Μικροκομοτηναίικα 22-04-2026

Όταν μετά από τόσα χρόνια ενεργειακής κρίσης και πολεμικών συγκρούσεων, αυξάνονται ραγδαία οι τιμές των προϊόντων στην Ελλάδα και των καυσίμων και αυτά φυσικά συμπαρασύρουν τα πάντα και μετά από μια σειρά ανεπιτυχών μέτρων που υποτίθεται θα ανακούφιζαν τον πολίτη, για να καταλήξουμε τελικά στο fuel pass και στο market pass πάλι, δηλαδή σε κάποια πενιχρά επιδόματα, τότε γεννιούνται  εύλογα πολλά ερωτηματικά.

Κυρίως βέβαια πλανάται το ερώτημα, άραγε  αντιλαμβάνονται το αρμόδιο υπουργείο και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ότι η αισχροκέρδεια έχει πολλά παρακλάδια; Εκεί ειλικρινά, κανείς δεν ξέρει τι να πει και τι να υποθέσει για την ικανότητα αντίληψης τους.

Και δεν είναι μόνο βέβαια οι καθιερωμένες αυξήσεις των τιμών, οι οποίες με κάθε άνοδο της τιμής  των καυσίμων, νομοτελειακά δημιουργούν και τα γνωστά φαινόμενα αισχροκέρδειας,  κυρίως στις μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις και στις πολυεθνικές.

Γιατί πάγια τακτική τους όπως έχει επισημανθεί εδώ και χρόνια, είναι και να μειώνουν αισθητά τις ποσότητες των προϊόντων και να διατηρούν όμως τις ίδιες συσκευασίες, παραπλανώντας τον καταναλωτή. Δηλαδή, και ακριβαίνουν τα προϊόντα τους κανονικά και μικραίνουν τις ποσότητες, γεγονός που τους δημιουργεί έμμεσα ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους, σχεδόν διπλό από αυτό που φαίνεται.

Κι όμως, η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο τώρα μάλλον το ανακάλυψαν και ανακοίνωσαν προχθές μετά παρρησίας ότι με ειδικό σήμα θα επισημαίνονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ τα προϊόντα που έχουν μικρύνει σε ποσότητα, ενώ προανήγγειλαν και αυστηρούς ελέγχους με υψηλά πρόστιμα. Μετά από τόσα χρόνια κι αφού αισχροκέρδησαν κάποιοι στις πλάτες μας.

--------

Πόσες φορές εδώ και χρόνια επισημάναμε αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο έμμεσης αισχροκέρδειας από τη στήλη και ότι  οι ποσότητες  σε πολλά τυποποιημένα βιομηχανικά προϊόντα, από σνακ και μαργαρίνες, μέχρι γαλακτοκομικά και τυποποιημένα γλυκά, έχουν μειωθεί αισθητά, χωρίς αντίστοιχη όμως μείωση των τιμών;

Πόσο δύσκολο ήταν να γίνουν έλεγχοι, ακόμη και σε ένα συνοικιακό μάρκετ και να ελεγχθούν τέτοια προϊόντα, γιατί τα περισσότερα εξ αυτών ανήκουν σε πολυεθνικές και μεγάλες εταιρείες. Θα διαπιστωνόταν εύκολα ποιοι έχουν κάνει επιστήμη αυτό το κόλπο για να κερδίζουν πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται.

Συνεπώς, όταν λειτουργούν με τη λογική της ανεξέλεγκτης ακρίβειας και των συνεχών ανατιμήσεων, ενώ  την ίδια στιγμή περιορίζονται για να πατάξουν την ακρίβεια  σε επιδόματα τύπου market pass, προκειμένου  να ελαφρυνθεί υποτίθεται το κόστος για τους πιο αδύναμους μόνο, τότε προκύπτει ένα βασικό ερώτημα.

Αυτοί μόνο πλήττονται από την αθέμιτη πρακτική και επιχειρηματική πονηρία ή επηρεάζονται  αρνητικά οι  οικογενειακοί  προγραμματισμό όλων των πολιτών; Γιατί επί χρόνια οι πολίτες πληρώνουν πανάκριβα προϊόντα και ανέχονται την αισχροκέρδεια, χωρίς να μπαίνει τάξη σε αυτό το άναρχο τοπίο;

Από τη μία η κοροϊδία όσων εκμεταλλεύονται τις  καταστάσεις, κρίσεις και πολέμους   για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους κι από την άλλη  η περίεργη ανοχή όσων όφειλαν να τους ελέγχουν. Και στη μέση φυσικά , οι καταναλωτές που νιώθουν ότι δεν προστατεύονται ούτε από το κράτος ούτε από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όπως θα όφειλε να συμβαίνει σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Δεν το γνώριζαν όταν η κοινωνία το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι; Αν δεν το γνώριζαν, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, γιατί όφειλαν να το γνωρίζουν. Και μάλιστα, όταν έχει καταγγελθεί επανειλημμένα εδώ και χρόνια.

---------

Χάρηκαν οι Ευρωπαίοι που μπήκε τέλος, με τις εκλογές στην Ουγγαρία, σε έναν …πονοκέφαλο που αντιμετώπιζαν εδώ και χρόνια από τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος εξέφραζε κυρίως φιλορωσική πολιτική, εντελώς διαφορετικές θέσεις ειδικά στο μεταναστευτικό, και συχνά εναντιωνόταν στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης,  ιδίως στον χειρισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Τελείωσαν με ένα …μαύρο πρόβατο, όπως τον χαρακτήριζαν, για να βρεθούν τώρα αντιμέτωποι με έναν νέο πονοκέφαλο,  τον πρόεδρο που εξελέγη πρόσφατα στη Βουλγαρία, ο οποίος εκφράζει παρόμοιες αντιλήψεις και δεν κρύβει τις καλές σχέσεις του με τη Ρωσία, διαφοροποιούμενος από τη γραμμή των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών.

Ήδη φαίνεται ότι στις βασικές του θέσεις περιλαμβάνονται οι επιφυλάξεις και στο κατά πόσο ωφελήθηκε τελικά η χώρα του από την ένταξη στην ευρωζώνη, ενώ επαναφέρει και το αίτημα για δημοψήφισμα. Υποσχέθηκε μάλιστα να δώσει μεγάλες μάχες για την ακρίβεια που  χτυπά την πόρτα τους, ώστε να συγκρατήσει τις τιμές.

Μακάρι με τον ίδιο ζήλο τουλάχιστον για τα θέματα της ακρίβειας να δίνονταν τέτοιες μάχες και στη χώρα μας, που ενώ πριν από κάποια χρόνια  η Βουλγαρία ήταν ο παρίας της Ευρώπης, ενώ τώρα οι συγκρίσεις σε πολλά επίπεδα δυστυχώς μας φέρνουν πιο κοντά με τη γείτονα χώρα.

Το διαπιστώσαμε και με την πρόσφατη έρευνα της Eurostat, που  δείχνει ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο πως βρισκόμαστε σχεδόν στα ίδια επίπεδα με τη Βουλγαρία, παρότι οι ονομαστικοί μισθοί στην Ελλάδα είναι υψηλότεροι.

-------

Αλλά το κρίσιμο σημείο όμως σε αυτές τις συγκρίσεις είναι το  τι μπορεί να αγοράσει ο πολίτης με το εισόδημά του. Και εκεί αποδεικνύεται ότι τα χαμηλότερα με την χώρα μας εισοδήματα των Βουλγάρων, έχουν δυστυχώς για μας,    μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη.

Μπορεί οι τιμές να αυξάνονται βέβαια και στη Βουλγαρία τώρα, όμως το παράδοξο στην Ελλάδα είναι ότι ο πληθωρισμός επιμένει, οι τιμές των καυσίμων παραμένουν σε υψηλά επίπεδα και κάθε διεθνής ένταση λειτουργεί ως αφορμή για νέες ανατιμήσεις,  ακόμη και πριν υπάρξει πραγματική επιβάρυνση.

Οι κερδοσκοπικές τάσεις στην αγορά, σε συνδυασμό με την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού να ελέγξει την αισχροκέρδεια, άμεση και έμμεση, διατηρούν ένα στρεβλό περιβάλλον. Τα μέτρα που εφαρμόστηκαν δεν απέδωσαν, ενώ οι πρόσκαιρες επιδοματικές πολιτικές δεν αντιμετωπίζουν τη ρίζα του προβλήματος.

Και τώρα ακόμα την ώρα που διεθνώς οι τιμές του πετρελαίου υποχωρούν αισθητά, στην Ελλάδα διατηρούνται στα ίδια επίπεδα και οι τιμές σε βασικά προϊόντα διατροφής συνεχίζουν να αυξάνονται. Και επικοινωνιακά η  ακρίβεια παρουσιάζεται ως εισαγόμενο φαινόμενο, όμως γνωρίζουν ότι σε μεγάλο βαθμό συντηρείται από ένα εσωτερικό, κερδοσκοπικό σύστημα.

Προσοδοφόρο όμως και στα δημόσια ταμεία, αφού όταν οι τιμές ανεβαίνουν και παραμένουν υψηλοί ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στα καύσιμα  και ο ΦΠΑ, είναι προφανές ότι αυξάνονται τόσο τα κρατικά έσοδα όσο και τα κέρδη συγκεκριμένων επιχειρήσεων, σε ένα περιβάλλον που συχνά θυμίζει ολιγοπώλιο. Αν αυτό δεν γίνεται αντιληπτό και δεν διορθώνεται, τότε μάλλον τίθεται ζήτημα πολιτικής ανεπάρκειας.