«Χτίστηκαν καριέρες»

Εκεί που ασχολούμασταν με την επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στη χώρα μας, που κατά γενική ομολογία πήγε καλά, ήρθε η δολοφονική επίθεση σε ένα νέο άνθρωπο που υπηρετεί στην Ελληνική Αστυνομία, για να μας επαναφέρει στη σκληρή καθημερινότητα και στο άλυτο πρόβλημα της οπαδικής βίας.

Δεν πέσαμε από τα σύννεφα καθώς τραγικά γεγονότα έχουμε ξαναζήσει απλά επειδή έχουν δοθεί στο πρόσφατο αλλά και στο μακρύτερο παρελθόν μεγαλόστομες υποσχέσεις για πάταξη του φαινομένου της οπαδικής βίας αντιληφθήκαμε ότι το θέμα παραμένει άλυτο και έτοιμο να δημιουργήσει και άλλες στεναχώριες.

Και κάπου εδώ ας κάνουμε και μερικές παραδοχές καθώς η χώρα μας είναι μικρή και λίγη μνήμη να έχει κάποιος μπορεί να θυμηθεί πράγματα.
Διαχρονικά λοιπόν υπάρχουν ανοχές στα οπαδικά για τον απλούστατο λόγο ότι ειδικά οι πολιτικοί και οι πολιτευόμενοι έχτιζαν και χτίζουν πολιτικές καριέρες πάνω τους.

Θυμόμαστε όλοι φαντάζομαι πολιτικούς στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στις επαρχίες που σε κάθε ευκαιρία είτε είναι οπαδοί είτε δεν είναι «κοτσάρουν» πάνω τους τα κασκόλ δημοφιλών ομάδων και φροντίζουν να εμφανίζονται στα γήπεδα με πομπώδη τρόπο για να καταγραφεί στη συνείδηση των οπαδών της ομάδας ότι είναι «δικός» τους και να πάρουν το αντίτιμο την ώρα της κάλπης.
Φυσικά αυτό το ξέρουν οι παράγοντες του αθλητισμού και για το λόγο αυτό πολλές φορές βλέπουν υποτιμητικά την πολιτική ηγεσία θεωρώντας ότι έχει την ανάγκη τους.

Η δύναμη του αθλητισμού στην κοινωνία είναι δεδομένη και αυτό αποδεικνύεται συνεχώς στις εκλογικές διαδικασίες κάθε τύπου, όπου ενασχολούμενοι με τα αθλητικά εκλέγονται άνετα με μόνο βιογραφικό τους την αθλητική τους φήμη και υποψήφιοι με «βαριά» επιστημονικά βιογραφικά «τρώνε τη σκόνη τους».

Το παραπάνω φαινόμενο είναι παγκόσμιο και αποδεκτό, διότι η επιτυχημένη ενασχόληση με τον αθλητισμό προσφέρει μοναδική κοινωνική και οικονομική αναγνώριση.
Καλώς λοιπόν να αναγνωρίζονται και να ανταμείβονται οι αξίες του αθλητισμού δεν επιτρέπεται όμως η ανοχή σε οποιαδήποτε παρανομία βρίσκει καταφύγιο στους χώρους του.

Μπορεί να χτίστηκαν πολιτικές καριέρες με τον αθλητισμό, όμως τα πράγματα μετά και την τελευταία δολοφονική επίθεση είναι ξεκάθαρα.

Καμία ανοχή στην παρανομία και επιτέλους η κοινωνία απαιτεί ασφαλή πρόσβαση στους αθλητικούς χώρους, για να μπορέσει να απολαύσει και οικογενειακά την ομορφιά του αθλητικού θεάματος.

Πιστεύω ότι και οι σοβαροί επιχειρηματίες στο χώρο του αθλητισμού θέλουν ηρεμία για να μη διαταράσσεται η επένδυση τους και έτσι η μπάλα πλέον βρίσκεται στο γήπεδο της πολιτείας που είτε θα βάλει τάξη τώρα ή θα περιμένει σύντομα τη νέα τραγωδία.