Μικροκομοτηναίικα 31-01-2026

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές ότι καλό είναι να μη δοκιμάζονται πολύ οι αντοχές της πολιτικής προστασίας και των μηχανισμών των ΟΤΑ, όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν ακραία, ή έντονα καιρικά φαινόμενα. Ειδικά όταν υπάρχουν πολλές ελλείψεις σε υποδομές και αντιπλημμυρικά έργα.
Θα πρέπει βέβαια να διαπιστώσουμε όλοι ότι η έντονη βροχόπτωση στη Ροδόπη ήταν από τις μεγαλύτερες μέχρι τώρα και δημιούργησε πολλαπλά προβλήματα, αναδεικνύοντας όμως τις παθογένειες και τα προβλήματα που παραμένουν επί χρόνια άλυτα.
Χρειάστηκε να σπάσει ένα ανάχωμα στο Λίσσο στο δήμο Μαρωνείας -Σαπών για να εκτονωθούν τα νερά, ώστε να μην πλημμυρίσει το χωριό Ίσαλος, αλλά να διοχετευτούν στον κάμπο της Αρίσβης.
Πλημύρισε πάλι εντελώς ο κάμπος της Νέας Καλλίστης και της Σάλπης, όπως οριακά γλύτωσαν τις πλημμύρες τα χωριά Ήφαιστος και Μελέτη. Και απροσπέλαστη έγινε η δυτική έξοδος της πόλης κάτω από τις γέφυρες. Όπως κινδύνεψε να πλημμυρίσει και η Μονή Φανερωμένης.
Η συνήθης δικαιολογία είναι ότι τα φαινόμενα ήταν πολύ έντονα, η βροχόπτωση ήταν πρωτόγνωρη, ο μηχανισμός ήταν σε πλήρη ετοιμότητα για να μην κινδυνέψουν ανθρώπινες ζωές και να προσπαθεί να διαφυλάξει τους οικισμούς. Αλλά και να επιλύει άμεσα προβλήματα που προκύπτουν.
Αρκούν όμως όλα αυτά; Δεν υπάρχουν ευθύνες που επί χρόνια δεν επιλύθηκαν τα ίδια προβλήματα; Τα οποία βέβαια είναι συγκεκριμένα και μάλιστα τα γνωρίζουν όλοι επί δεκαετίες;

Κάθε φορά που βρέχει λίγο παραπάνω δυστυχώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα ίδια ακριβώς προβλήματα. Όταν ο ποταμός Τραύος έχει γίνει αδιαπέραστος σαν ζούγκλα με τα δέντρα που έχουν φυτρώσει μέσα και τη βλάστηση και δεν μπορεί να υπάρχει γρήγορη απορροή τον υδάτων προς τη λίμνη Βιστωνίδα δεν το γνωρίζουν;
Μήπως ξέχασαν ότι το χωριό Μελέτη είχε πλημμυρίζει στο παρελθόν από ημιτελή έργα και έλλειψη καθαρισμού του ποταμού; Επί χρόνια επίσης μας λένε οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής και το έχουμε φιλοξενήσει σε αρκετά ρεπορτάζ της εφημερίδας μας δεν λειτουργούν τα αντλιοστάσια στη λίμνη Βιστωνίδα που θα μπορούσαν να εκτονώσουν την κατάσταση στον κάμπο της Σάλπης και της Νέας Καλλίστης.
Παρόλα αυτά όμως δεν λειτουργούν, απλώς βάφτηκαν τα σπιτάκια, μπήκε η περίφραξη και υποτίθεται σε συνεργασία της αντιπεριφέρειας με το δήμο Ιάσμου θα βρίσκονταν και το κατάλληλο προσωπικό να τα φυλάει. Αφού στο παρελθόν λεηλατήθηκαν. Αλήθεια πόσα χρόνια επικρατεί και αυτή η απαράδεκτη κατάσταση, με έργα που γίνονται και δεν λειτουργούν;
Δεν γνωρίζουν ακόμα ότι μόνιμα και με μικρότερη βροχή σχεδόν αποκόπτεται ο δρόμος από το Ροδίτη προς την Κομοτηνή γιατί δεν έχουν πού να διοχετευτούν τα νερά. Και ο δρόμος κάτω από τις γέφυρες της Κομοτηνής πλημμυρίζει, γιατί πρέπει να γίνει ένα έργο που να μπορεί να διοχετεύει τα νερά στον διπλανό ποταμό, αφού είναι πολύ χαμηλά. Πόσες δεκαετίες ακόμα θα χρειαστούν να γίνουν αυτά τα έργα;

Και ευτυχώς έγινε το μεγάλο αντιπλημμυρικό έργο της περιφέρειας στο δήμο Μαρωνείας-Σαπών στον ποταμό Λίσσο και αποφεύγουμε τις πλημύρες σε πολλούς οικισμούς. Αυτό φυσικά το καταλογίζουμε στα θετικά.
Αλλά για να αποφεύγουμε τα χειρότερα μάλλον χρειάζονται πολλές διορθώσεις ακόμα σε όσα έργα είναι ημιτελή. Δεν μπορούν λόγου χάριν να αντιμετωπίσουν τα πιο απλά που αφορούν τον οικισμό του Κοσμίου και τον κεντρικό δρόμο, ή τη λίμνη που σχηματίζεται μεταξύ Παγουρίων και Νέου Σιδηροχωρίου;
Επί χρόνια οι κάτοικοι αυτών των χωριών ζητούν να γίνουν σωστά κανάλια απορροής, που θα φεύγει το νερό και θα πηγαίνει προς τη λίμνη Μητρικού. Αλλά ακόμα να γίνουν. Οι υποσχέσεις για να γίνουν πιστευτές θα πρέπει να ακολουθούνται και από σχέδια, μελέτες και έργα.
Έργα που πολλά από αυτά δεν κοστίζουν και πολύ, αφού οι ζημιές είναι πολύ πιο μεγαλύτερες, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκαλεί η κάθε κακοκαιρία.
Από την άλλη θα πρέπει να επισημάνουνε την έλλειψη επίσημης ενημέρωσης τη ώρα που χτυπά η κακοκαιρία με κάποια δελτία τύπου από τους ΟΤΑ το τι θα πρέπει να αποφεύγουν οι κάτοικοι και τι να κάνουν. Που θα ενημερώνουν τα ΜΜΕ και θα τα αναρτούν άμεσα στο διαδίκτυο.
Συνήθως αρκούνται στην αρχική ενημέρωση από την προηγούμενη ημέρα με τα κατεβατά μέτρα προστασίας και πρόληψης, που πολλές φορές πέφτουν και έξω, ή γίνεται λάθος εκτίμηση για κάποιες περιοχές.

Και κάποια στιγμή μάλλον θα πρέπει να τελειώνουμε με αυτό το παράδοξο και πρωτόγνωρο φαινόμενο των εκατοντάδων ιρλανδικών διαβάσεων στο νομό μας, που οι περισσότερες εξ αυτών είναι επικίνδυνες σε κάθε βροχόπτωση.
Υπάρχουν δηλαδή τόσες ιρλανδικές διαβάσεις σε χώρες της Ευρώπης, ή αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι έχουν αντικατασταθεί με μικρά γεφυράκια; Ειδάλλως ας γίνουν καλές και ασφαλείς κατασκευές με μεγάλους σωλήνες απορροής, όπως κατασκευάστηκαν σε κάποια περάσματα.
Γιατί σε λίγο μάλλον θα μπούμε στα ρεκόρ Γκίνες με τόσες ιρλανδικές διαβάσεις που έχουμε. Αντί λοιπόν για συμβουλές αποφυγής ας κάνουν έργα. Για να είναι αχρείαστες οι συμβουλές.
Που καλές είναι κι αυτές βέβαια γιατί η απερισκεψία ορισμένων δεν έχει όρια, αφού δεν εκτιμούν από μόνοι τους και τον κίνδυνο που διατρέχουν. Παραδείγματα πολλά που απασχολείται ένας ολόκληρος μηχανισμός για απεγκλωβισμούς ατόμων από αυτοκίνητα, ή χάνονται αναίτια ανθρώπινες ζωές.
Δεν μπορεί όμως να επικαλούνται επί δεκαετίας όμως τις ίδιες δικαιολογίες όσοι διοικούν τον τόπο, ενώ είναι εν γνώσει τους τι επικρατεί και πως μπορούν να προχωρήσουν ημιτελή έργα και να γίνουν σωστές παρεμβάσεις, όταν κάθε φορά αντιμετωπίζουμε ακριβώς την ίδια κατάσταση.
Κι όταν δεν μπορούν να διευθετήσουν αυτά τα προβλήματα σε κάθε έντονη βροχόπτωση, όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί περί μικρών φραγμάτων, ή αναβαθμίδων που θα συγκρατούν το νερό για να μη φεύγει στη θάλασσα, αλήθεια σε ποια περιοχή μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς να δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα;