Σ. Αρναούτογλου: «Το νερό χάνεται. Η Ελληνική Κυβέρνηση καθυστερεί και οι αγρότες πληρώνουν»

Την ανάγκη άμεσων ευρωπαϊκών και εθνικών παρεμβάσεων για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, με έμφαση στην επιδεινούμενη κατάσταση στην Ελλάδα, αναδεικνύει με δύο κοινοβουλευτικές ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Σάκης Αρναούτογλου.

Με την πρώτη ερώτηση, ο κ. Αρναούτογλου αναδεικνύει τα εμπόδια στην εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2020/741 για την επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων αστικών λυμάτων για άρδευση. Παρά το σαφές ευρωπαϊκό πλαίσιο και τη λειτουργία μονάδων βιολογικού καθαρισμού, η αξιοποίηση αυτής της κρίσιμης εναλλακτικής πηγής νερού παραμένει περιορισμένη και στην Ελλάδα, κυρίως λόγω διοικητικών, θεσμικών και χρηματοδοτικών εμποδίων.

Με δεύτερη ερώτηση, αναδεικνύονται τα σοβαρά θεσμικά κενά στη συλλογή και αποθήκευση επιφανειακών υδάτων για άρδευση στη χώρα. Την ώρα που μεγάλες ποσότητες νερού χάνονται ανεκμετάλλευτες, μικρά έργα - όπως αρδευτικές λιμνοδεξαμενές - «κολλάνε» σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, ενώ η υπεράντληση υδροφορέων και η αυξανόμενη ζήτηση επιτείνουν τη λειψυδρία σε πολλές αγροτικές περιοχές.

Αναγκαιότητα τα έργα βιώσιμης διαχείρισης νερού
Ο ευρωβουλευτής ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατευθυντήριες οδηγίες, θεσμική απλοποίηση και στοχευμένη χρηματοδότηση μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων ευρωπαϊκών εργαλείων, ώστε να προχωρήσουν άμεσα έργα βιώσιμης διαχείρισης νερού.

Όπως υπογραμμίζει ο κ. Αρναούτογλου: «Το ζήτημα του νερού στην Ελλάδα δεν είναι νέο, όμως η Κυβέρνηση συνεχίζει να το αντιμετωπίζει χωρίς σχέδιο, χωρίς ταχύτητα και χωρίς ουσιαστική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων. Την ώρα που η κλιματική κρίση επιδεινώνει τη λειψυδρία, έργα καθυστερούν, ευρωπαϊκά εργαλεία μένουν αναξιοποίητα και οι αγρότες καλούνται να πληρώσουν το κόστος της αδράνειας. Η χώρα χρειάζεται άμεσα ολοκληρωμένη στρατηγική, λιγότερη γραφειοκρατία και πραγματική πολιτική βούληση. Δεν μπορούμε να αφήνουμε το νερό να χάνεται και την παραγωγή να απειλείται από την έλλειψη σχεδιασμού».