά προϊόντα, ούτε να ανασχέσουν αυτό το φαινόμενο.

Για τη Ροδόπη βέβαια ο αθέμιτος ανταγωνισμός και οι πιέσεις δεν σταματούν εκεί, αλλά οι επιχειρηματίες κι οι επαγγελματίες έχουν να αντιπαλέψουν και άλλες αρνητικές καταστάσεις.
Υπάρχει έντονος ανταγωνισμός από πολλά προϊόντα με προέλευση από τις γειτονικές μας χώρες, αλλά κυρίως η μεγάλη πίεση έρχεται από την Βουλγαρία. Που παρόλο που μπήκε στη ζώνη του Ευρώ στο ευρώ και άρχισαν να αυξάνονται και εκεί οι τιμές των προϊόντων, δεν παύει να είναι άκρως ανταγωνιστική σε πολλά πράγματα, εκτός των καυσίμων.
Το αποτέλεσμα είναι ακόμα πολλοί συμπολίτες μας να την επισκέπτονται και να κάνουν τις αγορές τους από επιχειρήσεις της γειτονικής μας χώρας. Για τα καύσιμα βέβαια με τη μικρότερη φορολόγηση, γίνεται το αδιαχώρητο ακόμα.
Συνεπώς όσα βήματα κι αν γίνουν βέβαια για την τουριστική ανάπτυξη, με τον τρόπο που δομείται εδώ στην περιοχή μας, δεν είναι ικανά να ανασχέσουν, τις απώλειες στη επιχειρηματικότητα της περιοχής.
Ακόμα και το στοίχημα νέων επενδυτικών πρωτοβουλιών που αφορούν τον τουρισμό, αρχίζουν και το κερδίζουν σταδιακά Βούλγαροι επενδυτές, που ήδη στήνουν και με μεγαλύτερο ρυθμό τις δικές τους επιχειρήσεις σε παραθαλάσσιους οικισμούς.
Και πολλές φορές κλείνουν πιο εύκολα τα πακέτα με δικούς τους πράκτορες στη χώρα τους. Και όταν θα δραστηριοποιηθούν και σε επιχειρηματικές πρωτοβουλίες άλλες, ή θα ανοίξουν τις δικές τους εμπορικές επιχειρήσεις, θα πουλούν φυσικά και τα δικά τους φθηνότερα προϊόντα.
Πόσα λόγου χάριν τουρκικά προϊόντα πουλιούνται στην Κομοτηνή σε επιχειρήσεις που έχουν μουσουλμάνοι συμπολίτες μας, ή στη λαϊκή αγορά σε ένδυση και υπόδηση; Γίνονται άραγε σωστοί έλεγχοι;

Ο επαγγελματίες μας όμως έχουν να αντιπαλέψουν και άλλα προβλήματα. Κυρίως την μικρή αγοραστική δύναμη του ντόπιου πληθυσμού, με την μικροεπιχειρηματικότητα να φυτοζωεί και κάποιοι να βάζουν λουκέτο.
Με το δεδομένο βέβαια ότι η αγοραστική δύναμη πλέον του ντόπιου πληθυσμού είναι πολύ μικρή. Με ατομικές επιχειρήσεις που φυτοζωούν, άλλες που κλείνουν και εκατοντάδες νέους που έχουν φύγει στο εξωτερικό, όπως αποδεικνύουν και τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Ο νομός μας επίσης είναι από τους τελευταίους στο κατά κεφαλήν εισόδημα. Και η κατάσταση επιδεινώνεται με τα προβλήματα βιωσιμότητας που αντιμετωπίζει ο αγροτικός πληθυσμός και φάνηκε αυτό και στις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους.
Όλα αυτά δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο για την αγορά, Αλλά δυστυχώς οι καταστάσεις αλλάζουν και η αγορά, δίχως να κοιτάζουν τη δική μας μελαγχολία. Ενώ οι επιδοματικές πολιτικές στενεύουν και κατευθύνονται μόνο σε ορισμένους κλάδους.
Πολλοί βέβαια επιβιώνουν αλλά αυτό οφείλεται καθαρά στη δική τους δυναμική και τις επιχειρηματικές τους πρωτοβουλίες, αλλά και στις αλλαγές που προσπαθεί να κάνει ο καθένας στο δικό του επάγγελμα, με τη διαφορετική προσέγγιση του πελατολογίου, παρακολουθώντας τις νέες καταναλωτικές συνήθειες, που και αυτές έχουν αλλάξει.
Δύσκολο το επιχειρείν στις μέρες που ζούμε και στον τόπο μας ειδικά που βάλλεται πανταχόθεν. Κι όμως αυτές οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήταν και θα είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας και συμβάλλουν τα μέγιστα στη μείωση της ανεργίας, αφού προσφέρουν και τις περισσότερες θέσεις εργασίας.