Το πέρασμα από την εγωιστική αυτάρκεια και τη λήθη του Θεού, προς την κοινωνία μαζί Του

Προς Τον

Ιερόν Κλήρον και τον ευσεβή Λαόν της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.

Αγαπητοί μου Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπημένα,

Με την ευλογία του Θεού εισερχόμαστε και πάλι στο ιερό στάδιο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το οποίο η Εκκλησία μας δεν το βιώνει ως απλή χρονική περίοδο ηθικής βελτιώσεως, αλλά ως λειτουργικό γεγονός, ως ιερό χρόνο που μας εισάγει στο Μυστήριο της Σωτηρίας και μας θέτει, διά της σταυροαναστασίμου περιόδου, σε πορεία για να ζήσουμε τη χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου. Η Τεσσαρακοστή είναι για τον Ορθόδοξο Χριστιανό το πέρασμα από την εγωιστική αυτάρκεια και τη λήθη του Θεού, προς την κοινωνία μαζί Του.

Με την συμμετοχή μας στις κατανυκτικές καθημερινές Ιερές Ακολουθίες, στις οποίες κυριαρχεί το ψαλτήρι και τα αναγνώσματα, εναλλάσσεται η θλίψη για τις αμαρτίες μας με τη χαρά της απόλαυσης της αιώνιας ζωής, η λύπη για την αποξένωσή μας από τον Θεό συνυπάρχει με τη βεβαιότητα ότι η επιστροφή είναι πάντοτε δυνατή. Αποκαλύπτουμε εκ νέου το αληθινό νόημα της ζωής, ότι δηλαδή ο άνθρωπος δεν ζει «επ’ άρτω μόνω», αλλά για να μεταμορφώνει τον κόσμο και τον χρόνο σε σχέση και ευχαριστία προς τον Θεό. Ιδιαιτέρως, η τέλεση της Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων φανερώνει με μοναδικό τρόπο, ότι η Εκκλησία ζει από τη Θεία Ευχαριστία και πορεύεται με αυτήν μέσα στον κόσμο. Εκεί μαθαίνουμε, ότι η πνευματική ζωή δεν είναι φυγή από την καθημερινότητα, αλλά μεταμόρφωσή της σε προσφορά και δοξολογία.

Η χρονική αυτή περίοδος δεν είναι για να τη διανύουμε ως μια τυπική υποχρέωση, αλλά με εγρήγορση, κατά την έκφραση του ίδιου του Χριστού: «α δε λέγω υμίν, πάσι λέγω• γρηγορείτε» (Μαρκ. 13,37). Η νηστεία, η προσευχή και η μετάνοια δεν είναι αυτοσκοπός• είναι τα μέσα με τα οποία καθάρεται η καρδιά, ώστε να μπορέσει να δεχθεί το φως της Αναστάσεως.

Λέγει ο άγιος Ισάακ ο Σύρος: «Εάν δεν έχεις καρδιακή ησυχία, έχε τουλάχιστον ήσυχη τη γλώσσα σου. Εάν δεν μπορείς να βάλεις σε τάξη και πειθαρχία τους λογισμούς σου, τουλάχιστον κράτησε σε ευταξία τις σωματικές σου αισθήσεις. Εάν δεν είσαι μόνος κατά τη διάνοιά σου, τουλάχιστον μείνε λίγο μόνος σωματικά. Εάν δεν μπορείς να κάνεις διήμερη, τριήμερη νηστεία, νήστευσε ως το βράδυ τουλάχιστον η φυλάξου να μη χορτάσεις το στομάχι σου. Δεν έχεις άγια καρδιά; Κράτησε άγιο το στόμα σου. Δεν μπορείς να δώσεις ελεημοσύνη; Πες πως είσαι αμαρτωλός. Αν δεν είσαι ειρηνοποιός, τουλάχιστον μην αγαπάς την ταραχή. Αν δεν μπορείς να γίνεις σπουδαίος άνθρωπος, τουλάχιστον έχε ακούραστο φρόνημα».

Πατρικώς σας προτρέπω να ζήσουμε την Αγία Τεσσαρακοστή όχι ατομικιστικά, αλλά ως μέλη του Σώματος του Χριστού, αποφεύγοντας τόσο τον φαρισαισμό της εξωτερικής αυστηρότητας, όσο και τη χαλαρότητα της αδιαφορίας. Η αληθινή μετάνοια αποκαθιστά την κοινωνία με τον Θεό, με τον πλησίον και με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Εύχομαι η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή να καταστεί για όλους μας χρόνος αποκαλύψεως του νοήματος της ζωής μας εν Χριστώ και πορεία προς την πασχάλια χαρά, ώστε ανακαινισμένοι εν Πνεύματι Αγίω, να αξιωθούμε να πανηγυρίσουμε το μέγα και σωτήριο γεγονός της Αναστάσεως. Διάπυρος ευχέτης προς τον Ιησούν Χριστόν.

Διάπυρος ευχέτης πάντων υμών

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ