Μικροκομοτηναίικα 30-01-2026

Το λιγότερο σκόπιμη, παράλογη και περίεργη μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση της ΕΛΣΤΑΤ να υπαχθούν οι αναπτυξιακοί οργανισμοί των περιφερειών στους φορείς της γενικής κυβέρνησης.
Οι άλλοτε μικροί κυβερνήτες όπως χαρακτήριζαν τους περιφερειάρχες οι πρωθυπουργοί, που υποτίθεται θα είχαν την αυτονομία των αποφάσεων τους, θα σχεδίαζαν για την ανάπτυξη του τόπου και μάλιστα τους παρότρυναν να διεκδικούν ευρωπαϊκά προγράμματα, ψαλιδίζονται αναφορικά με τις αρμοδιότητες τους. Και κυρίως στο αναπτυξιακό κομμάτι.
Ποιον ενοχλούσαν όμως οι αναπτυξιακοί αυτοί οργανισμοί που είχαν το δικό τους προϋπολογισμό, οι υπάλληλοι πληρώνονταν ανάλογα με τα προγράμματα τα οποία έτρεχαν και χρηματοδοτούσαν έργα που αφορούσαν καθαρά την τοπική ανάπτυξη; Μπορούν όλα αυτά να σχεδιάζονται από τα κεντρικά;
Την προσπάθεια όμως αυτή της κυβέρνησης που στοχεύει στην κεντρικοποίηση πολλών υπηρεσιών την συναντάμε σε πολλά επίπεδα. Ιδιαίτερα σε υπηρεσίες και οργανισμούς στην περιφέρεια. Αφήνουν όμως να λειτουργούν κάποιες κυριολεκτικά άχρηστες υπηρεσίες που ανήκουν στο δημόσιο.
Προσφέρει όμως κάτι περισσότερο αυτό στις τοπικές κοινωνίες; Εξοικονομούνται περισσότεροι πόροι από μια καλύτερη διαχείριση; Προφανώς και όχι. Και γιατί τα πράττει όλα αυτά αιφνιδιαστικά;
Όταν μάλιστα ήδη οι εκλεγμένες περιφέρειες εποπτεύονται από τις αποκεντρωμένες διοικήσεις; Συνεπώς τι μένει για τους μικρούς κυβερνήτες; Να υπογράφουν μόνο τα προγράμματα ΕΣΠΑ τα οποία και αυτά κατευθύνει και εγκρίνει η γενική κυβέρνηση; Τα ΠΕΠ που έχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις κυρίως από το κεντρικά;
Αυτό που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε όμως είναι ποιος άραγε ο πραγματικός λόγος που τους οδηγεί για να ελέγχονται ουσιαστικά τέτοιου είδους υπηρεσίες και αναπτυξιακοί οργανισμοί από τη γενική κυβέρνηση; Και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη μάλιστα των περιφερειαρχών, που αντέδρασαν έντονα φυσικά μέσω της ΕΝΠΕ.

Και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ αποφάσισαν οι σύντροφοι της Νέας Αριστεράς στο συνέδριο τους, αφού στο κείμενο της πολιτικής απόφασης τελικά συμπεριέλαβαν και την άποψη της ηγεσίας που θέλει να συμμαχήσει με άλλες δυνάμεις και κόμματα, αλλά και της πλειοψηφίας που δεν θέλει συνεργασίες με προσωποπαγή κόμματα όπως τα χαρακτήρισαν.
Φυσικά η αναφορά αυτή γίνονταν για τον πρώην πρόεδρο τους και πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που τους περισσότερους εξ’ αυτών τους είχε τοποθετήσει και σε υπουργικές θέσεις όταν κυβερνούσαν.
Δηλαδή εν ολίγοις έκρυψαν στα προβλήματα κάτω από το χαλί, τα οποία προφανώς θα τα βρουν μπροστά τους, προκειμένου να αποφύγουν την ρήξη και τη διάσπαση. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα έλυσαν φυσικά.
Αφού το χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές Χαρίτση-Σακελλαρίδη παραμένει αγεφύρωτο. Εκφράζουν εντελώς διαφορετικές απόψεις. Διατηρείται όμως με αυτόν τον τρόπο η ενότητα του κόμματος; Προσωρινά ίσως.
Όμως το κόμμα των 11 δυσαρεστημένων συντρόφων βουλευτών, φαίνεται ότι δομήθηκε καθαρά από την κορυφή και όχι από τη βάση. Και για αυτό ακριβώς τα ποσοστά του φθίνουν συνεχώς.
Και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις το δείχνουν να κινείται περίπου στο 1%. Πόσο πρέπει να χάσουν για να πάρουν αποφάσεις; Ήδη έχασαν το στοίχημα της επόμενης μέρας για τη δημιουργία ενός σημαντικού κόμματος όπως εκτιμούσαν, μη δίνοντας προοπτική και λύση στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς.

Μήπως τελικά τρέφουν τις γνωστές αριστερές τους αυταπάτες και ιδεολογικές αγκυλώσεις του παρελθόντος και εκτιμούν αφελώς, ότι όλοι θα τρέξουν να συνεργαστούν μαζί τους με τόσα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά; Αφού ήδη όμως από την αρχή ακόμα έδειξαν ότι δεν τραβάνε και δεν έχουν αποδοχή από τον κόσμο;
Απλά έχουν εγκλωβίσει τους βουλευτές τους χωρίς καμιά κοινοβουλευτική προοπτική στις επόμενες εκλογές με τόσο χαμηλά ποσοστά αποδοχής. Ενώ ήδη τα στελέχη τους βλέποντας το αδιέξοδο συζητούν και βολιδοσκοπούν συνεργασίες με άλλα κόμματα και πρόσωπα.
Αυτό πράττει και ο βουλευτής Ροδόπης που δεν κρύβει την επιθυμία του να συνεργαστεί με το υπό διαμόρφωση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και εκφράζει μάλιστα και δημόσια την προτίμηση του, επαινώντας τον πρώην πρόεδρο.
Κάποιοι σύντροφοι του κόμματος στη Ροδόπη όμως επιμένουν Νέα Αριστερά και βλέπουμε να σχολιάζουν στις σελίδες τους κοινωνικής δικτύωσης, ότι το κόμμα τους διατηρεί το προφίλ και έχει την ιδεολογική καθαρότητα της αριστεράς.
Εκτιμώντας ότι οι προτάσεις και οι θέσεις του θα πρέπει να είναι ανόθευτες από οποιοσδήποτε άλλες συνεργασίες. Τι προσφέρει όμως ένα τέτοιο κόμμα στη ελληνική κοινωνία με αυτή τη δημοσκοπική δύναμη;
Θέλουν να είναι ένα στέκι συντρόφων της παλιάς ανόθευτης αριστεράς; Ότι μπορεί να λειτουργήσει ως φυτώριο σκέψης και παραγωγής προτάσεων και ιδεών; Και πόσες από αυτές είναι εφαρμόσιμες;

Δυσεύρετα ήταν στην αγορά εδώ και πολλά χρόνια, από τη απόφαση ακόμα που πήρε η ΕΕ για να σταματήσει την παραγωγή τους, τα χαρτονομίσματα των 500 ευρώ. Κι έτσι όλες οι συναλλαγές και οι πληρωμές γίνονταν με χαρτονομίσματα των 20, 50 και 100 ευρώ το πολύ και σπάνια και κανένα των 200 ευρώ.
Κι όμως υπάρχουν στην αγορά και αυτό τουλάχιστον διαπίστωσε η Τράπεζα της Ελλάδας, αφού το τελευταίο χρονικό διάστημα εμφανίζονται πολλοί οι οποίοι καταθέτουν τέτοιου είδους χαρτονομίσματα μεγάλης αξίας.
Η διακοπή εκτύπωσης βέβαια αυτών των χαρτονομισμάτων έγινε γιατί υπήρχαν φόβοι ότι ο μικρός όγκος και η μεγάλη τους αξία ήταν η αφορμή για να συσσωρευτεί μαύρο χρήμα ή να κρυφτεί στα σπίτια, ώστε να μη φαίνονται οι πραγματικές καταθέσεις στην τράπεζα.
Το ζήτημα είναι ότι τελευταία παρουσιάζονται κάποιες ευκαιρίες κυρίως για αγορές από κάποιους που ενδεχομένως πληρώνουν με μετρητά και με τέτοιου είδους χαρτονομίσματα, οπότε γεννήθηκε η ανάγκη να τα νομιμοποιήσουν σταδιακά.
Δεν γνωρίζουμε βέβαια αν ισχύει ακόμα η παλιά διάταξη που ανέφερε ότι ο οποιοσδήποτε διαθέτει ένα μεγάλο τέτοιο όγκο χαρτονομισμάτων μεγάλης αξίας που αποθηκεύεται εύκολα, θα ελέγχεται για τη νομιμότητα του, αν είναι δηλωμένα ή όχι, ή από ποιον προέρχονται και για ποια αγοροπωλησία. Κι αν είναι προϊόν μαύρου ή αδήλωτου χρήματος.
Με χαρτονομίσματα τέτοια πληρώνονται ακόμα και αγορές που γίνονται και από κατοίκους χωρών του εξωτερικού, ως μετρητά φυσικά πέραν της αξίας πώλησης που δηλώνουν επίσημα.
Πεδίο δόξης λαμπρό να πιάσουν το νήμα από την αρχή και να ανακαλύψουν τελικά ποιοι αποθήκευσαν και ποιοι θησαύρισαν στα προηγούμενα χρόνια για να μπορούν τώρα να διαθέτουν πολλά τέτοιου τύπου χαρτονομίσματα. Ίσως θα ανακαλύψουν και ….λαβράκια.