Πως μια βλάβη στην μηχανή στη μέση του πουθενά κατέληξε σε μάθημα ζωής

Με τις μηχανές μας «οργώσαμε» από χώμα ένα μεγάλο κομμάτι της ορεινής Ροδόπης φτάσαμε στα βουνά του Έβρου, περνώντας από μεγάλα και μικρά χωριά, κατοικημένα και μη. Οι βόλτες σε κρυμμένους «θησαυρούς» της περιοχής μας είναι κάτι που πάντα με συναρπάζει. Τόσες ομορφιές, άγνωστες στους περισσότερους, που στέκονται μερικά χιλιόμετρα από τις πόρτες των σπιτιών μας και πολλές φορές εντός του νομού μας.

Το ταξίδι μας αυτή τη φορά είχε προορισμό το χωριό της Δαδιάς στον γειτονικό Έβρο. Φτάσαμε αρκετά κοντά μέχρι το «Διαβολόρεμα», κάπου κοντά στο Μεγάλο Δέρειο. Εκεί, η Κυριακάτικη βόλτα μας είχε ένα αναπάντεχο τέλος, με την αβαρία που μας έτυχε.

Ένας καμένος συμπλέκτης στην μοτοσυκλέτα του φίλου Δημήτρη ήταν η αιτία. Όσο κι αν προσπαθήσαμε δεν γινόταν να το φτιάξουμε στο βουνό. Για καλή μας τύχη, συνέβη μόλις πέντε χωμάτινα χιλιόμετρα μετά το όμορφο χωριό του Μεγάλου Δερείου. Αν μας καθόταν η ατυχία λίγο αργότερα, η οδική θα μας έψαχνε για μέρες.

Στο χωριό γυρίσαμε δικάβαλο με τη δική μου μηχανή και κατευθυνθήκαμε στο μοναδικό βενζινάδικο για να ζητήσουμε βοήθεια. Οι άνθρωποι δεν το σκέφτηκαν στιγμή… κινητοποίησαν αμέσως τον πιο δυνατό μηχανισμό που έχουν, αυτόν της ανθρωπιάς. Μέσα σε λίγα λεπτά, παιδιά και μεγαλύτεροι του χωριού βρέθηκαν δίπλα μας φορτωμένοι σ’ ένα μεγάλο αγροτικό, έτοιμοι να μας βοηθήσουν στη ρυμούλκηση της μοτοσικλέτας που ήταν παροπλισμένη στην άκρη μιας ανηφόρας στη μέση του πουθενά.

Τέλος καλό, όλα καλά στην επιχείρηση. Η μηχανή φορτώθηκε και γύρισε στο κοντινότερο μέρος που υπήρχε πολιτισμός. Αυτό όμως που μου έμεινε στο τέλος της ημέρας ήταν τα λόγια του ανθρώπου που πρωτοστάτησε στην προσπάθεια: «Αν δεις ποτέ κάποιον άλλον σε ανάγκη, βοήθησέ τον. Αυτό θα είναι το ευχαριστώ σου», είπε στον Δημήτρη, ο οποίος νωρίτερα είχε προσπαθήσει με κάθε τρόπο να τους ευχαριστήσει για τη βοήθειά τους.

Άνθρωποι που δεν κοιτούν συμφέροντα
Ποιος θα το περίμενε πως εκεί ψηλά στα βουνά, σε δύσβατους δρόμους και μονοπάτια, όπου η πρόσβαση τις περισσότερες φορές είναι χρονοβόρα και δύσκολη να υπάρχουν άνθρωποι που δεν μένουν αδιάφοροι. Άνθρωποι που δεν κοιτούν συμφέροντα ή αν είσαι γνωστός τους, αλλά είναι πάντα έτοιμοι να προσφέρουν με όποιον τρόπο τους ζητηθεί. Για τις ομορφιές που συναντήσαμε στη σχεδόν εξάωρη σχεδόν εξόρμησή μας - σας αφήνω να τις δείτε στις φωτογραφίες του ρεπορτάζ.

Μια ενδιαφέρουσα πληροφορία που πρόλαβα να συλλέξω από τους ντόπιους στον δρόμο της επιστροφής και με εντυπωσίασε ήταν πως το «Διαβολόρεμα» ή αλλιώς «Seytan Dere» όπως το ονομάζουν, κατά τους χειμερινούς μήνες που κατεβάζει πολύ νερό φτάνει τα 17 μέτρα βάθος σε κάποια σημεία του.