Ποιος φταίει για το δράμα της Κύπρου;

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει ενιαία ευθύνη για το "δράμα της Κύπρου". Κάθε παράγοντας που εμπλέκεται είχε το δικό του ρόλο και ευθύνη

Αν βάλεις αυτή την ερώτηση στην ΑΙ η απάντηση της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι η εξής: «Το "δράμα της Κύπρου" είναι ένα σύνθετο ζήτημα με πολλές πτυχές και ευθύνες που εκτείνονται σε διάφορους παράγοντες και χρονικές περιόδους.

Δεν υπάρχει μια απλή απάντηση στο ποιος φταίει, καθώς εμπλέκονται πολλοί παίκτες και ιστορικά γεγονότα».

Πολύ διπλωματική και αρκούντως ομιχλώδης απάντηση, αλλά αν το δεις από μια ρεαλιστική και ουδέτερη σκοπιά κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, μια και 51 χρόνια μετά το 1974, ζούμε ένα στάτους στην Μεγαλόνησο που μπορεί για την ελληνοκυπριακή πλευρά να έχουν τα γεγονότα προχωρήσει, αλλά δεν έχει δοθεί μια λύση για το διχοτομημένο νησί της Αφροδίτης.

Ακόμη και σήμερα δεν έχουμε μάθει την αλήθεια, την οποία μια αόρατη αρχή την κρατάει σε μια θυρίδα η οποία δεν έχει ανοίξει για να δούμε κάποιες λεπτομέρειες που οδήγησαν στην τουρκική εισβολή, στην απαράδεκτη απραξία αποτροπής του πρώτου Αττίλα, στην περίεργη διαχείριση του δεύτερου Αττίλα, αλλά και στην συνέχεια όπου οι εποικίσεις στο ψευδοκράτος, έγιναν με την ανοχή των συμμάχων μας!

Σύμφωνα με τα ιστορικά γεγονότα συνοπτικά, οι κύριοι παράγοντες που συνέβαλαν στην κρίση στην Κύπρο και που οδήγησαν στην εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974 και η επακόλουθη κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα γεγονότα, είναι εν γένει:

-Η εισβολή του Αττίλα, έγινε ως απάντηση στο πραξικόπημα της ΕΟΚΑ Β που είχε ως στόχο την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. -Η ΕΟΚΑ Β', μια ακροδεξιά παραστρατιωτική οργάνωση, επιχείρησε να ανατρέψει τον πρόεδρο Μακάριο το 1974, προκαλώντας αστάθεια και ευνοώντας ηθελημένα ή άθελα (;) την τουρκική εισβολή.

-Η Τουρκία είχε μακροχρόνιες διεκδικήσεις στην Κύπρο και υποστήριζε την ιδέα της διχοτόμησης του νησιού, ενώ η εισβολή του 1974 ήταν μια κλιμάκωση της πολιτικής της.

-Οι εντάσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ήταν βαθιές και υπήρχαν από την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας. Αυτές οι εντάσεις τροφοδοτήθηκαν από πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές, καθώς και από εξωτερικές παρεμβάσεις.

Οι εξωτερικές δυνάμεις, όπως πάντα στα δικά μας πολιτικά πράγματα έπαιξαν τον ρόλο τους.

-Η Ελλάδα, η Τουρκία, η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν όλα ρόλο στην κρίση στην Κύπρο, με διαφορετικές πολιτικές και συμφέροντα που συνέβαλαν στην κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Αναλυτικότερα, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 προκάλεσε ένα δραματικό γεγονός στην ιστορία του νησιού, το οποίο οδήγησε σε διαίρεση και κατοχή. Το πραξικόπημα της ΕΟΚΑ Β, που είχε ως στόχο την Ένωση με την Ελλάδα, δημιούργησε ένα κλίμα αστάθειας και εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία για να εισβάλει. Η Τουρκία, με τη σειρά της, είχε μακροχρόνιες διεκδικήσεις για την Κύπρο και υποστήριζε την ιδέα της διχοτόμησης του νησιού. Οι εθνοτικές εντάσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, που υπήρχαν εδώ και δεκαετίες, συνέβαλαν στην κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει ενιαία ευθύνη για το "δράμα της Κύπρου". Κάθε παράγοντας που εμπλέκεται είχε το δικό του ρόλο και ευθύνη. Και το χειρότερο όλων είναι ότι φτάνουμε στην κατανόηση της πολυπλοκότητας της κατάστασης η οποία είναι κρίσιμη για την αναζήτηση λύσης και την αποφυγή παρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον.

Και το λέμε αυτό, όταν ακούμε τους γείτονές μας Τούρκους να απειλούν με την «γαλάζια πατρίδα» με τις δήθεν καταπιέσεις των μουσουλμάνων στη Θράκη, με τα όσα αναφέρουν για την ΑΟΖ και την κυριαρχία της Ελλάδας στο Αιγαίο, που είναι προϊόν της Συνθήκης της Λοζάνης που η κυβέρνηση Ερντογάν συνεχώς αμφισβητεί.

Τα αναφέρουμε αυτά που έγιναν στην Κύπρο για να υπενθυμίσουμε ότι θα πρέπει η Εθνική μας Κυριαρχία να είναι σημείο σταθερής αναφοράς στο Εθνικό μας χρέος απέναντι στην Ιστορία και στην εδαφική μας ακεραιότητα σε ξηρά, αέρα και θάλασσα και ότι δεν τα χαρίζουμε ούτε για τα παιχνίδια των Βρυξελλών, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων μας που βολικά κοιτούν τα δικά τους συμφέροντα, γράφοντας τα δικά μας εκεί που δεν πιάνει το μελάνι.

Αυτές τις ημέρες συγκλονίζουν οι άνθρωποι που έχουν δώσει συνεντεύξεις σε διάφορες εκπομπές έρευνας, δημοσιογραφικές και που έζησαν ως στρατιώτες τα γεγονότα της Κύπρου το 1974… Μέσα από τον πνιχτό λυγμό τους βγαίνει ένα «γαμώτο» που δεν παράκουσαν τις εντολές που είχαν και εξ αιτίας αυτών των εντολών άνωθεν έχασαν φίλους στο πέρασμα του Αττίλα από την Μεγαλόνησο!

Κι αυτός ο κόμπος μας πιάνει κι εμάς, σήμερα!