Μικροκομοτηναίικα 29-01-2026

Ο τηλεοπτικός κανιβαλισμός στην προσπάθεια εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου σε όλο του το μεγαλείο, σχεδόν σε όλα τα κεντρικά τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης, για τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα. Προβάλλουν συνεχόμενα και κατά κόρον ακόμα και κατά τη διάρκεια ενός τηλεοπτικού ρεπορτάζ, τα βίντεο τα οποία έχουν στην διάθεσή τους, αγνοώντας πλήρως τον ανθρώπινο πόνο που δίνουν στους συγγενείς των θυμάτων αλλά και σε όλους τους πολίτες και τηλεθεατές.
Καλούν ειδήμονες και ειδικούς δήθεν που γνωρίζουν από όλα αυτά για να αποφανθούν και το τι φταίει, πριν ολοκληρωθούν οι έρευνες και διαλευκανθούν τα αίτια και υπάρξουν επίσημες ανακοινώσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Και όλα αυτά για λίγα ποσοστά τηλεθέασης παραπάνω λόγω του ανταγωνισμό μεταξύ τους. Βομβαρδίζονται οι τηλεθεατές με τραγικές εικόνες καταστροφής, που από ένα σημείο και μετά η επανάληψη αυτή, ψυχολογικά τις καθιστά δυστυχώς οικείες για τους πολίτες. Χωρίς φυσικά να προσθέτει και κάτι παραπάνω.
Σαν τα κοράκια ψάχνουν εναγωνίως να βρουν συγγενείς των θυμάτων για να αποσπάσουν μία δήλωση και να πουλήσουν και συναισθηματικά την τραγικότητα και τον πόνο και των συγγενών των θυμάτων, με τη λογική των αρπακτικών.
Κι όλα αυτά δυστυχώς για το κυνήγι της τηλεθέασης, αφού κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες που θα διαπιστώσουν ότι οι ειδήσεις αυτές δεν …πουλάνε τηλεοπτικά, ούτε ο πόνος και το αίμα που θέλουν να δώσουν για τη δική τους ουσιαστικά προβολή, θα ξεχαστεί το θέμα.
Γιατί αυτή είναι η τακτική που εφαρμόζουν, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι ούτε συμπονούν πραγματικά κι ούτε αντιλαμβάνονται πόσο κακό κάνουν σε όλους. Δεν χρειάζεται να δούμε πάνω από χίλιες φορές ένα βίντεο στα τηλεοπτικά κανάλια για να μας ενημερώσουν. Άλλο η ενημέρωση κι άλλο ο κανιβαλισμός και εργαλειοποίηση του ανθρώπινου πόνου.

Την ίδια μέθοδο αλλά με διαφορετικό προπαγανδιστικό τρόπο χρησιμοποιούν και οι ακραίοι της μειονότητας, που για άλλη μία φορά διοργανώνουν την περιβόητη γιορτή μνήμης των γεγονότων στην Κομοτηνή, με τα επεισόδια που έγιναν εκείνη την εποχή.
Αφού βέβαια έχουν πλάσει τις δικές τους ιστορίες και τα έχουν ντύσει με τη δική τους οπτική. Αλλά ο σκοπός παραμένει ο ίδιος και το κύριο αφήγημα σε όλα αυτά είναι να θυμηθούν οι πολίτες μειονότητας του αγώνες του Αχμέτ Σαδήκ, για τον «τουρκισμό» της μειονότητας, με αντιδράσεις και συλλαλητήρια.
Κι έτσι επί δεκαετίες διοργανώνουν τη γνωστή αυτή μνήμης υποτίθεται στην «τουρκική ένωση νεολαίας Κομοτηνής» όπου φέτος ομιλητές θα είναι ο ψευτομουφτής Κομοτηνής, με τη γνωστή ιδεολογική τους καθοδηγήτρια σε τέτοιου είδους θέματα και με το συντονισμό μιας μειονοτικού δημοσιογράφου.
Θέλουν να περάσουν το αφήγημα των γεγονότων αυτών που μια μικρή μερίδα θερμόαιμων χριστιανών βέβαια έσπασε κάποιες βιτρίνες, υπήρχαν διαπληκτισμοί, σκίστηκαν ορισμένα σακάκια που ακόμα τα κρατούν ενθύμιο κάποιοι για να τα προβάλλουν στην εκδήλωση, ως επίθεση ενάντια στη μειονότητα.
Ξεχνούν να αναφέρουν ότι προηγήθηκαν μεγάλα συλλαλητήρια, το κλίμα φορτίστηκε με το θάνατο ενός χριστιανού συμπολίτη μας από θερμόαιμο μουσουλμάνο μέσα στο νοσοκομείο και δεν ήταν δύσκολο να δημιουργηθεί ένα νοσηρό κλίμα.
Και ακόμα προσπαθούν από τότε να διατηρήσουν την διχόνοια, τον διαχωρισμό και το μίσος στην κοινωνία, βγάζοντας τους σκελετούς από τη ντουλάπα. Γεγονότα που τα καταδίκασε όμως η πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας. Αλλά και αυτό το αποσιωπούν για να γενικεύσουν το αφήγημα τους.

Δεν αντιλαμβάνονται βέβαια ότι με τις υπερβολές και τα ψεύτικα αφηγήματα οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας τους γυρίζουν συνεχώς στην πλάτη, αφού όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν κάνουν για να συγκεντρώσουν ακροατήριο, το παρόν το δίνουν το πολύ 150 άτομα.
Αλλά για τους λίγους και εκλεκτούς που επιμένουν στους διαχωρισμούς και τη μισαλλοδοξία, οι γιορτές αυτές μνήμης μάλλον έχουν άλλο νόημα. Να συνεχίζουν να αναπαράγουν ένα αρρωστημένο κλίμα και να δώσουν το μήνυμα των αγώνων για εθνοτική αναγνώριση της μειονότητας και για τα άλυτα κατά την άποψη τους μειονοτικά θέματα.
Πάντως τα γεγονότα αυτά είναι καταδικαστέα ούτως ή άλλως οι περισσότεροι που υπέστησαν ζημιές αποζημιώθηκαν από το κράτος. Και όλα αυτά έγιναν η αφορμή φυσικά να εξαγγελθεί στην Κομοτηνή λίγο αργότερα η πλήρης ισονομία και ισοπολιτεία από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, με αποτέλεσμα να σταματήσουν πλήρως κάποιοι άδικοι διαχωρισμοί στην καθημερινότητα.
Και αντί να επενδύουν σε ένα θετικό κλίμα για να ξεπεραστούν οι αγκυλώσεις του παρελθόντος, ο αναχρονισμός και η οπισθοδρόμηση και να πάμε σε μία άλλη αναβαθμισμένη κοινωνία της ειρηνικής συνύπαρξης και συμβίωσης, επιμένουν να είναι κολλημένοι στο παρελθόν.
Όπως το ίδιο κάνουν κάθε χρόνο με το πολιτικό μνημόσυνο του Αχμέτ Σαδήκ, για να φέρνουν Τούρκους αξιωματούχους και να ομογενοποιήσουν την μειονότητα ως «τουρκική». Ξεκάθαρο είναι ότι κάποιοι δίνουν εξετάσεις στην προξενική αυλή και ενισχύουν το τουρκικό αφήγημα των καταπιεσμένων μειονοτήτων.

Ελπίζουμε βέβαια να μη διολισθήσουν στο ατόπημα να παρευρεθούν και φέτος σε αυτές τις γιορτές αναθέρμανσης του μίσους, πρωτοκλασάτοι αυτοδιοικητικοί και πολιτικοί της μειονότητας, όπως το συνηθίζουν.
Είναι οι ευάλωτοι βέβαια πολιτικά που περιμένουν την εύνοια μόνο της υψηλής πύλης για να εκλεγούν και φέρονται ως οι ακραιφνείς υποστηρικτές του ψευτομουφτή Κομοτηνής που κινεί τα νήματα ως πολιτικό πρόσωπο και ως πρόεδρος της παράτυπης Συμβουλευτικής που διοργανώνει όλα αυτά.
Ας καταλάβουν ότι με τη συμμετοχή προσφέρουν τις χειρότερες υπηρεσίες στον τόπο, αλλά ακόμα και στη μειονότητα. Από τη στιγμή που οι βουλευτές είναι θεσμικά πρόσωπα και οι αντιπεριφερειάρχες και αντιδήμαρχοι συμμετέχουν στην τοπική αυτοδιοίκηση και παλεύουν για τα συμφέροντα όλων μας.
Αν και με λύπη μας διαπιστώσαμε για άλλη μια φορά σε πολυσέλιδη ανάρτηση του το βουλευτή της Νέας Αριστεράς, να πλέκει το εγκώμιο του ψευτομουφτή ως εκλεγμένου εκπροσώπου από τη μειονότητα και να αμφισβητεί τη διαδικασία εκλογής των νέων μουφτήδων, θεωρώντας τους διορισμένους.
Άρα να υποθέσουμε ότι θα είναι από τους πρώτους που θα δώσει το παρόν, για να μην ενοχληθούν οι υποστηρικτές του; Οι παλαιότεροι βουλευτές της μειονότητας και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ με την πρώτη φορά που συμμετείχαν, ανακάλυπταν το περίεργο αυτό παιχνίδι που γίνεται και διαχώριζαν τη θέση τους.
Μάλιστα ασκούσαν και κριτική για τις υπερβολές και τον τρόπο παρουσίασης των γεγονότων. Τώρα γιατί κάποιοι το συντηρούν. Ας ακολουθήσουν το έντιμο παράδειγμα θεσμικής στάσης του βουλευτή Ιλχάν Αχμέτ. Αν σέβονται φυσικά το θεσμικό τους ρόλο και τους νόμους και το Σύνταγμα.
Επιθυμούν τον διαχωρισμό της κοινωνίας και επιδιώκουν εντάσεις; Και γιατί δεν έχουν τη στοιχειώδη γαλαντομία και την πολιτική τόλμη τότε να καταδικάσουν και το πραγματικό πογκρόμ της Τουρκίας κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.