Μικροκομοτηναίικα 17-12-2025

Το αποτυπώσαμε πρόσφατα σε ρεπορτάζ στην εφημερίδα μας, προβληματιστήκαμε και αναλογιστήκαμε συνάμα, ότι δεν μπορεί κάποιοι μάλλον παίζουν με τη νοημοσύνη μας, ή μας κάνουν πλάκα τελικά. Κι όμως ήταν η αλήθεια.
Το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ανακοίνωσε την επέκταση του προγράμματος της μετεγκατάστασης των νέων με την πριμοδότηση των 10.000 ευρώ εκτός από τον νομό Έβρου και σε άλλες 6 δημοτικές ενότητες στη βόρεια Ελλάδα, πλην των νομών Ροδόπης και Ξάνθης.
Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και με τα περιβόητα ειδικά αναπτυξιακά σχέδια που μέσα σε 20 πρώτους δήμους της βόρειας Ελλάδας η Ροδόπη είχε εξαιρεθεί. Και οι διαμαρτυρίες ανάγκασαν το πρωθυπουργικό γραφείο να ενεργοποιηθεί και τον ίδιο τον πρωθυπουργό να μας επισκεφτεί.
Ανεπιτυχώς την πρώτη φορά και μισοεπιτυχώς τη δεύτερη λόγω των μπλόκων των αγροτών στο αεροδρόμιο, αλλά χωρίς να κάνει ουδεμία αναφορά περί του ειδικού αναπτυξιακού σχεδίου για την περιοχή μας.
Αφήνοντας αόριστες υποσχέσεις ότι αυτό θα γίνει τον ερχόμενο Ιανουάριο. Περιμέναμε όμως η Ροδόπη να βρίσκεται στα άμεσα ενδιαφέροντα της κυβερνητική πολιτικής σε πολλά επίπεδα και να αντιμετωπίζεται ως ειδική περίπτωση.
Λόγω της μειονότητας, του κάθετου άξονα και του αθέμιτου ανταγωνισμού, που δημιουργεί ίσως περισσότερα προβλήματα παρά οφέλη στην επιχειρηματικότητα στην περιοχή μας. Και να ανακοινωθεί ένα ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα βοηθήσει τη Ροδόπη να βγει από το τέλμα.
Και γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο νομός μας είναι ο τελευταίος των τελευταίων σε δείκτες οικονομίας, όπως και η περιφέρεια μας, τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Δεν μπορεί όμως η Ροδόπη να μην συμπεριλαμβάνεται σε κρίσιμες εθνικές πολιτικές και χρηματοδοτικά εργαλεία, ανέφερε πρόσφατα στην επιστολή του προς τον πρωθυπουργό ο πρόεδρος του ΕΒΕΡ Θοδωρής Σαββάκης, διαμαρτυρόμενος για δεύτερη φορά από την εξαίρεση μας για το πρόγραμμα ενίσχυσης του δημογραφικού.
Τι να υποθέσει κάποιος άραγε από την περίεργη αυτή κυβερνητική τακτική; Ότι μας επιφυλάσσουν κάτι πολύ πιο μεγαλύτερο και σημαντικά δηλαδή σε σχέση με τους άλλους νομούς, όταν θα έρθει να αναγγείλει ο πρωθυπουργός το ειδικό αναπτυξιακό σχέδιο για το νομό μας;
Αλλά όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι, αφού δεν είναι η πρώτη φορά που μας αδικούν. Το ίδιο έγινε και με τον αναπτυξιακό νόμο που έδωσε πολύ πιο περισσότερα αναπτυξιακά κριτήρια στο νομό Έβρου. Ανεφάρμοστα ακόμα έμειναν και τα πορίσματα της Διακομματικής Επιτροπής, που αν είχαν εφαρμοστεί δεν θα χρειαζόμασταν κανένα άλλο αναπτυξιακό σχέδιο.
Μας απέκλεισαν όμως και από τα μικρά όπως το πρόσφατο της μετεγκατάστασης νέων οικογενειών με την πριμοδότηση των 10.000 ευρώ για την τόνωση του δημογραφικού. Άσχετα αν πρόκειται για ανεφάρμοστα βέβαια σχέδια όπως φάνηκε στον Έβρο που μεταξύ των 600 πρώτων αιτήσεων οι 2 πληρούσαν όλες τις προδιαγραφές.
Που αυτό σημαίνει ότι κάποιοι το θεωρούν ως ευκαιρία για να πάρουν το δεκαχίλιαρο μόνο και όχι να εγκατασταθούν. Άραγε γιατί να επεκτείνουν αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα που απέτυχε παταγωδώς, όπως φαίνεται από τα επίσημα στοιχεία;
Μήπως τελικά λειτουργεί η λογική ότι ούτως ή άλλως είναι ένα αποτυχημένο πρόγραμμα που δεν πρόκειται να εφαρμοστεί, αλλά τους δίνει το άλλοθι ότι προσπαθούν και για αυτό το τάζουν και σε άλλες δημοτικές ενότητες;
Από το τάξιμο βέβαια κανείς δεν έπαθε τίποτα, αλλά μόνο από το δόσιμο. Και με τις μικρές αυτές παρεμβάσεις που απευθύνονται σε λίγους, με τα ψίχουλα από το διπλανό τραπέζι, προφανώς δε λύνεται το δημογραφικό πρόβλημα.
Δεν μπορεί ένας νομός να αναπτυχθεί και να αναταχθεί χωρίς να υπάρχει μέριμνα να συγκρατηθεί και ο υπάρχων πληθυσμός των νέων ανθρώπων, νέων αγροτών, επαγγελματιών, που δραστηριοποιούνται ήδη επαγγελματικά και μένουν στον τόπο. Περιμένουμε λοιπόν εναγωνίως τι θα περιλαμβάνει το κυβερνητικό καλάθι για τη Ροδόπη με το ειδικό αναπτυξιακό σχέδιο, που θα μπορεί όμως να υλοποιηθεί πριν από τις εκλογές.

Στην προχθεσινή όμως διαδικτυακή συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε για την πορεία του μεγάλου κυβερνητικού σχεδίου της ανασυγκρότησης του νομού Έβρου, που δεν μπόρεσε να γίνει δια ζώσης στο Σουφλί, ακούστηκαν πολλά που μάλλον εγείρουν προβληματισμό γενικότερα για τους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς, όπως περιγράψαμε πριν.
Το σχέδιο αυτό εξαγγέλθηκε μετά βαΐων και κλάδων από την κυβέρνηση και ο προϋπολογισμός του ξεπερνούσε τα 3 δις ευρώ. Αλλά τελικά περιελάμβανε στη συντριπτική του πλειοψηφία έργα εθνικής εμβέλειας και σημασίας, που ούτως ή άλλως έπρεπε να γίνουν, όπως ο σιδηρόδρομος και το τελωνείο. Και αυτά προχωρούν ήδη.
Τα μικρότερα ποσά όμως της τάξης των 300 εκατομμυρίων ευρώ αφορούσαν έργα τοπικής σημασίας και κάποια ελάχιστα και την εγκατάσταση των νέων οικογενειών σε μικρά χωριά στα βόρεια του Έβρου που μάλλον πήγε πάτος.
Διαπίστωσαν όμως ότι ενώ προχωράνε με πιο γρήγορους τα εθνικά έργα, τα τοπικά καρκινοβατούν. Επικρατούν δηλαδή δύο ταχύτητες ανάπτυξης για τα έργα εθνικής και τοπικής εμβέλειας που είναι ενταγμένα όμως στο ίδιο σχεδιασμό.
Κι όμως τα μικρότερα έργα αφήνουν ένα πιο θετικό αποτύπωμα και άμεσα στην τοπική κοινωνία, αναπτυξιακά, οικονομικά και προσφέρουν και θέσεις εργασίας. Οι δρόμοι, οι αναδασμοί, τα μικρά φράγματα κλπ είναι πιο σημαντικά αναπτυξιακά έργα για τις τοπικές κοινωνίες.
Κι όμως από τα 312 εκ. ευρώ για τα μικρά έργα που αφορούν την τοπική ανάπτυξη δεσμεύτηκαν μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μόνο 20 εκατομμύρια ευρώ και η προτεραιοποίηση για αυτά έγινε από τα κεντρικά και όχι από θεσμικούς τοπικούς παράγοντες και το ΤΕΕ Θράκης.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τις τοπικές μας κοινωνίες, αφού προτεραιότητα τελικά έχουν τα μεγάλα εθνικά έργα και project για να απορροφηθούν κυρίως τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης όσο το δυνατόν γρηγορότερα μέσα στο 2026 και δευτερεύουσα σημασία τα τοπικά έργα.
Και για αυτό ακριβώς υπάρχει μία πλήρη επενδυτική άπνοια των δήμων και των έργων που αποφασίζει η τοπική κοινωνία και τα έχει πραγματικά ανάγκη. Ενώ θα έπρεπε να υπάρχει προτεραιότητα σε αυτά και όχι να διοχετεύεται το πολύ χρήμα στα μεγάλα.
Ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στο αλεύρι. Και πνίγουν τις τοπικές κοινωνίες στη στασιμότητα, εξυπηρετώντας με τα μεγάλα έργα που υποτίθεται είναι σημαντικά σε ένα τόπο, άλλα συμφέροντα. Τα 850 εκατομμύρια ευρώ λόγου χάριν για το σιδηρόδρομο μόνο στον Έβρο δεν είναι τόσο για να εξυπηρετούν τους κατοίκους, αλλά για να μεταφέρουν μάλλον νατοϊκό εξοπλισμό στην Ουκρανία.
Καλή και η γέφυρα και το τελωνείο των Κήπων, αλλά ως έργο εθνικής σημασίας δεν μπορεί να εντάσσεται στο αναπτυξιακό σχέδιο ανασυγκρότησης ενός ακριτικού νομού. Κανείς φυσικά δεν τα υποτιμά και ούτε αμφισβητεί τις προθέσεις της πολιτείας να ολοκληρωθούν έργα εθνικής εμβέλειας τα οποία χρειάζονται ως υποδομές στον τόπο μας, αλλά με τον ίδιο ζήλο θα έπρεπε να ανοίγει την κάνουλα για να προχωρήσουν και τα τοπικά έργα.
Γιατί δεν το πράττουν όμως; Μήπως η οικονομική κατάσταση η οποία αποτυπώνεται ότι είναι ανθηρή και για αυτό ξεπληρώνει η χώρα μας μνημονιακά δάνεια πάνω από 5 δις ευρώ πριν ακόμα λήξουν, δεν είναι η πραγματικότητα;
Εξάλλου με το νέο προϋπολογισμό που ψηφίζεται στη Βουλή μάλλον θα αναδειχθεί και πόσα νέα δάνεια έχει πάρει η χώρα μας μέχρι τώρα. Και το κατά πόσο στον προϋπολογισμό αποτυπώνεται η καλή κατάσταση της οικονομίας που θέλει να παρουσιάσει η κυβέρνηση.