ΕΣΕΕ: Ανησυχία για την υποχρεωτική ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών

Η Εθνική Συνομοσπονδία Εμπορίου & Επιχειρηματικότητας (ΕΣΕΕ) με επιστολή της προς τους υπουργούς Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο και Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Κεφαλογιάννη εκφράζει την έντονη ανησυχία του επιχειρηματικού κόσμου σχετικά με τις δυσλειτουργίες και ασάφειες που συνοδεύουν την εφαρμογή της υποχρεωτικής ασφάλισης έναντι φυσικών καταστροφών, που θα ισχύσει από 1η Ιουνίου 2025 για τις επιχειρήσεις με ετήσιο κύκλο εργασιών άνω των 500.000 ευρώ.

Στην επιστολή η ΕΣΕΕ επισημαίνει πως, παρά την ορθή πρόθεση της Κυβέρνησης, αναδεικνύονται σοβαρά εμπόδια για τη νομαλή και καθολική εφαρμογή του μέτρου, ειδικά για τις μικρομεσαίες εμπορικές επιχειρήσεις. Για τους λόγους αυτούς η Συνομοσπονδία ζητά: Παράταση της προθεσμίας υποχρεωτικής ασφάλισης τουλάχιστον έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2025, ώστε να δοθεί επαρκής χρόνος προσαρμογής και επίλυσης των πρακτικών ζητημάτων. Θέσπιση μεταβατικής περιόδου για επιχειρήσεις που στεγάζονται σε παλαιά ή ιδιαίτερα ευάλωτα κτήρια. Δημιουργία κρατικού πλαισίου ενίσχυσης ή επιδότησης για τη διενέργεια στατικών μελετών και την ενίσχυση υφιστάμενων κατασκευών.

Τα προβλήματα
Τα προβλήματα που έχουν αναφέρει στη Συνομοσπονδία εκατοντάδες επιχειρηματίες από όλη τη χώρα είναι πολλά και σημαντικά: Άρνηση ασφαλιστικών εταιρειών να καλύψουν παλαιά ακίνητα, ιδίως προ του 1960, εάν δεν διαθέτουν σύγχρονη στατική μελέτη.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία, η οποία απαιτεί και τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, καθώς στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων τα ακίνητα είναι μισθωμένα. Αποκλεισμός ολόκληρων περιοχών ή επαγγελματικών κλάδων λόγω χαρακτηρισμού τους ως «υψηλού κινδύνου» από τις ασφαλιστικές εταιρείες, με αποτέλεσμα απαγορευτικά ασφάλιστρα ή πλήρη άρνηση κάλυψης. Ελλιπές θεσμικό πλαίσιο: Απουσία οδηγιών ή υποχρεώσεων των ασφαλιστικών εταιρειών όσον αφορά την υποχρεωτική κάλυψη, γεγονός που οδηγεί σε αυθαίρετες πρακτικές και αβεβαιότητα για τους επιχειρηματίες. Αδυναμία συμμόρφωσης μέσα στο στενό χρονικό πλαίσιο, ιδίως για επιχειρήσεις που δεν μπορούσαν να προετοιμαστούν κατάλληλα και εγκαίρως για τις απαιτήσεις της νέας υποχρεωτικής ρύθμισης.