Η αναθεώρηση του άρθρου 86 ως πρώτο βήμα για μια πολιτική αλλαγή

Το παράδειγμα με το δυστύχημα των Τεμπών δημιουργεί την ανάγκη για άμεση αναθεώρηση του άρθρου 86

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι το Ελληνικό Σύνταγμα είναι ένα από τα πιο αυστηρά, αν όχι το πιο αυστηρό, στην Ευρώπη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται ανανέωση-αναθεώρηση και ότι πρέπει να παραμείνει ως έχει αλλά πρέπει να προσαρμόζεται συνεχώς στις νέες καταστάσεις δημιουργώντας ένα πλέγμα προστασίας προς τους Έλληνες πολίτες. Η αναθεώρηση είναι μια διαδικασία η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί 5 χρόνια αφού έγινε η προηγούμενη, ενώ ακόμη γίνεται ύστερα από την πρόταση, τουλάχιστον, 50 βουλευτών με την Βουλή τελικά να αποφασίζει για αναθεώρηση εφόσον υπάρχει η απαιτούμενη πλειοψηφία των βουλευτών (151 ή 180 ανάλογα το στάδιο της διαδικασίας).

Το παρόν κείμενο, όμως, δεν έχει σκοπό να μιλήσει γενικά για το Ελληνικό Σύνταγμα αλλά ειδικότερα για την αναθεώρηση που πρέπει να γίνει στο άρθρο 86 το οποίο αφορά την ευθύνη των υπουργών. Με λίγα λόγια αυτό το άρθρο αναφέρει ότι για να παραπεμφθεί υπουργός σε δίκη ενώπιον δικαστηρίου θα πρέπει η πλειοψηφία της Βουλής να αποφασίσει για αυτό. Όταν όμως η πλειοψηφία της Βουλής αποτελείται από βουλευτές μιας αυτοδύναμης κυβέρνησης είναι πιθανό ο υπουργός αυτής της κυβέρνησης να παραπεμφθεί σε δίκη; Η απάντηση, δυστυχώς, είναι όχι και εδώ συναντάται το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Και ποιό είναι αυτό; Η μεταβίβαση και μη απόδοση των ευθυνών σε αυτούς που πρέπει με αποτέλεσμα να μην δικαιώνονται τα θύματα αλλά και να μην γίνεται σωστή κατανομή της δικαιοσύνης. Νομίζω το παράδειγμα με το δυστύχημα των Τεμπών επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω και δημιουργεί την ανάγκη για άμεση αναθεώρηση του άρθρου 86. Ο κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Ο νόμος δεν είναι δυνατόν να προστατεύει ανθρώπους οι οποίοι έχουν εμπλακεί σε τέτοιες καταστάσεις με αποτέλεσμα ο εκάστοτε υπουργός να κρύβεται πίσω από την υπουργική του ιδιότητα.

Όλοι οι πολίτες είναι ίσοι μεταξύ τους και οφείλει η πολιτεία να δημιουργήσει ένα περιβάλλον ισότιμης και όχι προνομιακής μεταχείρισης μέσα στο οποίο όχι μόνο θα ακμάσει το πολίτευμα της Δημοκρατίας αλλά θα επανέλθει και σταδιακά η ενασχόληση των πολιτών με τα πολιτικά δρώμενα από τα οποία τα τελευταία χρόνια απέχει ολοένα και περισσότερο. Συνεπώς, υπάρχουν και κοινωνικές προεκτάσεις στο συγκεκριμένο ζήτημα καθώς οι πολιτικοί οφείλουν να εμπνέουν με τις πράξεις τους τον λαό όντας δίπλα σε αυτόν και να αναλαμβάνουν την ευθύνη όταν συμμετέχουν σε γεγονότα που τον ζημιώνουν. Ίσως έτσι βελτιωθεί και το πολιτικό σύστημα της χώρας μας.

Συμπερασματικά, η αναθεώρηση του άρθρου 86 του συντάγματος που αφορά την ευθύνη των υπουργών δεν είναι μια απλή διαδικασία που πρέπει να γίνει χωρίς αυτό να έχει άμεσο αντίκτυπο στο πολιτικό γίγνεσθαι αλλά μια διενέργεια με πολιτικές και σαφώς και κοινωνικές προεκτάσεις η οποία θα ανοίξει έναν νέο δρόμο στον οποίο θα προστεθεί ένας ακόμη πυλώνας δημοκρατίας στο σύνταγμα και οι πολίτες θα νιώθουν ασφαλείς ότι η δικαιοσύνη θα κατανεμηθεί σωστά και ότι η πολιτεία αντίστοιχα θα μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τους πολίτες. Συνεπώς το ερώτημα είναι: Είναι οι συνθήκες κατάλληλες για να εφαρμοστεί μια τέτοια αλλαγή;