Μικροκομοτηναίικα 29-01-2026

Σε τηλεοπτική συνέντευξη του ο υπουργός Ανάπτυξης ερωτώμενος αν γνωρίζει ότι οι περισσότεροι πολίτες στη χώρα μας δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν ούτε στα έξοδα του μήνα, με μισθούς και συντάξεις να εξανεμίζονται πριν έρθει η επόμενη πληρωμή, προσπάθησε να υπεραμυνθεί των κυβερνητικών απόψεων, λέγοντας χαρακτηριστικά αρχικά ότι δεν είναι αυτή η πραγματική εικόνα.
Και για να το τεκμηριώσει ανέφερε ότι τα σούπερ μάρκετ είναι γεμάτα κάθε Σάββατο, όπως οι επιχειρήσεις εστίασης που διασκεδάζουν οι Έλληνες. Μάλλον έχει μια δική του αντίληψη ο υπουργός, γιατί προφανώς ένα μεγάλο ποσοστό κάνουν τις αγορές τους για την εβδομάδα, περικόπτοντας πολλά και βασικά και μετά βίας τους μένουν για το τελευταίο δεκαήμερο, που επισκέπτονται τα σούπερ μάρκετ, όλο και λιγότεροι.
Κι όσο για τη διασκέδαση, αυτή αφορά ένα πολύ μικρό ποσοστό Ελλήνων, που προφανώς αφού έχει αποβάλει από τη ζωή του αγορές, διακοπές και ταξίδια, προσφέρει αυτό που μπορεί. Δηλαδή έναν καφέ και μια ταβέρνα, ως τη μοναδική έξοδο για μία οικογένεια.
Ο ίδιος βέβαια έπεσε και σε αντίφαση προσπαθώντας να μας πείσει ότι όλοι οι πολίτες περνάνε καλά και βιοπορίζονται άνετα με αυτά που παίρνουν, όταν ερωτήθηκε πόσο υπολογίζει το ποσοστό των Ελλήνων που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα του μήνα και ανέφερε χαρακτηριστικά ότι είναι ένα 30 με 40% του πληθυσμού.
Πόσο τραγικό αλήθεια να λέγεται αυτό από έναν υπουργό; Δηλαδή σχεδόν οι μισοί Έλληνες πολίτες απλά δεν μπορούν να ζήσουν και να ανταπεξέλθουν στα καθημερινά τους έξοδα, στις πληρωμές και τις υποχρεώσεις τους, ενώ έχουν κάνει περικοπές ακόμα και στα προϊόντα διατροφής που είναι εντελώς απαραίτητα για την κάθε οικογένεια. Αλήθεια θέλουν και τα λένε ή τους ξεφεύγουν;

Από την άλλη βέβαια ο περιβόητος πόλεμος κατά της ακρίβειας που εδώ και χρόνια υποτίθεται δίνει η κυβέρνηση, προφανώς δεν πιάνει τόπο. Γιατί η ακρίβεια το διαπίστωσαν και οι περισσότεροι τώρα με τις γιορτές, τραβά την ανηφόρα και πάλι και οι ανατιμήσεις των προϊόντων ήρθαν βροχή.
Που αυτό σημαίνει ότι δεν έπιασε τόπο κανένα από τα μέτρα τους. Επίσης υπάρχουν αδικαιολόγητες αυξήσεις όπως λένε οι σύλλογοι καταναλωτών σε πολλά προϊόντα. Που είναι οι ρυθμίσεις, οι αυστηροί τους έλεγχοι που υπόσχονται και τα καλάθια των φθηνών προϊόντων;
Αφού οι τιμές ανεβαίνουν ανάλογα με τις κερδοσκοπικές ορέξεις του καθενός μεγάλου προμηθευτή. Το διαπιστώνει κανείς στα κρέατα ειδικά στο βόειο, που έγινε απλησίαστα για πολλούς, τα λαχανικά που είναι πανάκριβα για μια γεωργική κατά βάση χώρα και σε όλα τα βασικά προϊόντα διατροφής.
Αλλά ακόμα η ακρίβεια υπάρχει στις υπηρεσίες, στην ενέργεια στο ηλεκτρικό. Μεγάλο μέρος των χρημάτων φεύγουν αυτούς τους μήνες και στην θέρμανση, αφού οι καιρικές συνθήκες πλέον φέτος είναι χειρότερες.
Τι έχει πράξει για όλα αυτά η πολιτεία, πέραν της πενιχρής επιδοματική πολιτικής για λίγους και εκείνη με πολύ χαμηλά εισοδηματικά κριτήρια; Οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό θα σώσουν την κατάσταση, όταν παίζουν με τα νούμερα για να μας αποδείξουν ότι ο μέσος μηνιαίος μισθός στον ιδιωτικό τομέα θα φτάσει δήθεν στα 1.500;
Αλλά εξαιρούν τις χιλιάδες συμβάσεις εργασίας και την μερική απασχόληση; Μήπως το 2% στη μείωση της φορολογίας, που για τους περισσότερους δεν υπερβαίνει τα 10 ευρώ το μήνα; Ξεκάθαρο είναι ότι έχουν αποτύχει στον τομέα αυτό, γιατί ακριβώς δεν αγγίζουν τη ρίζα του κακού. Που είναι φυσικά στην Ελλάδα τα ολιγοπώλια κι έτσι ο ανταγωνισμός είναι αθέμιτος.

Στα σούπερ μάρκετ βλέπουμε επίσης ότι ο ένας όμιλος εξαγοράζει τον άλλο ακόμα και στην πόλη μας. Και σε πανελλαδικό επίπεδο ανταγωνίζονται πλέον λίγοι παίκτες. Κι οι συνθήκες του ανταγωνισμού δεν ισχύουν, ενώ οι μεγαλοεπιχειρηματίες μεγαλοποιούν τα κέρδη τους. Και τα κέρδη αυτά ανέφερε ο υπουργός ως επιχείρημα, για να αποδείξει ότι οι Έλληνες καταναλώνουν πολλά.
Κάποιοι κυβερνητικοί θα πρέπει να κατανοήσουν ποια είναι η σκληρή πραγματικότητα και η καθημερινότητα των Ελλήνων. Ποια είναι η αγοραστική τους δύναμη που είναι χειρότερη ακόμα και από αυτή των πολιτών της Βουλγαρίας, ακόμα και τώρα που μπήκε στη ζώνη του ευρώ. Κι όσοι δεν κατανοούν την πραγματικότητα, ξεκάθαρο είναι ότι έχουν αποτύχει στο έργο τους.
Βέβαια κατά καιρούς έχει πει πολλά και εστίασε ότι για όλα τα δεινά μας φταίει η δυσλειτουργία της αγοράς, γιατί ο πληθωρισμός των τροφίμων έχει ήδη τιθασευτεί. Αλλά αυτά πάλι συνεχίζουν να ακριβαίνουν.
Ανέφερε ακόμα ότι φταίει και το ύψος των ενοικίων, που απομυζά και μειώνει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών και υφίστανται μεγάλη οικονομική πίεση και τα μέσα νοικοκυριά.
Αλλά το πώς φτάσαμε βέβαια σε τέτοια ύψη ενοικίων, μάλλον θα έπρεπε να το γνωρίζει. Εξάλλου ο ρόλος της πολιτείας είναι να ομαλοποιεί την αγορά σε όλα τα επίπεδα. Με τεχνοκρατικά τεχνάσματα και φιλοσοφικές αλχημείες δεν πείθονται οι πολίτες.

Οι υπουργικές αποφάσεις, οι νόμοι που ψηφίζονται προφανώς θα πρέπει να εφαρμόζονται και όχι αλλά καρτ, έχοντας κατά νου μόνο το πολιτικό όφελος. Όταν γίνονται εκπτώσεις και αναβάλλονται συνεχώς, προτρέπουν σε απειθαρχία.
Είναι αδιανόητο να υπάρχει ένα ηλεκτρονικό σύστημα που μπορεί να ελέγξει όλα τα ανασφάλιστα αυτοκίνητα, χωρίς τέλη κυκλοφορίας και ΚΤΕΟ που κυκλοφορούν στους δρόμους, θέτοντας σε κίνδυνο όλους τους άλλους και να μην τιμωρούνται με πρόστιμα και ακινησία.
Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά όσοι έχουν εμπλακεί σε τέτοιο τύπου υποθέσεις με τροχαία ατυχήματα ή δυστυχήματα, δύσκολα βρίσκουν το δίκιο τους και αποζημιώνονται. Άρα λοιπόν ποιος ο λόγος να περάσουν τώρα στη δεύτερη φάση ελέγχων για όσους δεν συνετίστηκαν με την πρώτη, μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα;
Ενώ αν έστελναν το μπιλιετάκι με το πρόστιμο όλοι θα έτρεχαν για να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες τους. Ειδάλλως γιατί οι συνεπείς να μην μπορούν να διεκδικήσουν και από την πολιτεία αποζημιώσεις όταν δεν εφαρμόζει το νόμο;
Μήπως με τον τρόπο που λειτουργούν δίνουν και το μήνυμα ότι οι νόμοι απλώς υπάρχουν και ότι επιλεκτικά μπορούν να εφαρμοστούν; Και συνεπώς ο καθένας θα μπορεί να τους ερμηνεύει όπως θέλει; Ένα ευνομούμενο όμως κράτος δεν θα έπρεπε να προστατεύει όλους τους πολίτες του;
Κι αν κάποιοι δεν έχουν τη δυνατότητα είτε να επιδιορθώσουν τα αυτοκίνητά τους ήταν να πληρώσουν την ασφάλεια τους, τι χρωστάνε οι υπόλοιποι οι οποίοι είναι νομοταγείς να τρέχουν σε δικαστήρια για να αποζημιωθούν, κι αν τελικά το καταφέρουν;