Μικροκομοτηναίικα 25-07-2023

Ανυπολόγιστες οι ζημιές από τις πυρκαγιές πανελλαδικά, τεράστιο το πλήγμα και για τον τουρισμό, πολλές καταστροφές σε περιουσίες και σοβαρές συνέπειες στο περιβάλλον, που θα φανούν και θα εκτιμηθούν προφανώς όταν θα έρθει η ώρα του απολογισμού.
Και για μία άλλη φορά στο στόχαστρο της κριτικής θα τεθεί το θέμα της ανίσχυρης και αποδυναμωμένης πολιτικής προστασίας κυρίως σε μέσα πυρόσβεσης. Σαφώς υπάρχει και ατομική ευθύνη για πολλούς που έκτισαν ανεξέλεγκτα σε δάση και ρεματιές, γνωρίζοντας τους αυξημένους κινδύνους.
Αλλά και φορέων που ευθύνονται για χορταριασμένα οικόπεδα, ανύπαρκτες αντιπυρικές ζώνες. Ούτε τη στοιχειώδη όμως ατομική πυροπροστασία με μία μεγάλη δεξαμενή νερού δεν είχαν ξενοδοχειακά συγκροτήματα για τη δική τους πρωτίστως ασφάλεια, σε περίπτωση πυρκαγιάς.
Με τέτοιο περιβάλλον διαμορφωμένο, με συνθήκες καύσωνα και λίγο αέρα, το μείγμα δυστυχώς γίνεται εκρηκτικό και η καταστροφή εξαπλώνεται τόσο γρήγορα, που δεν επαρκεί κανένας μηχανισμός, όσο καλά και αν εφαρμόζονται τα σχέδια συντονισμού όλων των φορέων.
Τότε καταλαβαίνουν τις ελλείψεις τους. Προσπαθώντας πάνω από όλα να σώσουν τους πολίτες που είναι η προτεραιότητα. Και γνωρίζουν όλοι ότι οι φωτιές που σβήνουν είναι αυτές που εντοπίζονται έγκαιρα από πολίτες, ή ανθρώπους που ζουν στο δάσος, ή βιοπορίζονται από αυτό.
Αλλά τα σχέδια διαχείρισης πρέπει να είναι όχι μόνο γενικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα και στοχευμένα. Φρόντισαν όμως να εξαφανίζουν εδώ και χρόνια, δασεργάτες, κτηνοτρόφους, υλοτόμους, που θα μπορούσαν να εντοπίσουν γρήγορα τις εστίες φωτιάς.
Φυσικά υπάρχουν ευθύνες στις αρμόδιες υπηρεσίες και στους ΟΤΑ, αλλά ο προγραμματισμός χρειάζεται και χρήματα. Και η κρατική χρηματοδότηση μάλλον είναι πολύ μικρή για να καλύψει ακόμα και τα προβλεπόμενα. Όπως και τα μέσα πυρόσβεσης είναι ελλιπή.

Ας όψεται η πυροσβεστική που όντως κάνει δουλειά, αλλά με τόσα μέτωπα μόνο να την περιορίσει μπορεί, αν δεν την προλάβουν στην αρχή. Και δυστυχώς θα σβήσουν τα μέτωπα, μάλλον όταν φτάσουν στη θάλασσα, ή δεν έχουν τίποτα άλλο να κάψουν.

Εκ των υστέρων βέβαια ψάχνουν όλοι για άλλοθι, με τη γενική μέθοδο της μετάθεσης ευθυνών. Οι αλληλοκαλυπτόμενες αρμοδιότητες, η υποχρηματοδότηση από πλευράς πολιτείας, τόσο στα δασαρχεία όσο και στους δήμους, δημιουργεί κόντρες και αντεγκλήσεις.
Όπως προχθές στο δημοτικό συμβούλιο στο δήμο Κομοτηνής, γιατί με 45.000 ευρώ χρηματοδότηση προφανώς δεν μπορεί να γίνουν πολλά, αλλά και με την ΚΕΔΕ που τα βάζει με το υπουργείο, που προσπαθεί να επιρρίψει ευθύνες στους ΟΤΑ.
Με το σκεπτικό ότι δίνονται εκατομμύρια ευρώ για την πυροπροστασία και να καλεί τους δήμους να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Που αν μοιραστούν βέβαια αυτά σε όλους τους δήμους, είναι πολύ μικρά ποσά. Το παράδειγμα το δώσαμε με το δήμο Κομοτηνής.
Συνεπώς οι ΟΤΑ είναι αδύνατον να διεκπεραιώσουν όσα πρέπει να γίνουν για την πυροπροστασία. Ενώ το δασαρχείο έχει πολύ χαμηλό προϋπολογισμό, ενώ υποτίθεται έχει την ευθύνη για τα δάση. Και προφανώς οι ευθύνες βαρύνουν κατά μεγάλο βαθμό την κεντρική Πολιτεία.
Ακούσαμε κι άλλες ιδέες που είναι προς τη σωστή κατεύθυνση βέβαια όπως του Ευριπίδη Στυλιανίδη, που ανέφερε σε συνέντευξη του, ότι θετικό ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν και ορισμένες ομάδες, όπως κυνηγοί, ξυλοκόποι, μελισσοκόμοι, όσοι ζουν στα δάση, ή όσοι ζουν από τα δάση.
Κανείς δεν αμφιβάλλει για αυτό ότι οι πρώτοι που ειδοποιούν την πυροσβεστική είναι αυτοί. Αλλά μία πολιτεία δεν θα επαφίεται μόνο στον εθελοντισμό. Και αν τον χρειάζεται, θα πρέπει να ενισχυθεί και να υπάρχουν οργανωμένες ομάδες πολιτών, που θα εποπτεύουν τα δάση το Καλοκαίρι, με την αυξημένη επικινδυνότητα.
Αλλά θα πρέπει να τους παρέχει και τα κατάλληλα εποπτικά υλικά, όχι να το πράττουν από μόνοι τους. Όμως δεν πρέπει να εφαρμοστούν μέθοδοι εποπτείας τουλάχιστον στους μεγάλους πνεύμονες πρασίνου και τα δάση, όπως γίνεται σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του δυτικού κόσμου, με ελικόπτερα και οργανωμένα παρατηρητήρια;
Και να υπάρχει επαρκές προσωπικό στη δασική υπηρεσία, αλλά και σε άλλες υπηρεσίες που να κάνουν περιπολίες στα δάση; Πιστεύουν ότι με τα 30 εκ. ευρώ στους δήμους μπορούν να γίνουν όλα αυτά; Τότε μάλλον δεν σέβονται το περιβάλλον.

Τόσα περιβαλλοντικά τέλη παίρνουν για τις πλαστικές σακούλες και από τη φορολόγηση των φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων. Κάτι δεν πρέπει να δίνουν ανταποδοτικά; Πόσο μεγαλύτερο θα είναι το κόστος τώρα των αποζημιώσεων και της αποκατάστασης; Λιγότερα χρειάζονται για σωστή πρόληψη και προφύλαξη.

Καλώς ή κακώς, αυτό θα το δείξει ο χρόνος και θα το αποδείξουν οι κάλπες, ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να δώσει τη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών με έμφαση ιδιαίτερα στις περιφέρειες, που εκεί οι εκλογές θεωρούνται καθαρά πολιτικές, με κομματικό ψηφοδέλτιο.
Και έτσι έστω και αργά δόθηκαν προχθές στη δημοσιότητα τα έξι ονόματα των πρώτων υποψήφιων περιφερειαρχών, μέσα στα οποία όμως δεν συμπεριλαμβάνεται και ο υποψήφιος για την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Γιατί προφανώς δεν έχει βρεθεί ακόμα το πρόσωπο που θα ηγηθεί της προσπάθειας ως επικεφαλής και ούτε φυσικά έχουν καταλήξει, παρά την προσπάθεια που γίνεται.
Αντιλαμβανόμαστε βέβαια το σκεπτικό του προέδρου, ότι επιθυμεί και σύντομα μάλιστα, στην επόμενη μεγάλη εκλογική μάχη στους ΟΤΑ, για να αποδείξει ότι σταθερά οι πολίτες και οι ψηφοφόροι στηρίζουν το κόμμα τους.
Και μάλιστα στόχος είναι να πάρει και μεγαλύτερα ποσοστά, από αυτά που πήρε στις εθνικές εκλογές. Θα πρέπει να αντιληφθεί όμως και ο ίδιος, ότι οι θεαματικές αλλαγές που ορέγεται, δεν έρχονται τόσο εύκολα, αλλά ούτε και γρήγορα.
Και αυτό φάνηκε στις πρώτες εθνικές εκλογές και στις δεύτερες, που η άνοδος στα ποσοστά του κόμματος ήταν ελάχιστη. Πάντως όχι αυτή που περίμενε με τη μεγάλη πτώση στο ΣΥΡΙΖΑ.

Φάνηκε ξεκάθαρα ότι οι πολίτες που έφυγαν από το ΣΥΡΙΖΑ στήριξαν περισσότερο τη Νέα Δημοκρατία και λιγότερο το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, που ήταν και ο χώρος από τον οποίον είχαν μεταναστεύσει ψηφοφόροι και υποστηρικτές, στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Συνεπώς πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν και άλλα τόσα θα πρέπει να αλλάξουν και στον τρόπο λειτουργίας, στη συγκρότηση του κόμματος, σε θέσεις και προγράμματα, αλλά και στην αντιπολιτευτική τακτική που θα πρέπει να ακολουθήσει.
Για να αποδείξει ότι υπάρχει μία σοβαρή προσπάθεια και ένας νέος πόλος, που θα μπορεί να διεκδικεί τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τον τόπο. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει και τόσο σύντομα.
Άρα εκτιμούμε ότι οι αυτοδιοικητικές κάλπες δεν θα δείξουν μεγάλες διαφορές για το κόμμα τους, όσο κι αν εκμεταλλεύονται βέβαια την αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να συγκροτήσει ψηφοδέλτιο στις περιφέρειες.
Γιατί ευελπιστούν άτυπα και όχι βάσει συμφωνιών να στηριχτούν και από το χώρο της κεντροαριστεράς, εκεί που δεν θα έχουν δικούς τους υποψηφίους από το ΣΥΡΙΖΑ. Το αν θα γίνει αυτό, ή όχι και είναι εφικτό, θα φανεί σύντομα. Πάντως ο χρόνος ήδη τους πιέζει για να υπάρξουν οι θεαματικές αλλαγές που θέλουν.
Περισσότερο πιέζεται ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια και προβληματίζεται αφού εκτιμούν ότι τα πράγματα για αυτούς στις αυτοδιοικητικές εκλογές θα είναι χειρότερα. Για αυτό επιζητούν διακαώς συνεργασίες, που δεν έρχονται όμως. Τρανταχτό παράδειγμα και ο δήμος Κομοτηνής.
Όπως και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να εκτιμήσει γιατί οι πολίτες σχεδόν όλων των ηλικιών, προτίμησαν να στηρίξουν ΝΔ και το αφήγημα περί σταθερότητας, κανονικότητας και σιγουριάς και όχι πειραματισμός και αδιέξοδες μάχες. Κάπου εκεί βρίσκεται και το μυστικό μιας εκλογικής επιτυχίας.