Μικροκομοτηναίικα 24-01-2026

Σαφώς έχουν δίκιο οι ιδιώτες γιατροί που διαμαρτύρονται και αιτούνται συνεργασία με το νοσοκομείο, ώστε να μπορούν να εκτελούν ιατρικές πράξεις, να συμμετέχουν στη λειτουργία των εξωτερικών ιατρείων, στη διενέργεια διαγνωστικών και θεραπευτικών πράξεων πέραν του τακτικού ωραρίου και να κάνουν χειρουργικές επεμβάσεις.
Αυτό τουλάχιστον αναφέρει η Κοινή Υπουργική Απόφαση, που μετ’ επιτάσεως προσπαθούσε να περάσει ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης. Αφού βέβαια είχε δώσει από πριν τη δυνατότητα σε γιατρούς του ΕΣΥ να ανοίγουν χειρουργεία και ιατρεία εκτός νοσοκομείου. Και εδώ και χρόνια πανεπιστημιακοί γιατροί και στρατιωτικοί έχουν την δυνατότητα να συνεργάζονται με τα νοσοκομεία.
Συνεπώς για τους ιδιώτες γιατρούς αυτό από μόνο του είναι ένας αθέμιτος ανταγωνισμός. Το ζήτημα όμως είναι ότι για να γίνει αυτό στην πράξη, θα πρέπει ο ίδιος ο υπουργός να αντιληφθεί το κατά πόσο μπορεί ένα μικρό νοσοκομείο να εφαρμόσει αυτό που αποφάσισε.
Έχουν τα επαρχιακά νοσοκομεία τη δυνατότητα επιπλέον χειρουργείων και επαρκεί το νοσηλευτικό προσωπικό και εκτός ωραρίου για να υποστηρίζει τέτοιου είδους ιατρικές πράξεις; Στην Κομοτηνή αυτό το ζήτημα θα λυθεί μάλλον με την λειτουργία του νέου νοσοκομείου του ΙΣΝ.
Τώρα είναι λίγο δύσκολο με υποστελεχωμένο προσωπικό, με συγκεκριμένα χειρουργεία, επιβαρυμένο πρόγραμμα που πολλές φορές βγαίνει πολύ δύσκολα και φυσικά εκτός από τα προγραμματισμένα υπάρχουν και πολλά έκτακτα χειρουργεία.
Άρα πως μπορεί να διαμορφωθεί ένα πρόγραμμα που να ικανοποιήσει τόσο τις ανάγκες του εθνικού συστήματος υγείας για την περίθαλψη, αλλά και τα χειρουργεία είτε τις ιατρικές πράξεις που θέλουν να κάνουν οι ιδιώτες γιατροί; Με ποιο επιπλέον βοηθητικό προσωπικό;

Προφανώς χωρίς να θεραπευτούν οι διαχρονικές παθογένειες στο ΕΣΥ, η καινοτομία αυτή μπορεί να εφαρμοστεί στα μεγάλα νοσοκομεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης και στα πανεπιστημιακά. Και φυσικά να ευνοεί κάποιους μεγαλογιατρούς και πανεπιστημιακούς.
Στην πράξη είναι πιο δύσκολο να λειτουργήσει στα μικρότερα νοσηλευτικά ιδρύματα. Λόγου χάριν σε πόσα νοσοκομεία της περιφέρειά μας εφαρμόζεται; Και καλούνται να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση οι διοικήσεις. Χρειάζεται βέβαια χρόνος, ειλικρινής διάλογος και διάθεση συνεργασίας ιδιωτών γιατρών και νοσοκομείου, για να βρεθεί η χρυσή τομή.
Και φυσικά το υπουργείο δεν είναι άμοιρο ευθυνών και πρέπει να ξεκαθαρίσει την κατάσταση και να λύσει το γρίφο, αφού ενημερωθεί για την κατάσταση που επικρατεί σε κάθε νοσοκομείο, τις δυνατότητες που υπάρχουν, τι μπορεί να συμβάλλει σε αυτό και να διαγνώσει σε ποια μπορεί να εφαρμοστεί η ΚΥΑ και σε ποια όχι.
Επίσης υπάρχουν διαθέσιμες κλίνες για την περίθαλψη των περιστατικών; Τα έχει υπολογίσει όλα αυτά το υπουργείο Υγείας όταν αποφάσιζε; Έφερε δήθεν μια καινοτομία, αλλά δεν φρόντισε να ενισχύσει τα νοσοκομεία με προσωπικό; Και αν πρέπει οι διοικητές να εφαρμόσουν όσα αποφασίζει, ας τους πιέσει να το πράξουν.
Βέβαια το σύστημα αυτό είχε εφαρμοστεί δεκαετίες πριν όταν οι γιατροί του ΕΣΥ δεν επαρκούσαν και αναγκαστικά έφερναν ιδιώτες για να καλυφθούν οι ανάγκες. Μήπως η υποβάθμιση του ΕΣΥ και τέτοιου είδους νομοθετήματα φέρνουν την κατάσταση του παρελθόντος;
Βολικό για τα δημόσια έσοδα, αφού οι ιδιώτες γιατροί θα ενισχύουν το ΕΣΥ καλύπτοντα κενά και οι νοσοκομειακοί γιατροί θα ανοίγουν ιατρεία εκτός για να συμπληρώνουν τους χαμηλούς μισθούς τους, αντί να πάρουν αυξήσεις.

Δέκα Έλληνες δώδεκα γνώμες θυμίζουν οι τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών στη βουλή, στη συζήτηση για το μέλλον και τα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα. Για να καταλήξουν σε μια ενιαία στρατηγική που θα δεσμευτούν όλοι να ακολουθήσουν από δω και πέρα μπορεί, για να μπορεί να επιβιώσει και να αναβαθμιστεί η αγροτική οικονομία. Και μετά όλοι …ξύπνησαν.
Η κυβέρνηση όπως είχε υποσχεθεί ο πρωθυπουργός πέρασε την δική της πρόταση της σύστασης της Διακομματικής Επιτροπής στον πρωτογενή τομέα. Αλλά επειδή τα άλλα κόμματα δεν την στήριξαν, μάλλον η επιτροπή θα πρέπει να λέγεται …μονοκομματική.
Από εκεί και πέρα βέβαια άρχισε το βάπτισμα της προσπάθειας αυτής με διαφορετικό τρόπο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το μεν ΠΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θεωρώντας ανεπαρκή και προσχηματική την σύσταση της Διακομματικής Επιτροπής για τα αγροτικό, πρότεινε εθνικό διάλογο με τη συγκρότηση μιας εθνικής επιτροπής αγροτικής παραγωγής και διατροφικής ανθεκτικότητας.
Που αφού φυσικά και αυτό θα περάσει από διάφορες φάσεις, να αποφανθούν οι επιστήμονες, να διαβουλευτούν με τους αγρότες, τους συνεταιρισμούς και τους κτηνοτρόφους, θα καταλήξει πάλι στη θεσμική του φάση, γιατί ούτως ή άλλως η βουλή θα ψηφίσει και θα δεσμευτεί για ότι προταθεί.
Και επειδή από όλα έχει ο μπαχτσές, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν θα μπορούσε να μην καταθέσει τις δικές του προτάσεις, αφού δεν συναινεί με όσα πρότεινα τα άλλα κόμματα. Και έτσι προτείνει τη σύσταση εθνικού συμβουλίου αγροτικής πολιτικής, που όπως βλέπουμε θα πατήσει και αυτό στο ίδιο μοτίβο διαβούλευσης.
Διάλογος δηλαδή με πολιτικούς, κόμματα, αγρότες, συνεταιρισμούς, επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα, επιμελητήρια, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, μέχρι να αποφανθεί πάλι η βουλή, τι μπορεί να πράξει για τη βιωσιμότητα των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, την αναζωογόνηση της υπαίθρου και τη διασφάλιση του εισοδήματος των παραγωγών.

Τρεις προτάσεις των κομμάτων για το αγροτικό ζήτημα, που κινούνται μάλλον στο ίδιο πλαίσιο με ελαφρές διαφοροποιήσεις, αλλά δείχνουν ξεκάθαρα τις διαθέσεις και τις προθέσεις τους. Γιατί αν δεν το αντιλαμβάνονται οι πολιτικοί μας αρχηγοί, μόνο που κατατέθηκαν αυτές οι τρεις ξεχωριστές προτάσεις, μας λένε ότι δεν πρόκειται με τίποτα να συναινέσουν στα τελικά συμπεράσματα και πορίσματα, αλλά ούτε και να δεσμευτούν μελλοντικά να τα εφαρμόσουν.
Όλα αυτά λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές, φυσικά ο καθένας θα λέει τα δικά του, θα τορπιλίζεται από την αρχή ένας σωστός, υγιής και γόνιμος διάλογος, που θα μπορεί να καταλήξει σε κάποιες προτάσεις και σε μια ενιαία πολιτική στο αγροτικό ζήτημα.
Ειδάλλως θα ζήσουμε τα ίδια όπως και με τη Διακομματική Επιτροπή για τα Θράκη, να περνάει ο χρόνος με ένα ατέλειωτο μπλα-μπλα, κόντρα συνεδριάσεις και επισκέψεις, με ημερίδες, συμπεράσματα, προτάσεις επιστημονικών φορέων και θεσμικών, αυτοδιοίκησης και επιμελητηρίων και πορίσματα με ένα συνονθύλευμα μέτρων, που περιλαμβάνει τα πάντα μέσα σαν το καλάθι της νοικοκυράς.
Και φυσικά δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Απλώς θα υπάρξει έντονος διάλογος και ανελέητη κριτική, εντάσεις αφού ο καθένας θα προσπαθεί να αποδείξει ότι πράττει το σωστό για τον αγροτικό τομέα και θα καταλήξει σε μια επικοινωνιακή διαχείριση.
Η πιο σωστή κίνηση όμως θα ήταν να καταλήξουν σε πέντε ή δέκα σημαντικές και άμεσα υλοποιήσιμες προτάσεις για να αντέξουν όλοι στην κρίση. Και να δεσμευτούν ότι οι προτάσεις αυτές θα έχουν κάποιο χρηματοδοτικό εργαλείο.
Τα άλλα που αφορούν το μέλλον και χρειάζονται πολύ χρόνο ας τα συζητήσουν νηφάλια και χωρίς βιασύνη. Εξάλλου οι αλλαγές και οι τομές που πρέπει να γίνουν μελλοντικά για να επιβιώσουν οι αγρότες θα είναι χρονοβόρες, επώδυνες και πολυδάπανες.